Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Eigen foto
Verhalen achter het nieuws

Ingrid (54) werd 2 keer weduwe: Beide keren
bleef ik achter met een jong kind

journaliste

Daphne van Rossum

I

Ingrid van Wolferen (54) werd twee keer weduwe. Toen ze 33 jaar was, overleed Cees, zestien jaar later stierf haar tweede echtgenoot Hans. "Toen de politie aan de deur kwam voor de dood van Hans, dacht ik: 'Geef me een schep, dan begraaf ik mezelf ook meteen.'"

"Hoe groot is de kans dat je twee keer je man verliest? En dan ook nog twee keer aan een hartstilstand? Wat dat betreft heb ik onevenredig veel pech gehad.

Afvallen

Cees was 37, een flinke vent. De dokter had al gezegd dat hij iets moest afvallen; zijn hart moest te hard werken. Hij had dus al een waarschuwing gekregen en slikte pillen, maar dat het zo’n vaart zou lopen, hadden we niet verwacht.

Ik was erbij op het moment dat Cees zijn laatste adem uitblies, want hij was thuis toen hij een hartstilstand kreeg. Ook mijn dochter Rosa - destijds 8 - kwam naar beneden en heeft haar vader nog kunnen zien. Dat is belangrijk geweest voor haar verwerking.

Diepe rouw

De eerste paar maanden was ik in diepe rouw. Mijn moeder en een tante kwamen in huis om voor Rosa te zorgen en haar naar school te brengen. Ik ging door allerlei emoties heen, was verdrietig, maar ook boos dat Cees 'zomaar' was weggegaan. Wat moest ik zonder hem? Hij was mijn grote liefde en was al met hem sinds mijn zestiende.

Na ongeveer anderhalf jaar besefte ik: 'Als ik niet gelukkig ben, kan ik anderen ook niet gelukkig maken'. Ik besloot de draad weer op te pakken en kreeg een relatie met Hans, een kennis van Cees en dus al langer bij ons thuiskwam.

Verdriet

Er waren mensen die dat te vroeg vonden, voor sommigen is het makkelijker als je verdriet hebt. Dan kunnen ze je troosten en gaan ze met een goed gevoel weg. Als je weer sterker wordt, vinden ze dat moeilijk.

Maar mijn motto is: 'iedereen mag kiezen in het leven'. Of je nu besluit om in een slachtofferrol te blijven of om verder te gaan. Die keuze moet iedereen voor zichzelf maken. Ik zie om me heen dat mensen soms kiezen om in een bepaalde situatie te blijven hangen. Dat is niet mijn manier in het leven.

Politie

Hans en ik waren vijftien jaar bij elkaar. We kregen Hans Junior (nu 15). Vijf jaar geleden kwam we politie aan de deur. Ik kreeg een déjà vu toen de agenten mij vertelden dat Hans een hartstilstand had gehad. Dat nieuws sloeg in als een bom. Op dat moment wilde ik zelf niet meer leven. Ik dacht: 'Geef me een schep, dan begraaf ik mezelf ook meteen.'

Hans was helemaal geen hartpatiënt. Hij was aardig fit en pas 63. Ik was 49. Ik dacht alleen maar: 'Waarom ik? Hoe is het mogelijk dat dit lot mij twee keer treft? Is het karma?' Ik was weer alleen met een jong kind. Dat gelooft toch niemand!

Eigen foto

Energie

Mijn geluk was dat wij met z’n drietjes elkaar goed konden opvangen. Ik heb al mijn energie gestoken in de kinderen: samen wonen, werken... Leven. Onderling hebben de kinderen ook veel aan elkaar gehad.

Mijn dochter had veel verdriet om de dood van Hans, hij was echt een bijzonder goede stiefvader voor haar. Toen hij overleed, heeft ze het echt heel moeilijk gehad. Toch wist ze ook wat haar broertje doormaakte en kon hem daardoor goed helpen.

Vaderdag

Nu gaat het goed met ons. Mijn dochter is het huis uit en als het Vaderdag is, kunnen we grapjes maken. 'Daar hoeven we niet meer aan te doen', grappen mijn kinderen dan. Of als het over een van hun vaders gaat zeggen ze: 'Welke vader bedoel je?'

Ik merk dat ik na vijf jaar ook weer opkrabbel. Ik ben acht jaar de vrouw van Cees geweest en vijftien jaar de vrouw van Hans. Wie ben ik, Ingrid, nu eigenlijk zelf? Ik zou best weer iemand willen ontmoeten. Maar ik zou nooit meer willen samenwonen. Gewoon een gezellige vriend om af en toe iets leuks te doen, dat lijkt me ideaal.

Ik ben happy zoals het nu gaat. Ik heb ook nog drie pleegkinderen met wie ik veel tijd doorbreng. Zijn zijn de kinderen van een broer van Cees en zijn veel bij mij. Daar kan ik veel liefde in kwijt. Het is goed zo."

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een aangrijpende gebeurtenis meegemaakt en wil je daarover vertellen?

Vertel het dan hier...