Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Het hoekje met zijn beker
Foto: Eigen Beeld
Verhalen achter het nieuws

De zoon van Joke werd
doodgereden toen hij de hond uitliet

journaliste

Daphne van Rossum

J

Joke Wiesemann (63) leeft elke dag in een hel. Op moederdag, nu bijna een jaar geleden, werd haar enige kind Marvin (42) doodgereden door een hoogbejaarde man van 89 jaar. Ze strijdt er nu voor om de controle op 75-plussers in het verkeer aan te scherpen, bijvoorbeeld door vaker dan eens in de vijf jaar de rijvaardigheid te controleren en te testen op reactievermogen.

In haar huiskamer staat de beker te pronken die de goedgebouwde Marvin won toen hij landskampioen fitness werd in 2004. Naast de bokaal twee kaarsjes, een foto van Marvin en zijn opa en een foto van een stralende Marvin met zijn hond Prince die ook werd doodgereden bij het ongeluk. Op het altaar prijkt nog een foto van de vader van Joke. Hij stierf drie weken na Marvin.

Enige biologische familie

“Marvin's opa overleed aan een gebroken hart”, zegt Joke. “Hij was 87 en trok het niet. Het verlies van zijn enige kleinzoon, mijn intense verdriet als zijn enige dochter zijnde. Het was gewoon te veel voor hem. Toen was ik in een klap mijn enige biologische familie kwijt. Marvin en mijn vader, dat was alles wat ik heb. Via zijn vader heeft Marvin nog 8 half- broers en zussen. Met hen heb ik gelukkig heel goed contact, dat is als familie. We zijn afgelopen week nog samen geweest bij een broer van hem in Rotterdam.”

Eigen Beeld

Sterke band

19 jaar was Joke toen ze Marvin kreeg: “Ik ben na anderhalf jaar gescheiden van zijn vader. Ik heb Marvin sindsdien alleen opgevoed. We hadden een hele sterke band. Hij heeft de liefde voor muziek van mij overgenomen. We waren allebei gek op Prince, gingen graag samen naar concerten. Iedereen is kapot van zijn dood. Hij was een bourgondisch type, hield van het goede leven en lekker eten. Hij genoot van het leven, maar was ook een harde werker. Hij was leidinggevende bij een telecombedrijf. In zijn vrije tijd was hij druk met trainen en uitgaan."

Marvin tijdens een wedstrijd|Eigen Beeld

Vrouwenmagneet

"Marvin was een vrouwenmagneet. Hij had altijd meiden achter zich aan, maar had sinds een tijd een hele fijne vriendin, waar ik nu nog goed contact mee heb. Hij was heel integer, hij had veel vrienden en iedereen kon altijd bij hem terecht om zijn hart te luchten. Hij had een hele speciale band met zijn broers en zussen, die hebben veel respect voor hem. Ze gingen graag samen naar festivals. Loveland, daar kwamen ze graag. Na zijn dood zijn ze terug geweest met allemaal hetzelfde t-shirt of jurkje aan waarop deze woorden stonden: 'Marvin 42'. Daar willen ze een traditie van maken. Om hem te eren.”

Marvin met een nichtje|Eigen Beeld

Gereanimeerd

“Waarom moest het uitgerekend mijn zoon zijn? Waarom moest het uitgerekend deze man zijn die mijn zoon doodreed? Hij was gewoon zijn hond aan het uitlaten. Een uur daarvoor hadden we nog contact via WhatsApp. Daarna had ik ineens politie aan de deur en begon de hel voor me. Hij is na het ongeluk gereanimeerd en nog drie dagen kunstmatig in coma geweest, maar wij denken dat hij gelijk al hersendood was. Dat alleen de machines hem nog in leven hebben gehouden. Omdat hij donor was, moesten we nog een dag wachten en mocht ik daarna het tijdstip van overlijden bepalen. Hoe doe je dat als moeder? Dat hebben uiteindelijk zijn broers en zussen bepaald. Het werd uiteindelijk 10.00 uur op zondagochtend. Een tijdstip dat ik elke week nog herdenk.”

Marvin en Prince|Eigen Beeld

Paradiso

“Ik doe mijn best om verder te gaan. Sommige dagen gaat het beter dan andere. Zo ben ik laatst voor het eerst weer uitgeweest naar Paradiso. De laatste keer dat ik daar was, was met Marvin. Het was moeilijk om daar te zijn, maar ook wel goed.”

Pijn

“Ik krijg de beelden van Marvin met dat ongeluk niet uit mijn hoofd. Dat neem ik ook de politie kwalijk. Ik zei nog: ‘geen details’, ik wil alleen maar weten of hij geen pijn heeft gehad. Toen zeiden ze: ‘nee hoor, hij heeft geen pijn gehad. Hij is met zijn hoofd tegen een boom aan geslingerd. Dat beeld raak ik niet meer kwijt.”

Blunder

“Nog zo’n blunder. De politie die op de dag van overlijden belde om te zeggen dat de familie van die bejaarde man het zo erg vindt. Ze wilden wel een bloemetje geven. Een bloemetje! Alsof dat troost. Medeleven is fijn, maar als je kind net overleden is, zit je niet te wachten op een bloemetje.”

Verliezers

“De bejaarde man zelf is ook overleden bij het ongeluk. Dit verhaal heeft alleen maar verliezers. Ik begreep dat zijn familie het al langer onverantwoord vond om hem rond te laten rijden, die vonden dat hij niet meer achter het stuur mocht. Daarom ben ik een petitie gestart om de richtlijnen voor 75-plussers aan te scherpen. Ik krijg daarop ook boze reacties. Mensen voelen zich aangesproken, die denken dat ik ze de auto af wil nemen. Maar het is ook ter bescherming van henzelf. Als die man had geluisterd naar zijn familie, was iedereen er nog geweest. Ik krijg Marvin er niet mee terug, maar ik kan alleen maar hopen dat er in de toekomst minder slachtoffers vallen.”

Heb jij ook een indrukwekkend verhaal dat je wilt delen? Stuur het (anoniem) naar de redactie van VROUW.

Jij op VROUW

Van de partners van VROUW