Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Kaiko met Erna
Foto: Eigen foto
Verhalen achter het nieuws

Erna heeft een hulphond:
Kaiko geeft me zelfs injecties

Jolien van de Griendt

I

"Ik werd gezond geboren en kon alle", vertelt Erna (62). Maar rond haar 30e kreeg ze sclerodermie, een vorm van reuma waarbij het bindweefsel steeds stugger wordt. “Daardoor zit ik altijd in een rolstoel, heb ik diverse amputaties ondergaan en heb ik constant veel last van pijn en vermoeidheid. Gelukkig helpt mijn hond Kaiko me, zodat ik energie overhoud voor leukere dingen."

Erna is een van de hoofdpersonages in de film Buddy, waarin zes mensen met hun geleidehond worden gevolgd. Van een jongen met autisme tot een blinde man en een oorlogsveteraan met PTSS – allemaal hebben ze een deel van hun leven en vrijheid teruggekregen dankzij een hulphond. 

Hond als verpleegkundige

Erna zou niet zelfstandig kunnen wonen zonder Kaiko, opgeleid door stichting Hulphond Nederland. “Als ik de injectiespuit op mijn been zet, kan hij met z’n neus de stamper indrukken zodat ik de injectie krijg. Dat moet drie keer per dag gebeuren. Zonder de hulp van Kaiko zou daar telkens wijkverpleging voor moeten langskomen. Dat kan natuurlijk niet.”

“Ook helpt hij me met naar bed gaan: hij tilt mijn benen in bed als ik op de rand zit, trekt mijn sokken en broek uit en dekt me toe onder de dekens. Maar hij kan ook de wc doortrekken, deuren open- en dichtdoen en spullen voor me pakken.”

Drie keer per nacht in actie

Kaiko zorgt er ook voor dat Erna ’s nachts wordt omgedraaid in bed.
“Om 1 uur, 3 uur en 5 uur ’s nachts moet dat gebeuren. Ik hoef daar geen wekker voor te zetten, Kaiko komt uit zichzelf om me te helpen. 
We hebben hem getraind door zijn eten in het begin op die tijdstippen te geven. Tegenwoordig hoeft dat niet meer hoor, dan slaapt hij snel weer verder als hij me geholpen heeft. Wel is hij altijd heel alert en checkt hij of ik goed lig. Toen ik laatst de film zag, besefte ik pas goed hoe gefocust hij op mij is, dat vond ik heel bijzonder.”

Noodknop

Kaiko is zelfs zo goed getraind, dat hij alarm kan slaan als het echt niet goed gaat met Erna. “We hebben een speciale alarmknop in huis, die Kaiko kan indrukken als het nodig is. Een tijdje geleden lag ik even uit te rusten en duwde hij met zijn snuit tegen me aan, ik dacht omdat hij aandacht wilde. Maar ik lag even uit te rusten, dus ik negeerde hem. 

Toen heeft hij de noodknop ingedrukt, omdat hij dacht dat het niet goed met me ging. Gelukkig kon ik zelf snel aangeven dat het vals alarm was, maar het is fijn om te weten dat Kaiko dat doet als ik niet meer reageer.
Ik heb hem dus ook goed beloond voor zijn actie!”

Butler

Ondertussen helpt Kaiko Erna met allerlei kleine dingen, als een soort privé-butler. “Als ik op bed lig en iets wil drinken, roep ik het commando ‘dorst’ tegen hem. Dan gaat hij naar de koelkast en haalt hij een flesje drinken voor me.

Ook kan hij verpakkingen voor me openmaken, zelfs als er eten in zit. Dan blijft hij netjes van het eten af – voor hem is het de lol om het goed te doen voor mij en dan een beloning te krijgen.”

Eigenwijs

Maar Kaiko is niet altijd zo braaf. “Het zit een beetje in het ras, soms kan hij echt zo’n clown zijn. Laatst waren we in de duinen aan het wandelen, en was-ie ver weg gerend. Dan kan ik roepen wat ik wil, maar dan blijft-ie gewoon staan.

Inmiddels weet ik dat als ik gewoon doorrijd, hij vanzelf achter me aankomt. Echt ‛niet luisteren’ als ik hem een commando geef, gebeurt bijna nooit. De meeste honden zien het als een spel en vinden het veel te leuk om te helpen.” 

Met pensioen

Kaiko is al de vierde hulphond van Erna. “Na ongeveer acht ‘dienstjaren’ mogen ze met pensioen,” vertelt Erna. “Dat is ook nodig. Ik weet nog dat ik mijn vorige hulphond een keer extra riep in de nacht, om me om te draaien. De blik in zijn ogen was zo vermoeid, ik had het heel erg met ’m te doen.

Je neemt afscheid uit liefde voor de hond – hij heeft je dan al die jaren 24/7 gediend. Maar het is natuurlijk heel moeilijk, het is echt je maatje. Gelukkig heb ik een vriendin die al mijn oude hulphonden opvangt.”

Dankbaar

En niet alleen ‘achteraf’ is opvang nodig: de hulphonden moeten ook door gastgezinnen worden opgevoed. “Dat is ontzettend intensief,” vertelt Erna. “Zo’n hond is bijna nooit alleen; hij moet overal mee naartoe omdat hij aan alle situaties moet wennen.

Dan ben je er anderhalf jaar zo intensief mee bezig geweest en moet je weer afscheid nemen. In de dagen rond de overdracht gaan er altijd heel veel zakdoeken doorheen. Maar als zo’n gastgezin ziet hoeveel zo’n hond kan betekenen als hij aan het werk is, weten ze waarvoor ze het doen.”

Film: Buddy

De film Buddy gemist? Je kan het hier bekijken op NPO Start.

Dit verhaal verscheen al eerder op VROUW.nl. In verband met het thema 'honden' in VROUW Magazine deze week, plaatsen wij dit prachtige verhaal opnieuw.