Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Dochter Emma
Verhalen achter het nieuws

De organen van Wilhelmina's dochter
redden maar liefst 5 levens

Dimphy van Miltenburg

E

"Emma's overlijden is niet voor niets geweest; haar organen hebben vijf jonge mensen gered. Maar alsnog ben ik tegen de nieuwe donorwet." Aan het woord is Wilhelmina (53), die ruim drie jaar geleden plotseling dochter Emma (26) verloor.

Emma leek kerngezond, tot ze in oktober 2014 opeens onwel werd. Wilhelmina: "Emma woonde tijdelijk in Nice bij haar oom en tante. Ze zat zonder werk in Nederland en besloot een zomerbaantje in Frankrijk te zoeken."

Beroerte

"Omdat ze de taal vloeiend sprak - haar vader is Frans - lukte dat ook zo. Eerst werkte ze in een bakkerij, typisch iets voor haar omdat ze thuis ook altijd aan het bakken was. En na de zomer vond ze nog een andere baantje. Na een aantal maanden wilde Emma weer naar Nederland. 'Je neemt gewoon ontslag en dan komen we je ophalen', zei ik haar." 

Maar zover kwam het niet; Wilhelmina kreeg een telefoontje dat Emma onwel was geworden. "De huisarts in Frankrijk dacht aan een beroerte en Emma werd doorgestuurd naar het ziekenhuis. Op scans konden ze alleen geen bloedingen vinden en de artsen wisten niet wat er aan de hand was." 

Emma en haar cupcakes / Eigen beeld Wilhelmina

Sinustrombose

Na drie dagen was de rechterhelft van Emma’s lichaam verlamd en kon Emma niet meer praten. Opnieuw werden er scans gemaakt; daaruit bleek dat ze sinustrombose had. Dat is een verstopping van een grote ader in de hersenen. Met een operatie werden de bloedstolsels weggezogen. Emma werd daarna in een kunstmatige coma gehouden om haar hersenen rust te geven. Alleen kwam ze daar nooit meer uit en werd ze hersendood verklaard.

Wilhelmina: "Ik vroeg nog aan de artsen: 'Wat betekent hersendood?'. Ze legden uit dat Emma er niet meer was. Mijn mooie kind lag daar en ik wist dat zij niet meer te redden was. Maar dat mocht niet voor niets zijn. Ik heb toen gezegd dat de machines niet uit mochten."

Emma's ogen

"Ze was zo jong, rookte niet, dronk niet... Haar organen waren geschikt om te doneren. Ik had het met Emma ook weleens gehad over orgaandonatie. We waren tot de conclusie gekomen dat we ons als donor wilden aanmelden. Alleen was het er nog niet van gekomen. Ik vroeg haar vader hoe hij erover dacht. Hij vond het goed, hij wilde alleen niet dat ze Emma’s ogen gebruikten. Dat is dus niet gebeurd."

Wilhelmina overlegde nog met haar beste vriendin, die arts is in België. "Die legde uit dat ik er zeker van kon zijn dat ze met respect met Emma zouden omgaan. Daardoor kon ik er vrede mee hebben dat ik er niet bij kon zijn toen Emma officieel overleed. Dat wilde ik wel, maar dat mocht niet. Maar eigenlijk was Emma allang weg: het was haar eigen adem al niet meer, maar die van een machine."

Wilhelmina en Emma / Eigen beeld

Rechternier

Van Emma werden hart, nieren, longen en lever gedoneerd aan mensen in dezelfde leeftijdscategorie. Via een bureau dat zich in Frankrijk bezighoudt met orgaandonatie, krijgt Wilhelmina af en toe te horen hoe het met de ontvangers gaat.

"Ik bel dat bureau af en toe en dan gaan ze dat voor mij na. Ik heb zelfs een keer een bedankbrief ontvangen van de persoon die haar rechternier heeft ontvangen. Ik mag niet weten of het een man of vrouw is, het moet anoniem blijven." 

Bevriend

"De persoon schreef dat hij/zij ten dode was opgeschreven, maar dankzij de niertransplantatie nu naar het conservatorium ging en zangles volgde. Dat vond ik heel mooi, want Emma ging altijd naar festivals en concerten.

Ook hoorde ik dat deze persoon bevriend is geraakt met de persoon die Emma’s linkernier kreeg: ze lagen naast elkaar in het ziekenhuis. Alleen de persoon die Emma’s lever heeft ontvangen, is later alsnog overleden."

Donorwet

Ondanks Wilhelmina’s positieve ervaring met orgaandonatie is ze tegen de nieuwe donorwet (waarin staat dat je donor bent tenzij hij/zij aangeeft dat nadrukkelijk niet te willen, red.), al is ze inmiddels zelf wel geregistreerd donor. "Het is iets heel persoonlijks.

Voor mij leeft Emma voort dankzij haar orgaandonatie; haar hart klopt voor iemand anders, haar longen ademen voor iemand anders en haar nieren reinigen iemand anders. Het is daarom niet voor niets geweest dat ik haar nooit meer binnen zie wandelen. Maar ik weet niet of ik Emma's organen had gedoneerd als ik niet wist of zij dat had gewild."

Vrijwillige keuze

"In plaats van de nieuwe wet, moet er wel meer aandacht komen voor orgaandonatie. Waarom geen lespakket op middelbare scholen erover? Of op gesprek bij de GGD of huisarts erover? Zodat meer mensen erover nadenken en hun keuze registreren. Niet iedereen is in staat om bezwaar te maken als de nieuwe wet straks geldt. Ik vind dat het een vrijwillige keuze moet zijn om orgaandonor te worden."