Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Joasia was er zelf bijna niet meer geweest door baarmoederhalskanker
Foto: Erwin
Verhalen achter het nieuws

Joasia's baarmoederhalskanker was uitgezaaid:
Ik had het uitstrijkje gemist

journaliste

Daphne van Rossum

W

Wel of niet je dochter laten vaccineren tegen baarmoederhalskanker; het leverde bij ons op Facebook een flinke discussie op. Voor Joasia Kowalik (46) is het geen ingewikkeld vraagstuk. Zij heeft haar dochter laten vaccineren en zelfs haar zoon krijgt van haar een prik om het virus niet te kunnen verspreiden. Reden: Joasia was er zelf bijna niet meer geweest.

Joasia: "Voorkomen is beter dan genezen. Toen ik ontdekte dat ik baarmoederhalskanker had was het al lang en breed uitgezaaid. Ik heb 45 bestralingen ondergaan, 5 hyperthermie's, 4 inwendige bestralingen en 6 chemo’s, gevolgd door 21 operaties. In totaal ben ik 25 keer onder narcose geweest in 21 maanden. Nog steeds heb ik vaak hoofdpijn en ben ik vergeetachtig.

Urinestoma

Ik ben mijn blaas en een nier verloren en mijn darmen zijn ontregeld. Ik mag niet meer tillen anders krijg ik te veel druk op mijn darmen. Ik heb een urinestoma en ik kan in verband met mijn darmen niet langer dan twee uur uit de buurt van een wc. Het is een groot wonder dat ik het overleefd heb. Ik heb een half jaar in het ziekenhuis gelegen en het ging tot twee keer toe zo slecht dat ik afscheid heb moeten nemen van mijn vriend en kinderen. Want ik zou de nacht niet redden.

In 2006 kreeg ik een oproep voor uitstrijkje. Die had ik gemist, maar ik voelde me ook wel prima. Tot ik tijdens de zwangerschap van mijn zoon klachten kreeg. Tijdens de zwangerschap doen ze alleen niet zoveel en daarna heb ik alsnog een uitstrijkje laten maken. Ik werd door de huisarts met Cin-4 (pap 3B, redactie) naar het ziekenhuis gestuurd. Daar ben ik geopereerd en is alles weggehaald.

Tennisbal

Ik bleef vijf jaar onder controle met twee keer per jaar een uitstrijkje. Ik had steeds wel pap 2a of 2b, maar de huisarts zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Totdat ik steeds meer klachten kreeg en een nieuwe huisarts mijn spiraal verwijderde. Dat ging niet; de arts zag daar van alles zitten.

Ik werd weer doorgestuurd naar het ziekenhuis en twee weken later begonnen de behandelingen. Ik had een tumor van 8,9 cm bij 9,6 cm. Zo groot als een tennisbal, met 'zijarmen' die net de longen niet raakten.

Uitgezaaid

Het was uitgezaaid en zat in mijn bindweefsel, blaas, nier en lymfesysteem. De behandelingen sloegen goed aan, maar ik kreeg complicaties. Door de chemo werd mijn darm poreus en scheurde. Ik heb een half jaar aan de sondevoeding gezeten.

De arts zei dat als ik dit zou redden, ik heel dapper zou zijn. Het werd inderdaad een gevecht van leven op dood. Ik woog op een gegeven moment nog maar 40 kilo. Inmiddels gaat het goed met me.

Eigen Beeld

Scheiding

Al kan ik niet alles meer. Als ik een dag veel doe, betaal ik de dag erna de prijs. Zo vroeg mijn vriend me mee op een boot, maar dat kan gewoon niet. Dan ben ik te lang uit de buurt van een wc. Maar ik durf nu weer in bikini bijvoorbeeld, al is het met een band eromheen.

Het is ook niet allemaal één en al ellende geweest. Hoewel ik scheidde van mijn man, kwam ik na een paar jaar ook mijn huidige vriend tegen. Ik heb het zwaar gehad, maar zat ook op een roze wolk. 

Eigen Beeld

Rotsen

Ik zei hem dat ik hem niks te bieden had, dat ik niet eens wist of ik het wel ging overleven maar hij bleef. Zei dat we wel zouden zien waar het schip zou stranden. Hij en de kinderen waren mijn rotsen in de branding.

Voor de kinderen was het ook niet makkelijk: er was een scheiding, ik was ziek en ik kreeg een nieuwe vriend. Dat ging niet zonder slag of stoot, maar inmiddels hebben we onze draai gevonden en zijn mijn kinderen 21 en 12."

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een bijzonder verhaal en wil je dat vertellen?

Vertel het ons hier...