Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Yves met mama Karin|Eigen Beeld
Verhalen achter het nieuws

‘Yves zou niet kunnen lopen
en speelt nu buiten’

journaliste

Daphne van Rossum

C

Cerebrale Parese (CP) is de meest voorkomende, ongeneeslijke, lichamelijke beperking bij kinderen. Elk jaar worden er ongeveer 400 kinderen met CP geboren, tegelijk is het de minst bekende beperking. Daarom is de campagne #DitisCP gestart, om een gezicht te geven aan kinderen met CP en zo eventuele vooroordelen weg te nemen.

Volgens Karin Westdijk (37), moeder van Yves (bijna 9) die CP heeft, is de campagne een goed initiatief. “Je merkt dat er weinig bekend is over deze aandoening. Wij wisten in eerste instantie ook niet wat er met onze zoon aan de hand was.”

“Yves is ons eerste kind en is in 2009 geboren. Toen hij tien maanden oud was, zijn we met een verkoudheid naar de huisarts gegaan. Die zag een vreemde stand van zijn ogen.

Als ouders hadden we al eerder het idee dat hij het contact niet helemaal maakte. Zijn ogen trilden en er is Nystagmus (ook wel wiebel- of trilogen - red.) geconstateerd. Via de kinderarts kregen we een MRI-scan en daar kwam de diagnose CP uit.”

Beschadiging

“Waarschijnlijk heeft Yves in het laatste stadium van de zwangerschap een hersenbloeding of een infectie in de hersenen gekregen. Er was in ieder geval een beschadiging zichtbaar.

Yves is links verlamd geboren en de kinderarts gaf aan dat hij waarschijnlijk niet of moeilijk zou kunnen lopen. Maar van die voorspelling is gelukkig weinig uitgekomen. Yves loopt heel goed, misschien iets trager, maar goed genoeg om lekker buiten te kunnen spelen met zijn vrienden.”

Spastisch

“Je ziet wel dat Yves ‘anders’ loopt. Hij draagt een spalk om zijn linkerbeen met speciale schoenen. Hij is spastisch, heeft een korter linkerbeen en loopt daardoor op zijn teen. Mensen zien dat en reageren daar soms minder leuk op.

Ook kinderen vragen soms aan mij waarom hij een spalk draagt en waarom hij niet goed loopt. Soms lachen ze hem uit. Je merkt ook dat hij zich heel erg moet bewijzen bij leeftijdsgenootjes.”

Contact

“Er was altijd gezegd dat hij niet alles zou kunnen. Zo zou hij waarschijnlijk nooit kunnen lopen, maar dat is niet zo. Wel moet hij altijd een stapje harder lopen dan andere kinderen en dat terwijl hij op sociaal emotioneel gebied moeite heeft om contact te maken.

Dat maakt Yves soms onzeker. Hij is vanaf zijn zevende gaan beseffen dat hij anders is. Hij is nu bijna negen. Hij gaat straks de puberteit in, dat is natuurlijk een kwetsbare fase.”

Slechtziendheid

“Daar komt bij dat Yves slechtziend is, hij ziet maar tien procent. Naast de CP heeft Yves ook CVI (stoornissen in het zien - red.). Ondanks de slechtziendheid is hij heel ondernemend.

Hij doet keihard zijn best om er met zijn vrienden bij te horen en dat lukt ook heel goed. En als het lukt, is hij heel trots en daar groeit hij ook weer van.”

Yves met zijn familie in een pretpark|Eigen Beeld

Opgebloeid

“Sinds Yves Visio-onderwijs krijgt – voor blinden en slechtzienden – is hij helemaal opgebloeid. Hij heeft een tijdje op een reguliere school gezeten, maar we wisten toen nog niet dat hij zo slecht zag en hij kan soms niet goed alle prikkels verwerken.

Hij werd in het reguliere onderwijs vaak apart gezet van de groep in de directeurskamer, terwijl hij juist mee zou moeten doen met de rest.”

Zwemdiploma

“Een van de dingen waar wij wel tegenaan liepen, is de houding van sommige artsen. De opsomming van beperkingen waar we mee te maken zouden krijgen, werd veelal gedaan waar Yves bij zat. Er wordt veel óver het kind gesproken, maar nooit mét het kind, viel ons op.

Waarom wordt er niet gezegd ‘de kans is klein dat’ of ‘als je veel oefent, kun je het ver schoppen’. Er is bijvoorbeeld ook gezegd dat hij geen zwemdiploma zou kunnen halen of niet zou kunnen fietsen. Dat heeft Yves zich allemaal eigen gemaakt en hij zit nu zelfs op survivalzwemmen!

En binnenkort stapt hij op een mountainbike. Door positieve stimulatie kun je het nog heel ver schoppen, hebben wij gemerkt.”

Yves met zijn zusje|Eigen Beeld

Kapot

“Soms baalt mijn zoon van zichzelf. Dan zegt hij dingen als: ‘Er is iets kapot in mijn hersenen’. Of: ‘Mijn been en hand werken niet’. Toen hij zeven jaar oud was, heeft hij het heel zwaar gehad en is hij depressief geraakt.

Gelukkig hebben we hem daar met behulp van Visio Revalidatie uit kunnen krijgen. Ook hebben we hem op een positieve manier kunnen stimuleren door hem te laten weten dat hij nog heel veel wél kan.”

Beperking

“In deze maatschappij zijn wij hard bezig om alle vooroordelen weg te werken. We zijn steeds meer aan verschillen in huidskleur en cultuur gewend, maar nu moeten we de volgende stap zetten. Ook mensen met een beperking, in een rolstoel, met slecht zicht of slechthorendheid horen er bij! 

Heb jij ook een indrukwekkend verhaal?

Klik dan hier

 

Van de partners van VROUW