Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Eigen Beeld
Verhalen achter het nieuws

Patricia's man heeft Alzheimer:
Soms mis ik de oude Eric

journaliste

Daphne van Rossum

J

Je hebt de liefde van je leven ontmoet en vier jaar later krijgt hij de diagnose Alzheimer. Dan word je van geliefde ineens mantelzorger. Wat doet dat met je? Patricia Zebeda (56) is ervaringsdeskundige. Haar man, VWO-docent Eric van Neure, is 59 als hij in 2012 de diagnose krijgt. "Eric kan niet meer zo goed praten, dus ik praat en hij luistert. Weet je, verval is helemaal niet zo vrolijk." 

 

Zo’n 270.000 Nederlanders lijden aan dementie. In 2055 is dat naar schatting opgelopen naar bijna 700.000. Door bezuinigingen in de zorg moeten deze mensen zo lang mogelijk thuis wonen. Met inzet van dierbaren en een ‘dementie-vriendelijke’ samenleving, moet de gang naar een verpleeghuis worden uitgesteld.

Gillen van angst

“Ook wij hadden ons dat voorgenomen”, vertelt Patricia. “Eric zou zo lang mogelijk thuis blijven. Ik had zestien vrijwilligers gevonden die overdag bij hem konden zijn. Dat ging heel goed. Maar de nachten deed ik zelf. En juist daar ging het mis. Eric had erg veel last van angsten, soms gilde hij het uit. Door zijn ziekte zag hij dingen die er niet waren.

Daardoor sliep ik bijna niet meer, terwijl ik de volgende dag wel weer gewoon aan het werk moest. Die combinatie brak mij op. Als je niet goed slaapt, ben je niet helder meer. Voor iemand zorgen is dan ook heel lastig. Dat Eric uit huis ging, vond ik ontzettend moeilijk. Maar gelukkig is hij op een goede plek en komt hij elk weekeinde thuis.”

Verliefd

“We waren zo verliefd toen we elkaar leerden kennen. Eric en ik hebben dezelfde levensvisie. We vinden mensen geweldig, houden van mensen. We hebben dezelfde politieke opvatting, dezelfde humor. We konden zo hard lachen om Hans Teeuwen. Daar kregen we geen genoeg van. We hadden het op alle vlakken goed. Het leven met hem was een feest. We pasten zo goed bij elkaar.

Soms mis ik de oude Eric. Het samen met hem op de bank zitten, het dansen door de kamer, de grapjes. De stevige knuffels en de kusjes. Hij kuste mij elke dag, Eric hemelde mij op. We hadden een goddelijke relatie, luisterden naar muziek en hadden heerlijke gesprekken." 

Documentaire

"Nu is dat anders. Eric kan niet meer zo goed praten, dus ik praat en hij luistert. Weet je, verval is helemaal niet zo vrolijk. Ook hij heeft verdriet dat hij niet de partner is die hij zou willen zijn. Gelukkig is de liefde er nog."

Over een periode van drie jaar zijn Eric en Patricia gevolgd. De film begint optimistisch. Eric is vastberaden de ziekte te kunnen dragen en maakt er zelfs grappen over. Hij doet een ‘poging tot vrolijk verval’, zegt hij zelf met ironie. Tot de ziekte hem steeds meer in de greep krijgt.

Blijven staan

Ontroerend zijn de dialogen met zijn broer die hem nog altijd als broertje ziet en de vastberadenheid van zijn kortdate vrouw Patricia om er het beste van te (blijven) maken.

Ze heeft nog een tip voor andere mantelzorgers: “Zorg dat je blijft staan. Je bent ook nog altijd vrouw of vriendin. Blijf voor jezelf zorgen. Vraag hulp, anders red je het niet en doe je ook je partner tekort. Accepteer dus dat mensen je helpen. Je kunt het niet alleen.”

De ontroerende documentaire Een poging tot vrolijk verval wordt op zondag 23 september om 19.20 uur op NPO 2 uitgezonden. 

Jij op VROUW

Heb jij een bijzonder verhaal - misschien wel over Alzheimer - dat je met ons wilt delen?

Stuur een berichtje