Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Epilepsie: niet zo handig met drie kleine kinderen thuis
Verhalen achter het nieuws

Na 2 kinderen kreeg Anita epilepsie:
Over een 3de hebben we lang nagedacht

journaliste

Daphne van Rossum

V

Vandaag is het Internationale Epilepsie Dag (IED). Ook Anita Schokker (29) heeft - naast drie kinderen van 6, 3 en 0 - epilepsie. Niet altijd een handige combinatie vindt ook zijzelf. "Ik voel mijn insulten niet aankomen."

"De kinderen weten dat ik ziek ben en dat ik medicatie slik. Ze weten ook dat ik soms kan vallen. Dat ik kan gaan schudden en na de aanval raar ga praten. Ze hebben dan instructies dat ze papa moeten bellen. Mijn dochter (3) vond het eng toen ze voor het eerst een aanval meemaakte."

Schuldig

"Toen heeft ze een tijdje niet tegen mij gepraat, mij een tijdje genegeerd. Ik vind het zelf heel vervelend dat ze het kunnen zien. Dat ik wegval en er een half uur niet ben om voor ze te zorgen. Ik voel me daar heel schuldig over.

Ik had al kinderen toen ik epilepsie kreeg. Over de derde hebben we heel lang nagedacht, maar omdat ik al een hele tijd zonder aanvallen was hebben we het toch aangedurfd. Al tijdens mijn zwangerschap kreeg ik twee aanvallen."

Stress en vermoeidheid

"Ik heb gemerkt dat mijn insulten getriggerd worden door stress en vermoeidheid. Ze kunnen me overal overvallen. Ik mag dus niet autorijden. Dat sommige epilepsiepatiënten hun ziekte verzwijgen en toch gaan rijden, maakt me heel boos.

Zoals die vrouw die twee mensen heeft doodgereden. Ik begrijp dat een rijverbod je vrijheid beperkt, dat ervaar ik ook elke dag. Maar je mag het leven van anderen niet riskeren. Het is toch levensgevaarlijk als ik in een auto stap? Gelukkig woon ik in een buurt waar alles bij de hand is. Maar ik moet voor mijn werk wel twee uur met het ov, heel vermoeiend."

Bakfiets

"Ik houd altijd rekening met mijn epilepsie. Vooral in de verzorging van mijn kinderen en dan vooral van mijn baby. Als ik alleen met hem ben moet hij veilig zijn als ik een aanval krijg. Hij kan niet papa bellen. Daarom verschoon ik hem op de grond en draag hem van de trap in een Maxi-cosi.

Ik heb geen gewone fiets, maar een bakfiets met drie wielen die blijft staan als ik val. Als ik met de trein ga loop ik op het midden van het perron en niet langs de rand, voor het geval ik val en op de rails beland."

Foto: Romy Dermont

De eerste keer

"Ik krijg ongeveer een keer in de vier maanden een insult, daar kan de medicatie helaas niets tegen doen. De eerste keer dat ik het kreeg was een paar jaar geleden, op tweede paasdag. Onze tweede was net 1 maand en ik zat bij mijn man in de auto, gelukkig op de passagiersstoel.

Toen ik na een half uur bijkwam begreep ik niet waarom hij met het ziekenhuis belde. Daarna ging ik de medische molen in. Een paar weken later kreeg ik de diagnose, maar ik wist eigenlijk al hoe laat het was."

Bloggen

"Epilepsie zit niet in mijn familie. De neuroloog zei dat het iedereen kan treffen. Ik merk wel dat er veel onbegrip is over epilepsie. Daarom ben ik erover gaan bloggen. Op mijn site probeer ik dat weg te nemen en blog ik over de gevolgen van deze ziekte."

Jij op VROUW.nl

Heb jij een ingrijpend verhaal en wil je dat delen met ons?

Dan kan dat hier...