Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Arda en haar gezin
Verhalen achter het nieuws

Zwangere Arda werd aangereden:
Tijdens de eerste echo was ik buiten bewustzijn

Sam ten Hove

A

Arda (34) was 10 weken zwanger toen ze in 2004 werd aangereden door een tractor. "Ze waarschuwden: 'Ga er maar niet vanuit dat de baby dit overleeft.'" Haar zoon is inmiddels 12 jaar.

"We waren net drie maanden getrouwd en ik wilde iets op de post doen. Daarvoor hoefde ik alleen maar de straat over te steken. Ik liep over het zebrapad en toen was daar ineens die tractor. We hadden elkaar niet gezien.

Sirenes

Ik was met mijn hoofd op straat gesmakt en werd met loeiende sirenes naar het ziekenhuis gebracht. Daar werd ik buiten bewustzijn gehouden omdat de klap dusdanig hard was geweest, dat de zwelling binnen de schedel voor veel druk op mijn hersenen zorgde. Ik had een hersenkneuzing, schedelbreuk en verwondingen over mijn hele lichaam.

Tegen mijn man werd gezegd: 'We weten niet hoe dit voor je vrouw afloopt, maar ga er maar niet vanuit dat de baby dit overleeft'. Echter, tijdens het maken van de echo bleek dat het hartje klopte; een wonder! Ik was toen nog buiten bewustzijn dus mijn man beleefde de eerste echo alleen.

Eigen beeld

Revalidatie

Na vier weken werd ik uit het ziekenhuis ontslagen en volgden er twee maanden van revalidatie. De rest van mijn zwangerschap bleef ik onder strenge controle en kreeg ik meer echo's dan normaal het geval zou zijn geweest. 

Uiteindelijk was het vooral spannend hoe mijn lichaam tijdens de bevalling zou reageren. Ik beviel 7 april 2005 van een gezonde jongen: Imma Jozua, dat betekent 'God met is ons, Hij helpt.'

Iets gezelligs

Het moment waarop bleek dat hij daadwerkelijk niks mankeerde was heel bijzonder, vooral als je bedenkt dat de dokters direct na het ongeluk constateerden dat dit niet goed kón aflopen.

We staan nog vaak stil bij het ongeluk en de daaropvolgende spannende tijd. Het heeft allemaal veel impact gehad. Ik ben uiteindelijk helemaal hersteld en heb een gezonde zoon.

Ik vind het een voorrecht om te kunnen vertellen dat het allemaal is goed gekomen. Op 16 september, de dag van het ongeluk, doen we altijd iets gezelligs. Met het hele gezin, want daarna heb ik nog drie kinderen gekregen. Dan gaan we bijvoorbeeld uit eten, om onze dankbaarheid voor het leven te vieren."

Je verhaal delen

Heb jij ook een bijzonder verhaal en wil je dat delen? Stuur het naar VROUW.

JIJ op VROUW