Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Sabine de Groot. / Privébeeld
Verhalen achter het nieuws

Sabine verloor 2 keer haar baan
omdat zij zwanger was

Daisy Heyer

H

Het College voor de Rechten van de Mens kreeg vorig jaar 4259 vragen en meldingen binnen over discriminatie. Ruim een derde daarvan betreft zwangerschapsdiscriminatie. Sabine de Groot (33) kan daarover meepraten. Haar contract werd maar liefst twee keer niet verlengd vanwege een zwangerschap. "Wie zegt dat ik niet meer fulltime wil werken?"

“Bij mijn allereerste zwangerschap was ik rayon manager bij een groot cosmeticabedrijf. Ik werkte daar net drie maanden toen ik ontdekte dat ik zwanger was. De eerste 16 weken twijfelde ik constant of ik het moest vertellen, maar ik kon er op een gegeven moment niet meer omheen. Ik merkte mijn zwangerschap aan alles in mijn lijf en had het idee dat iedereen het aan mij kon zien. Ik moest het vertellen, terwijl mijn eerste contractverlenging er aan zat te komen.
 

Niet blij 

Ze waren niet blij met het nieuws. Hoewel mijn manager meteen zei dat hij ook drie kinderen heeft en dat er niets leuker is dan dat, vroeg hij ook al snel of ik mij ervan bewust was dat ik een fulltime baan had en dus vijf dagen in de week moest blijven werken. 'Ik ben ook vader, ik weet hoe het is gegaan bij mijn vrouw. Die had geen zin meer om te werken', beweerde hij.

'Maar dat bepaal ik nog altijd zelf. Voor mijn gevoel kan ik dezelfde Sabine zijn als ik was voor mijn zwangerschap', was mijn antwoord. Mijn baas wilde mijn contract echter niet verlengen met de boodschap dat ik het eerst maar een tijdje moest aankijken en we daarna wel zouden zien. Ik werd er zonder pardon uitgezet, terwijl ik de hoogste omzetten behaalde uit mijn team. Ik vond het een hele rare manier van doen.

Nieuwe baan

“Toch heb ik er destijds geen melding van gemaakt. Ik liet het gaan en besloot even volop te genieten van mijn pasgeboren kind. Na een tijdje kreeg ik een functie bij een ander bedrijf, waar ik in een echte mannenwereld werkte. Toen ik daar acht maanden werkte en net een nieuw contract had getekend, werd ik weer zwanger. Hier voelde ik wel de ruimte om het nieuws meteen te delen. Ik had een goede band met iedereen op werk, ik functioneerde goed en ik had het naar mijn zin.

De reacties waren positief; iedereen vond het leuk voor mij en ook mijn baas reageerde goed. De schok was daarom des te groter toen bij mijn eerstvolgende contractverlenging vlak na mijn bevalling werd gezegd door mijn baas dat hij niet ging verlengen, ondanks mijn goede werkzaamheden. 'Je hebt twee kinderen en moet hier ook fulltime blijven werken. Ik heb geen ruimte voor een parttimer', was de uitleg.

Nummertjeswerk

'Misschien wil ik wel fulltime blijven werken?' was mijn stomverbaasde reactie. Dat was namelijk ook het geval. Blijkbaar heerst er in Nederland een denkwijze dat geen enkele vrouw na haar bevalling nog fulltime wil werken, maar voor mij gold dat niet en dat gaf ik ook aan. 'Ga eerst maar ontzwangeren, dan kijken we daarna wel of je kunt terugkomen omdat je het nog leuk vindt om vijf dagen per week te werken', was het antwoord. 

Ik peinsde er niet over om terug te keren. Ik had geen zin meer om voor een bedrijf te werken waarin een baas zo dacht. Ik besloot om voor mijzelf te beginnen. Ik was twee zwangerschappen verder en had gemerkt dat ik de geboortezorg heel erg klinisch vond. Het was echt nummertjeswerk; ik wilde het persoonlijker. Een belevenis rondom de zwangerschap waar je met plezier aan zou terugdenken.

Eendaagse bevalcursus

Ik heb mij volledig laten omscholen. Zwangerschapsyoga, mindfulness, bevallingscursussen… ik heb van alles gevolgd. Uiteindelijk ben ik een bedrijf gestart waar ik een eendaagse bevalcursus aanbied: fijnzwanger.nl. Ik begeleid zwangere vrouwen en hun partners naar de bevalling toe, op een écht leuke manier. Geen gekke pufcursussen waar de man zich ongemakkelijk bij voelt, maar bier en bitterballen voor de man na afloop en een losse sfeer. Soms ben ik ook bij de bevalling zelf aanwezig.

Ik werk nu soms wel 80 uur per week, maar omdat ik echt iets doe wat ik leuk vind merk ik daar niks van. Inmiddels heb ik drie kinderen (5, 3 en 1). Combineren gaat prima. Het jammere vind ik: als ik zoveel werk, had ik ook makkelijk 40 uur per week onder een baas kunnen werken. Waarom meteen zo’n vooroordeel dat een vrouw met kinderen dat niet (meer) zou aankunnen? Dat geldt dus lang niet voor iedere vrouw, blijkt maar weer.

Ik kan daarom iedere vrouw aanraden om voor zichzelf te beginnen met iets wat ze echt leuk vindt als ze zich niet gesteund voelt op haar werk. Volg je hart, doe wat je leuk vindt! Ga niet werken als je er geen plezier in hebt, puur om je baas maar tevreden te houden. En al helemaal niet tijdens je zwangerschap, want trust me: die baby voelt alles."

JIJ op VROUW.nl

Heb jij ook iets bijzonders meegemaakt op je werk en wil jij dat delen met VROUW? 

Dan kan dat hier!