Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De zoon van Gepke verdronk
Foto: Cultura Images|Hollandse Hoogte
Verhalen achter het nieuws

Gepke's zoon verdronk:
Waarschijnlijk is hij zijn evenwicht verloren

journaliste

Daphne van Rossum

H

Het nieuws van de verdrinkingsdood van een kindje (4) op Ibiza brengt bij Gepke Schreiber (56) - moeder van vijf kinderen - het nodige naar boven. Haar zoon André (18) verdronk ook. Gepke heeft er nog altijd veel verdriet van.

"Als ik dit soort nieuws lees, is het verdriet bij mij nooit ver weg. Ik kan me zo goed voorstellen hoe de moeder zich voelt. Ik leef intens met haar mee en wil uitspreken dat ik hoop dat deze familie de kracht kan vinden om het verwerken.

Een seconde

Ik vind het dan ook erg als mensen zeggen dat ze beter had moeten opletten. Je weet niet hoe het gegaan is; je was er niet bij. Het kan in een fractie van een seconde gebeuren. Als je net even zit te kletsen of je kijkt net even om. Die kleintjes zien geen gevaar. Die moeten nog zo veel leren. Met dat soort opmerkingen kun je als ouder die dit net is overkomen niks. Je krijgt je kind er niet mee terug.

Mijn André werd in 2000 vermist na een avondje stappen met zijn vrienden. Zeven weken hebben we niet geweten waar hij was. Tot ik een telefoontje kreeg van de politie. Ik was alleen thuis met mijn dochter (14) toen de telefoon ging. Een agent zei op een vrolijke manier: 'We hebben uw zoon gevonden, maar hij is wel dood.'

Bootje

Ik dacht dat ik door de grond zakte. Het bleek dat André was gevonden onder een bootje. Het was een week voor kerst en er lag ijs. Ze hebben me afgeraden om hem te gaan zien, dus mijn vriend en een zwager zijn hem gaan identificeren.

Normaal krijg je voor dit soort berichten politie aan de deur, dus het is heel gek dat ze me hierover gebeld hebben. Daar hebben we later nog wel een gesprek over gehad en daar zijn excuses voor aangeboden. André was mijn eerstgeboren kind. En dan het nieuws op die manier vernemen... Nee, dat heeft de verwerking geen goed gedaan.

Eigen Beeld

Moederinstinct

Diep van binnen wist ik dat André niet meer leefde. Dat is moederinstinct. Maar het kwam toch als een grote klap en ik heb er nog steeds veel verdriet van. Niemand hoort zijn/haar kind te overleven. Ik weet dat een ongelukje in een klein hoekje zit, maar dit gun je niemand.

We weten niet precies wat er die bewuste avond is gebeurd. Ik heb nooit meer wat gehoord van de vrienden met wie hij is gaan stappen. Is hij gevallen of is hij geduwd? Waarschijnlijk heeft hij wat gedronken en is hij zijn evenwicht verloren. Maar dat weten we dus niet zeker.

Oma

Ik zou daar nog altijd graag meer over weten. André was een goede zwemmer. Hij had al zijn diploma’s, dus daar heeft het niet aan gelegen. Maar het water is in de winter natuurlijk wel ijskoud

Ik denk nog zo vaak aan André. Hij zou nu 38 zijn. Misschien fijn werk hebben, of een leuk gezin. Ik ben via mijn andere kinderen oma geworden en geniet daar heel erg van. Ik kon ook doorgaan vanwege mijn vier andere kinderen, maar het is toch anders zonder André.

Lach

Op zijn verjaardag en de dag waarop hij is gevonden sta ik nog even extra bij hem stil. Dan trek ik me soms even terug en denk ik speciaal aan hem. Het was zo’n lieve jongen. Deed het goed op school en had nog een heel leven voor zich. Dat dat hem ontnomen is, maakt dat het verdriet en de pijn er nog steeds is.

Dus ik denk te weten waar de familie doorheen gaat van het kindje wat op Ibiza verdronken is. Na de uitvaart kom je een beetje tot rust, maar het blijft altijd bij je. Een kind verliezen gaat door merg en been. Ik denk nog heel vaak aan dat blonde koppie met die lieve lach. Die lach, die mis ik het meest."

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook iets ingrijpends meegemaakt en wil je daarover vertellen?

Klik dan hier