Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Privébeeld
Verhalen achter het nieuws

Danique had meningokokkensepsis:
Mijn moeder was in paniek

Daisy Heyer

D

De GGD start vandaag in Eersel met een regionale campagne tegen de meningokokkenziekte. De GGD vaccineert de komende twee weken op meerdere plekken in de regio. Danique (21) uit Dronten werd in 2015 na een feestje ineens doodziek en bleek meningokokkensepsis te hebben. Drie jaar later heeft zij nog altijd last van die bacterie waaraan ze had kunnen overlijden.

"Halverwege 2015 begon de avond met een feestje en eindigde ik in het ziekenhuis met meningokokkensepsis. Ik had die dag al heel erg keelpijn, maar wilde het feest van een vriendin niet afzeggen. Terwijl ik daar was voelde ik mezelf steeds minder lekker worden. Ik voelde mij grieperig, had koude rillingen, was misselijk en verrekte van de spierpijn. Toen ik ook nog eens moest overgeven besloot ik naar huis te gaan.

Spierpijn

Thuis aangekomen bleek ik 38.5 graden koorts te hebben. Met een aspirine ben ik naar bed gegaan, maar toen ik ’s ochtends wakker werd voelde ik mij nog veel slechter dan de avond daarvoor.

De spierpijn was werkelijk ondragelijk, ik had overal steken en kon niet meer op mijn benen staan. Mijn moeder zag gelijk dat het mis was. Ik had rode en paarse vlekken over mijn buik, die zich in rap tempo over mijn lichaam verspreidden. En inmiddels had ik 42 graden koorts.

Mijn huisarts werd gebeld en ik moest langskomen. Daar werd ik direct opgehaald met een ambulance. Binnen een mum van tijd lag ik aan allerlei infusen, werden er talloze onderzoeken gedaan en kreeg ik antibiotica toegediend. Ze gingen uit van een hersenvliesontsteking, dus ik lag eerst nog op zaal. Een paar uur later werd echter duidelijk dat ik meningokokkensepsis had.

In quarantaine 

Direct werd ik in quarantaine gelegd, omdat de bacterie zeer besmettelijk is. Ik wist zelf niet wat meningokokken was en om mij niet al te bang te maken werd mij toen ook niet uitgelegd hoe gevaarlijk dit eigenlijk was. Maar mijn moeder was zichtbaar in paniek, hoewel ik doorhad dat ze het wilde verbloemen. En iedereen die langskwam, droeg mondkapjes en moest zichzelf eerst ontsmetten. Toen besefte ik dat het niet om zomaar iets gaat…

Ik lag uiteindelijk een week in het ziekenhuis, waar ik antibiotica en vocht kreeg toegediend. De hoge koorts had mij helemaal uitgedroogd. Vervolgens kreeg ik nog een tijd thuiszorg. Die was hard nodig, want wat ik heb meegemaakt heeft een enorme impact gehad op mijn geestelijke gestel. En niet alleen bij mij, maar ook bij mijn moeder.

Nachtmerries

Als ik of mijn broertje na mijn ziekenhuisopname griep kregen, waren mijn moeder en ik meteen in paniek. Meningokokken kun je krijgen door niezen, hoesten of zoenen en is vreselijk besmettelijk. Het feit dat ik mij eerst grieperig voelde en daarna bijna dood ging zorgde ervoor dat we bij iedere hoest bang werden.

Daarnaast had ik nachtmerries. De ambulancerit van de huisarts naar het ziekenhuis heeft heel veel impact op mij gehad. Daar droomde ik vaak heel naar over. Uiteindelijk zijn wij hierin begeleid. In het begin liep ik bij een maatschappelijk werker in het ziekenhuis, later kreeg ik therapie vanwege hyperventileren. Sinds een paar maanden kan ik zeggen dat ik van mijn angst af ben. En daar ben ik zó blij mee!"

(Niet) ingeënt 

Hoe ik ben besmet daarover heb ik wel een idee, maar zeker weten doe ik het niet. Ik wil niemand vals beschuldigen, dus ik heb die persoon verder ook nooit met het verhaal geconfronteerd. Ik ben zelf vroeger ingeënt voor deze bacterie, maar ik ben besmet door iemand die hier niet tegen is ingeënt.

Ik wil dit verhaal dan ook delen om een ding duidelijk te maken: laat je alsjeblieft inenten! Doe je het niet voor jezelf, doe het dan voor een ander. Want zo ziek worden van meningokokken, dat wens je niemand toe."  

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een bijzonder verhaal dat je wilt delen met VROUW? 

Dat kan dan hier...