Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Martha Pelkman
Foto: Patricia Munster
Verhalen achter het nieuws

Juf Martha werd jarenlang gepest
door haar leerlingen

Freelance journaliste

Marielle Wisse

U

Uit onderzoek van DUO blijkt dat ruim een kwart van de docenten het afgelopen jaar te maken heeft gehad met schelden, intimideren of zelfs fysiek geweld van leerlingen. Martha Pelkman (41) werd in de drie jaar dat zij docente was dag in dag uit gepest. Uiteindelijk raakte ze zwaar overspannen en zei het onderwijs vaarwel.

"Van mijn zesde tot mijn achttiende ben ik vreselijk gepest. Ik werd uitgescholden, bedreigd en ook daadwerkelijk in elkaar geslagen. Waarom ze mij moesten hebben vind ik een lastige vraag. Ik was vrij intelligent, iets steviger dan mijn klasgenootjes en reageerde precies op de manier die pesters kennelijk leuk vinden: door boos te worden of in huilen uit te barsten.

Universiteit

Pas toen ik van de middelbare school ging, ging het iets beter. Ik kreeg vriendinnen en werd zelfverzekerder. Via een omweg belandde ik op de lerarenopleiding Nederlands. Ik was goed met taal en lesgeven leek me best leuk, maar na twee jaar kwam ik daarop terug.

Ik dacht niet dat ik het lesgeven zou aankunnen en besloot Nederlandse Taal te gaan studeren aan de universiteit. Met dat diploma op zak had ik acht jaar lang allerlei verschillende baantjes, een vaste baan krijgen lukte mij niet. Op een gegeven moment was ik er helemaal klaar mee. Misschien moest ik het toch maar gewoon proberen in het onderwijs...

Zoen

Maar toen ik eenmaal voor de klas stond, kwam alles weer boven. Van 2009 tot 2012 heb ik lesgegeven op verschillende scholen en overal was ik wéér het pispaaltje. Ik werd uitgescholden, tafels en stoelen werden door de klas gegooid, er werden spullen uit mijn tas gestolen... Ze haalden werkelijk alles uit de kast om mij onderuit te halen.

Een van de meest vervelende ervaringen had ik op een school in Rotterdam. Een leerling die wel een kop groter was, kwam heel dichtbij me staan en vroeg om een zoen. Naast dat dat natuurlijk op zijn zachtst gezegd een heel aparte vraag was, voelde ik mij ontzettend geïntimideerd. Hij stond zó dichtbij me, dat ik er gewoon bang van werd.

Verdrietig en machteloos

Op diezelfde school had ik een aanvaring met een meisje uit vier of vijf havo. Ze was het ergens niet mee eens en zei in niet mis te verstane woorden dat ik mijn k*nkerbek moest houden. Dat pikte ik natuurlijk niet, maar toen ik haar de klas uitstuurde, wilde ze niet luisteren.

Als leraar kun je tegenwoordig weinig meer beginnen. Als je nog maar een hand op een schouder legt is het al van: 'Oh, u raakt me aan. Ik ga aangifte doen!' Ik ben daarom de klas uitgelopen, op zoek naar iemand die mij kon helpen. Helaas vond ik die niet en kwam ik bij de receptie terecht, waar ik een tijd lang hard heb staan huilen; ik voelde me zo verdrietig en machteloos!

In de vangrail

Tegelijkertijd voelde ik mijn gezondheid achteruit gaan, ik voelde me eigenlijk nooit écht lekker. Iedere dag ging ik met pijn in mijn buik naar het werk, als de dood om voor de klas in huilen uit te barsten, bang voor wat er die dag komen zou. Er zijn momenten geweest dat ik over de A20 naar huis reed en dacht: 'Als ik die auto nu met 120 kilometer per uur in de vangrail knal, dan ben ik ervan af.'

Na drie jaar lesgeven besloot ik dat het zo niet verder kon en ging ik naar de dokter. Die trok de conclusie dat ik zwaar overspannen was en dat ik rust moest nemen. Op dat moment besloot ik het onderwijs achter me te laten, daar zou ik nooit gelukkig worden.

Orde houden

Misschien had ik dingen anders moeten aanpakken, maar ik denk ook dat opleidingen veel meer aandacht moeten besteden aan orde houden. Er wordt vanuit gegaan dat leerlingen luisteren, maar dat is niet meer de werkelijkheid. Hoe je daarmee moet omgaan, hoor je te leren vóórdat je voor de klas komt te staan.

Inmiddels kan ik zeggen dat het weer goed met mij gaat. Ik werk nu met veel plezier als schrijfcoach en mijn pijn en verdriet heb ik van me afgeschreven in mijn boek #ikbengepest. Daarin vertel ik open en eerlijk over mijn ervaringen met pesten en wat dat met me heeft gedaan. Wie weet kan ik anderen ermee helpen…"

Jij op VROUW.nl

Ben jij gepest? Of was je een pester?

Deel je verhaal met ons!