Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Juf Gerda / Eigen beeld
Verhalen achter het nieuws

Gerda (77) is nog altijd invaljuf:
Laatst werkte ik 4 dagen achtereen

Dimphy van Miltenburg

H

Het lerarentekort is hoog en de huidige griepgolf maakt dat basisscholen momenteel letterlijk met de handen in hun haar zitten. Om gedupeerde groepen toch les te kunnen geven, worden gepensioneerde leerkrachten opgetrommeld. Gerda (77) is daar een van; zij helpt momenteel haar oude basisschool De Achtbaan in Moordrecht uit de brand.

Gerda: "Twee weken geleden stond ik vier dagen voor de klas. En vorige week drie. Dat is zelfs mij wat veel, maar 'Nee' zeggen doe ik niet." Ze is al twaalf jaar invaljuf, maar zoveel dagen werken als ze de afgelopen weken deed, komt niet vaak voor.

Tekort

Gerda ging met pensioen toen ze 62 jaar was. "Drie jaar later, in 2005, zei een juf dat ze een tekort hadden aan invallers. 'Bel mij maar', zei ik. Een week later stond ik al als invaller voor de klas.

Ik ben weleens een maand niet gebeld. Dan begin ik wel te denken: het wordt tijd dat ze eens bellen, want het huis is schoon en ik heb ook de muren al geverfd. Ik hou van lezen, breien en tuinieren, maar ik vind het ook leuk om met andere mensen om te gaan."

 Vrijwilligster

"Mijn man (80) werkt nog fulltime (in het staalbedrijf van zijn zoon). In de schoolvakanties zitten we op de camping, maar na veertien dagen moeten we altijd nodig naar huis. Als mensen aan ons vragen waarom we niet gewoon van ons pensioen genieten, is mijn antwoord: 'Wij genieten juist op deze manier.'"

Toch is fulltime werken Gerda teveel. Want naast haar werk als invaller, is ze vrijwilligster bij de bibliotheek en één keer per week koerier voor tafel en dekje-maaltijden. "Die vrijwillige baantjes zeg ik niet op, want stel dat ze mij op een gegeven moment niet meer willen als juf, dan moet ik toch wat te doen hebben?"

Volle klassen

Maar voorlopig is het eerder omgekeerd. "Twee dagen werken is leuk, dat breekt lekker de week. Maar er waren laatst zoveel leraren ziek, dan zeg ik geen 'Nee’ als ik vier dagen nodig ben. Anders worden de kinderen over de klassen verdeeld en die zitten al zo vol."

En ze vindt het ook leuk. "Een enkeling vindt het soms even spannend als er een andere juf voor de groep staat. Maar dan zeg ik: 'Ik heb gewoon een omaschoot, kom maar even zitten.' En vaak zijn ze met een uurtje op hun gemak."

Zwaaien

Wat Gerda leuk vindt aan de leerlingen van nu, is dat ze veel opener zijn dan vroeger. Laatst kreeg ze van een kind een briefje: 'Juf, weet je waarom ik van jou hou? Omdat je mooi poppenkast speelt en omdat je mooie dingen zegt en geen stomme dingen.' En dan met allemaal hartjes erbij. Daar doe ik het voor. Vroeger zou een kleuter dat nooit doen."

En er zijn meer zaken anders dan vroeger. "In De Luizenmoeder is het wel wat overdreven met die ouders in de klas, maar het is wel zo dat je tegenwoordig ouders de klas uit moet sturen. Ik zeg dan om 8.45 uur: 'Wij moeten aan het werk en jullie ook.' En dan mogen ze net als in De Luizenmoeder nog even zwaaien."

Adhd

Maar behalve dat de ouders in  de klas komen, vindt Gerda de moeders niet echt veranderd. "Elke ouder vindt zijn/haar kind bijzonder en ouders die zeggen 'Dat doet mijn kind niet', had je vroeger ook al. Wel heb je tegenwoordig zo'n zeven verschillende soorten kinderen in de klas.

En het woord adhd moest nog uitgevonden worden, dat heette toen gewoon 'ondeugend'. En als dat kind overging naar de volgende klas, zei je mondeling tegen de nieuwe juf dat dat kind een beetje ondeugend was. Nu moeten die juffen hele lijsten invullen over de leerlingen."

Digibord

Toch vindt Gerda ook weer niet elke vergadering onzin. "Maar ze moeten niet besluiten dat kinderen geen tafels meer hoeven te leren. Dat hebben ze een keer gedaan en dat vind ik wel echt onzin.

Maar ik vind wel dat je als juf nog iedere dag kunt leren. Als iets niet goed is gegaan, denk ik: 'Hoe kan ik dat de volgende keer beter doen?' Ik kan ook overweg met het digibord, maar ben er niet superhandig in. Ik heb daarom een speciaal blauw schriftje waarin ik opschrijf hoe het bord werkt."

Acties

Vindt ze het niet jammer dat het vak in zo’n negatief daglicht is komen te staan vanwege de acties? "Ach, de leerkrachten hebben groot gelijk. Toen ik net werkte, verdiende ik meer dan veel anderen.

Maar het salaris is niet meegegroeid in de loop der jaren. En de werkdruk is alleen maar toegenomen. Die moet omlaag, want de negatieve publiciteit zorgt ervoor dat jongeren geen pabo meer willen doen."

En hoelang kan basisschool De Achtbaan nog genieten van juf Gerda? "Ik zeg altijd gekscherend: 'Tot mijn tachtigste.' Maar dat zien we wel. Misschien dat ik nog wel langer doorga. Mits ze mij dan nog willen hebben."

Heb jij ook een bijzonder verhaal dat je wilt delen? Stuur het naar de redactie van VROUW.

JIJ op VROUW