Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Joyce Stobbe|Eigen Beeld
Verhalen achter het nieuws

Joyce schonk een embryo aan een stel
dat ze kende via Facebook

journaliste

Daphne van Rossum

E

Er zijn drie eicelbanken in Nederland, maar alledrie kampen ze met een tekort aan eicellen, schrijft dagblad TROUW. Door de lange wachtlijst is het voor stellen met een kinderwens haast onmogelijk om aan een eicel te komen. Joyce Stobbe (33) en haar partner stonden hun embryo af aan een stel dat graag zwanger wilde worden, en later doneerde Joyce ook haar eicellen. Joyce hoopt dat door haar verhaal meer vrouwen zich opgeven als eiceldonor.

Joyce: "Ik raakte zwanger door ICSI en had na het terugplaatsen een embryo over. Toen het ziekenhuis VU in Amsterdam te kampen had met een lekke waterleiding, zei ik op hun Facebookpagina dat ik blij was dat de embyro’s veilig waren. Ik kreeg toen een berichtje van een vrouw die op zoek was naar een embryo of eicellen. Ze had berichtjes aan meer mensen verzonden maar ik was de enige die reageerde. Ik vind dat mijn gezin met drie kinderen compleet is en ik gun een ander dat geluk ook."

Draagmoeder

"De zaadbank is goed bevoorraad. Iedereen kan aan zaad komen, maar aan eicellen is een groot gebrek. Als je een eicel nodig hebt, kom je in een totaal ander traject. De wachtlijst is momenteel zo lang, dat het al een wonder is als je erop komt.

Je kinderwens staat op dat moment dus stil. Als je afhankelijk bent van een eiceldonor of draagmoeder sta je met je rug tegen de muur, je mag ook geen oproep plaatsen. Dat wordt op social media verwijderd. Het mag alleen als iemand zich vrijwillig en kosteloos aanbiedt." 

Zaad doneren

"In het buitenland is het beter geregeld, vind ik. Daar krijgen vrouwen rond de drieduizend euro voor hun eitjes. Er komen veel studentes op af. Dat vind ik een beter systeem. Wensouders zouden met liefde een dergelijk bedrag betalen, maar in Nederland is dat strafbaar. Het wordt gelijkgetrokken met orgaandonatie.

Het traject wat je in moet voor celdonatie is dan ook geen sinecure. Voor mannen is zaad doneren vrij simpel. Voor vrouwen komt er nogal wat bij kijken. Het kost veel tijd. Ze moeten vaak naar het ziekenhuis, voor zo’n drie à vier echo’s. En ze moeten zichzelf dagelijks injecteren om de eicellen te laten rijpen."

Vriezer

"Het is hetzelfde proces dat je doormaakt als bij terugplaatsen, alleen krijg je hierbij niks terug. Je geeft alleen maar. De vaginale punctie om de eitjes te ‘oogsten’ is bovendien niet misselijk. Dan kan je een dag niet werken.

Voor mij was het duidelijk dat, toen we een embryo overhadden in de vriezer, wij het wilden doneren. Dat is een optie - mits je gezin compleet is - anders wordt het vernietigd of geschonken aan de wetenschap. Dat wilden wij allebei niet, als het kan maak ik er liever iemand blij mee die geen kinderen kan krijgen."

Helpen

"Op het moment dat je zelf in een traject hebt gezeten, ben je eerder geneigd om iemand te helpen. Ik heb ook miskramen gehad en ken het gevoel van los moeten laten, terwijl de wens alleen maar groter wordt.

Met een embryo kun je iemand heel blij maken. Ik wilde het dan ook aan een stel geven dat het in mijn ogen verdiende. Dat vonden we in het stel dat ons benaderde. Ze waren al 18 jaar bezig voor ze bij ons aanklopten. Ze hadden al een kindje met down geadopteerd, nog een adoptie was financieel niet te doen."

Brief

"Ik wilde graag een brief meegeven aan de ontvangers van onze embryo. Een brief waarin wij onze kenmerken vertellen, maar ook waarom wij hadden besloten om de embryo af te staan. We hebben met de wensouders afgesproken dat ze ons af en toe een foto zouden sturen. Alles is goed vastgelegd en ook hebben wij een psychologische test ondergaan met z’n vieren.

Helaas mocht het niet zo zijn. De zwangerschap is geëindigd in een miskraam. Maar omdat we vrienden zijn geworden zijn wij wel doorgegaan met hen helpen. Ik ben hun eiceldonor geworden. Gisteren is de laatste embryo teruggeplaatst. Ze hebben nu in totaal zes miskramen gehad.

Vriendschap

Als het nu weer fout gaat zou ik opnieuw moeten doneren, maar helaas laat mijn lichaam het niet toe op dit moment. Ik hoop dat mijn verhaal meer vrouwen inspireert om eiceldonor te worden. Ikzelf ben heel blij met de band die tussen ons is ontstaan. Een vriendschap voor het leven"

Als je vragen hebt over eiceldonatie kun je contact opnemen met Joyce.

Jij op VROUW.nl

Heb jij, net als Joyce, een bijzonder verhaal? En wil je dat met ons delen?

Dan kan dat hier!