Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Bert Verhoeff
Verhalen achter het nieuws

Jessica's moeder
kwam om bij een brugongeluk

journaliste

Hanna Gillissen

E

Een vrouw (78) en man (77) zijn gisteravond bij een brugongeluk betrokken geraakt. De vrouw lag op het wegdek en de man was in het water gevallen. Eenmaal op het droge werd de man gereanimeerd. Beiden verkeerden gisteravond in kritieke toestand. Dit is niet het eerste brugdrama in Zaandam. Eerder overleed een vrouw (57) bij een brugongeval in diezelfde plaats omdat de brug openging op de plek waar de vrouw stond. Wij spraken in 2015 haar dochter.

De moeder van Jessica Fontijn (37) fietste op 6 februari over een brug in Zaandam toen die opeens openging. Ze viel 15 meter naar beneden, tussen brug en wegdek, en was op slag dood. Sindsdien hebben Jessica en haar familie een missie: de bruggen moeten veiliger.

Verkeerde brugdeel

"Mijn moeder zou die dag gaan zwemmen met haar zus. Ze fietste de vernieuwde brug op: de slagbomen waren nog niet naar beneden en er waren ook nog geen waarschuwingsbelletjes te horen. Toen ze bijna aan het einde was, ging de slagboom voor haar neus plots naar beneden.

Ze dacht waarschijnlijk dat ze bij het begin van de brug stond en bleef achter de witte lijn stilstaan. De brug ging omhoog, maar ze besefte niet dat ze op het verkeerde brugdeel stond, dus het gedeelte dat omhoog ging. Als ze één sprong naar het andere deel had gemaakt, was er niets gebeurd.

Vrije val

In plaats daarvan deed ze twee stappen achteruit. Met één hand hield ze de reling vast, met de andere hand haar fiets. Maar ze kon het niet houden en maakte een vrije val. De brugwachter, die enkele kilometers verderop de brug bediende, heeft haar niet op de brug zien staan en heeft haar ook niet zien vallen.

Omstanders zijn als een gek voor de camera’s gaan zwaaien om ervoor te zorgen dat de brug niet weer naar beneden zou gaan: dan zou ze ook nog gemangeld zijn...

Zwemafspraak

Omdat mijn moeder niet kwam opdagen op haar zwemafspraak, heeft mijn tante mijn vader gebeld: die hoorde allemaal sirenes buiten en dacht: 'Misschien is er iets gebeurd bij de brug en staat ze daar te wachten'. Hij ging kijken, zag de tas van mijn moeder op de grond liggen en sprak de politie aan.

Toen ze mijn moeders naam hoorden, gaven de twee rechercheurs hem meteen een hand. 'Gecondoleerd' zeiden ze, zonder te vertellen wat er was gebeurd. Ik heb twee kinderen van 11 en 8 jaar en was op dat moment op weg van hun school naar huis, omdat ik daar tussen de middag was over- gebleven.

Ketting eraf

Onderweg ging mijn ketting eraf: achteraf gezien precies op het moment dat mijn moeder stierf. Eenmaal thuis belde mijn vader: 'Jessica, je moeder is overleden.' Ik schreeuwde: 'Papa, néé!' Ik kon het niet geloven, heb direct mijn schoonzusje gebeld.

Zij was helemaal van slag, vertelde dat het écht waar was. Ik moet hebben gegild en om me heen geslagen, want de tafel stond opeens aan de andere kant in de kamer. Zo intens verdrietig en overstuur was ik.

Persbericht

Ik heb een vriend gebeld - inmiddels mijn partner - en samen hebben we de kinderen van school gehaald en naar mijn ex-schoonouders gebracht. De kinderen zagen mij natuurlijk huilen, maar ik was te overstuur om te vertellen wat er aan de hand was.

Hun vader en mijn ex-schoonvader hebben het later op mijn verzoek verteld; ze schijnen non-stop te hebben gehuild. Bij mijn vader trof ik de hele familie aan. Via een persbericht lazen we dat mijn moeder met haar fiets van de brug was gevallen.

Identificeren

Onbegrijpelijk, wij wisten zelf namelijk nog van niets! ’s Avonds moesten we mijn moeder identificeren in het mortuarium. Er lag een wit doek over haar lichaam, omdat ze alles in haar lichaam had gebroken.

Ook haar nek; haar hoofd lag een beetje scheef. In haar achterhoofd zat een gat waar een prop in was gedaan. Gelukkig was haar gezicht nog wel heel. De zus van mijn moeder bleef maar herhalen dat ze het niet kon geloven. Zelf was ik totaal verdoofd.

De vraag

Ik ben kapster en heb nog mijn moeders haar en make-up gedaan voordat ze werd gecremeerd. Tijd om te rouwen hadden we niet, want meteen stak de vraag de kop op: 'Hoe heeft dit kunnen gebeuren?'

