Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Eigen beeld
Verhalen achter het nieuws

Lotte kreeg
huidkanker op haar 21e

Dimphy van Miltenburg

Z

Zelf zag Lotte van Zuiden (23) geen kwaad in de moedervlek op haar linkeronderbeen, maar haar vriend vertrouwde het niet. Lotte: “Ik had niet door dat het vlekje veranderde en ik zag er ook geen kwaad in. Met mijn benen scheren haalde ik het bijvoorbeeld nooit open. Maar mijn vriend bleef aandringen dat ik naar de dokter moest. Wat ben ik blij dat hij dat heeft gedaan.”

Lotte: “Ik had er nooit aan gedacht dat ik huidkanker zou kunnen krijgen.

Ik ben in mijn leven nooit verbrand en werd altijd snel bruin. Ik hield ook wel van zonnen en de zonnebank hoor. En als ik op een zonnige dag uren op de tennisbaan stond, werd mijn huid ook continu blootgesteld aan de zon. Maar ik was mij er niet van bewust dat ik me ook dan moest insmeren.” Twee jaar geleden, toen Lotte nog maar 21 jaar was, kreeg ze de diagnose huidkanker.

Dermatoloog

“De huisarts schrok niet van de moedervlek. Maar omdat ik nog zo jong was, werd ik wel met spoed doorgestuurd naar de dermatoloog. Die vond de moedervlek ook niet heel erg spannend, maar wilde het vlekje voor de zekerheid wel weghalen. Ter plekke kreeg ik een verdoving en hebben ze de moedervlek verwijderd en op de kweek gezet.

Omdat ik vier hechtingen had, kreeg ik veel verband om mijn been. Na een week moest het verband verwisseld worden en een week later zou ik dan de uitslag krijgen. Maar toen ik langsging om het verband te laten verwisselen, was er al een voorlopige uitslag. Gelukkig was mijn moeder mee, hoewel ik tegen haar had gezegd dat dit niet nodig was. Alleen het verband zou tenslotte worden verwisseld en de uitslag zou pas een week later volgen.

Zeven weken

Maar het liep anders. Want nu vertelden drie specialisten mij, na het verband verwisselen, dat ik melanoomkanker had. Voor mijn gevoel moest ik meteen onder het mes om het weg te laten halen, maar dit zou pas zeven weken later gebeuren. Eerst moesten er nog allerlei onderzoeken worden gedaan.

Uiteindelijk werd besloten om een centimeter rondom het litteken weg te snijden, en de poortwachtklier in mijn linkerlies te verwijderen. Als kanker uitzaait, is dit vaak de eerste plek waar dit gebeurt. Ook werden twee verdachte lymfeklieren uit voorzorg verwijderd. Tien dagen na de operatie, en bijna twee maanden na de diagnose huidkanker, kreeg ik de geruststelling dat er geen uitzaaiingen waren. Wat een enorme opluchting.”

Onzekerheid

Maar de onzekerheid is daarmee niet weg. Lotte: “Er is een grote kans dat het terugkomt, ik denk er iedere dag wel aan. Ik laat mijn leven er niet door beïnvloeden, ik zit niet continu in de schaduw bijvoorbeeld. Maar ik smeer mij wel goed in en ik ga soms ook even wat uurtjes onder een parasol liggen op vakantie. En als ik een vreemd knobbeltje voel, meld ik mij meteen bij de huisarts. Een bobbeltje in mijn been kan bijvoorbeeld een uitzaaiing zijn, dus ik ben heel alert.”

Een gevolg van de operatie is dat Lotte tegenwoordig een steunkous moet dragen vanwege oedeem. “Als ik te lang stilzit of -sta, zakt het vocht in mijn been helemaal naar beneden. Natuurlijk vind ik het niet leuk om die steunkous te dragen. Als ik een rokje draag in de zomer en naar mijn werk fiets, doe ik hem pas op mijn werk aan. Ik heb het laatst op een festival zonder steunkous geprobeerd, maar toen werd mijn been helemaal dik. Je kunt je afvragen wat er dan beter uitziet.

Tip

Als ik na de operatie snel was begonnen met bindweefselmassages had ik die steunkous misschien niet (of minder?) nodig gehad. Maar ik wist niet dat ik oedeem zou krijgen. Toch denk ik ook iedere keer als ik mijn steunkous aandoe: als dit het enige is, mag ik erg in mijn handen knijpen.”

Lotte adviseert andere vrouwen om extra op het lichaam te letten. “Toen ik de diagnose huidkanker kreeg, ben ik foto’s gaan terugkijken van vakantie. Maar ook daarop zag ik niet dat mijn moedervlek was gegroeid of veranderd, het gaat zo geleidelijk. Het is voor jezelf normaal, een moedervlek hoort bij je. Maar het kan dus wel kanker zijn. Ik ben heel blij dat mijn vriend zo alert was.”

Stichting Melanoom

In 2017 kregen ruim 3.500 vrouwen te horen dat ze een melanoom hadden. Het meest komt een melanoom voor in de leeftijdsgroep 60-74 jaar: vorig jaar was dat bij 1.119 vrouwen het geval. In de leeftijdsgroep waar Lotte binnen valt, 15 tot 29 jaar, kregen 143 dames de diagnose. De kennis van millennials over melanoom blijft aanzienlijk achter bij die van de rest van de Nederlandse bevolking, zo blijkt uit onderzoek van Stichting Melanoom. Dit terwijl melanoom in de top-3 van de meest voorkomende vormen van kanker bij jongeren staat. Eén op de drie millennials (18-38 jaar) weet niet wat een melanoom is, tegen één op de vijf Nederlanders boven de 38 jaar.

Controleren

Ruim zestig procent van de millennials controleert de eigen huid onvoldoende op verdachte plekjes, terwijl de overlevingskansen veel groter zijn als je er vroeg bij bent. Om jongeren bewuster te maken van het belang van het regelmatig checken van de huid, start Stichting Melanoom de internationale campagne Discover Your Spot. Op de campagnesite staat een checklist met zes punten waar je op moet letten.

Jij op VROUW.nl

Heb jij een persoonlijk verhaal dat je wilt delen?

Dat kan hier.