Mijn broer Wesley controleert de veiligheid van het materiaal bij de Spoorwegen en is alles van A tot Z gaan uitzoeken. Met de uitkomsten is hij de barricaden op gegaan.

Noodknop

Sommige dingen kloppen gewoon niet: zo is op het wegdek niet zichtbaar waar de brug begint en eindigt en er is geen knop waarmee de brug in noodgevallen stopgezet kan worden. We belandden in een media-heksenketel; hadden voortdurend camera’s over de vloer.

Dat het in dit verhaal om míjn eigen moeder ging, drong nauwelijks tot me door. Het kan zijn dat er een menselijke fout is gemaakt, dat de brugwachter niet heeft opgelet. Maar dat had de techniek moeten ondervangen.

Aanpassingen

Mijn broer heeft de oplossingen op een presenteerblaadje aangeboden: zet twee witte kruizen op de gedeeltes die omhoog gaan en plaats een sensor, zodat de brug nooit kan opengaan als er nog iemand op staat. Kleine aanpassingen die een groot drama kunnen voorkomen.

Onlangs is mijn broer uitgenodigd voor een gesprek, maar de gemeente deed er niets mee. Ze gaven de brug twee uur na het ongeluk alweer vrij. Hebben alleen tijdelijk een brugwachter bij de brug gezet.

Schijnveiligheid

Maar zonder knop om de brug te bedienen: schijnveiligheid dus. Waarschijnlijk wil de gemeente niets doen, omdat die daarmee schuld zou bekennen. Maar dat weegt toch niet op tegen de veiligheid van de burgers?

Vaak droom ik nu dat ik mensen van de brug aan het halen ben. Iedere dag moeten er schoolkinderen overheen om bij de gymzaal te komen. Sinds het ongeluk wordt de brugwachter gebeld voordat de kinderen de brug oversteken.

In paniek

Dan praat hij met ze: 'Nou jongens, jullie zijn bijna aan het einde.' Het is toch te gek voor woorden dat dit nodig is? Zelf mijd ik de brug zoveel mogelijk. Maar ik woon in Purmerend en als ik naar mijn vader ga, moet ik er eigenlijk overheen. Toch rijd ik het liefst om.

 

Ook bij andere bruggen raak ik soms in paniek. Ik ben zelfs een keer weggerend. Elke keer als er een brug opengaat, zie ik daar mijn moeder hangen. Natuurlijk heb ik gedacht: 'Waarom heeft ze die fiets nou niet losgelaten?'

Schoolklas

Maar dat is typisch mijn moeder, ze was ongetwijfeld bang dat-ie dan op iemand terecht zou komen. Als we haar op dit moment zouden kunnen vragen: 'Waarom jij?' had ze vast ook gezegd: 'Liever ik dan iemand met een kind achterop' of: 'Liever ik dan een hele schoolklas.'"

Ik sta ermee op en ga ermee naar bed. Voor de kinderen probeer ik zoveel mogelijk het leven weer op te pakken. Maar toen we laatst met z’n allen naar een bandje gingen luisteren, keken mijn vader en ik elkaar aan: 'Wat doen we hier in godsnaam?'

Sterren

Alles lijkt opeens zo nutteloos. Ook mijn kinderen hebben veel verdriet. Mijn moeder heeft tegen al haar kleinkinderen gezegd: 'Als ik doodga, word ik een engel en als je sterren ziet in de lucht, ben ik daar.' Dat hebben ze onthouden. Mijn zoontje zei: 'Oma is er niet meer, maar toch ook weer wel.'

Anderhalve week voordat mijn moeder overleed, zag ik haar voor het laatst en hadden we het nog over de dood. Ze zei dat ze daar niet bang voor was, dat er misschien wel iets heel moois zou zijn aan de andere kant. Daarna gingen we de kinderen ophalen en hebben we in de auto keihard meegezongen met Tina Turner.

Therapie

Samen gek doen: dat mis ik enorm. En haar even bellen voor advies. Nu ga ik naar mijn vader: 'Wat zou mama hebben gedaan?' We proberen allemaal de plaats van mijn moeder op te vullen, maar dat kan natuurlijk niet. 

Mijn vader, broer en ik zijn echt een drie-eenheid geworden, omdat we een doel hebben: dit mag nooit meer gebeuren. Wel zijn we in therapie.

De psycholoog raadt ons aan om een stapje terug te doen met onze missie; we komen zo niet aan verwerken toe. Maar ik zal pas rusten als de bruggen veiliger worden. In nagedachtenis van mijn moeder. Zodat haar dood niet voor niets is geweest."

Jij op VROUW.nl

Heb jij een heftig verhaal, waar je graag over wil vertellen? 

Klik hier