Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Peter Hilz
Verhalen achter het nieuws

De zoon (7) van Susan raakte verminkt
door een verdwaalde vuurpijl

journaliste

Daphne van Rossum

W

Wat voor Susan Hellemons (42) en haar familie een feestelijke avond had moeten worden, veranderde in een nachtmerrie toen haar zoontje Luc (7) met oud en nieuw vorig jaar zwaargewond raakte door vuurwerk. “Hij heeft een maand in een brandwondencentrum gelegen’.

“Afgelopen oud en nieuw was mijn zoon van toen zes jaar bij zijn vader,” vertelt ze. “Ik was naar vrienden gegaan en had lekker gegeten. Mijn zoon was samen met zijn vader, zijn zussen en een vriendinnetje veilig op een afstandje naar het vuurwerk in de straat gaan kijken.”

Eigen Beeld

“De kleintjes stonden onder een afdakje, keurig met een vuurwerkbrilletje op. Ze staken niet zelf af, maar laat er nou net een verdwaalde vuurpijl tegen het afdakje aan schieten en in zijn jas terechtkomen…”

“Het vuurwerk is tegen het dakje uiteengespat en er zijn stukken langs zijn gezicht gekomen en in zijn jas. In zijn gezicht had hij eerste- en tweedegraadsverbrandingen, op zijn lichaam derdegraads. Hij heeft daar net op de verkeerde plek, op de verkeerde tijd gestaan.”

Nachtdienst

“Zelf werk ik in een ziekenhuis als radiologisch laborante. Ik heb in een van mijn eerste nachtdiensten met oud en nieuw iemand gehad die een vuurpijl in zijn been kreeg.

Dit verhaal vertelde ik de kinderen net voordat ze naar hun vader gingen met oudjaar, om ze te waarschuwen dat ze moesten oppassen. Er kan dus ook iets gebeuren als je het zelf niet afsteekt. Ik had een onrustig gevoel van tevoren.”

Paniek

“Toen ik het telefoontje kreeg dat er een kind was verbrand en dat ik moest komen, ging ik door de grond. Toen wist ik nog niet eens om welk kind het ging. Dus tijdens de rit naar de vader van Luc was de paniek groot, ook omdat ik niet precies wist wat er was gebeurd.”

Traumahelikopter

“Daar aangekomen bleek het om mijn zoon te gaan en het was ook ernstig. De traumahelikopter moest er aan te pas komen. Je hoopt nog dat het behandeld kan worden in een gewoon ziekenhuis, maar uiteindelijk is Luc voor een maand in het brandwondencentrum in Rotterdam terechtgekomen en heeft hij daar een huidtransplantatie gekregen.

Ze hebben hiervoor de huid van zijn bovenbeen geschaafd en gebruikt voor zijn borst. Het is een heel mooie techniek, maar voor een kind is het moeilijk te bevatten dat er nu ook nog een grote wond op zijn been zat die veel pijn deed.

Hij lag ook geïsoleerd, omdat hij een bacterie had opgelopen, waardoor hij dus niet van zijn kamer af mocht. Het was een zware tijd, maar door de vele kaarten, cadeaus en super lieve en goede hulp die we daar kregen, heeft hij zich er moedig doorheen geslagen.”

Eigen Beeld

“Zijn gezicht is redelijk goed genezen, maar hij heeft een lelijk litteken op zijn borstkast en buik, waar hij veel klachten van heeft. We moeten nog maar afwachten of hij niet nog meer operaties hoeft te hebben als hij groeit.”

Litteken

“Het litteken is nu nog aan het rijpen, waar hij drukkleding voor heeft aangemeten gekregen. We moeten regelmatig terug voor controles en hij heeft er best veel jeuk en last van. De littekens zijn lelijk, maar gelukkig niet direct zichtbaar. Eerst moeten ze uitgerijpt zijn voordat we ze verder kunnen behandelen. Ze kunnen gelukkig tegenwoordig steeds meer en we worden echt goed begeleid. Dat is fijn.”

Knallen

“Nu oud en nieuw steeds dichter bij komt en we ook helaas al geregeld weer wat knallen horen om ons heen, komt de angst en verwerking steeds meer naar boven. Luc zijn grote wens is ook weer een normaal en mooi buikje te hebben net als andere kinderen.”

Klein hoekje

“Voor ons zal oud en nieuw nooit meer hetzelfde zijn. Dit jaar gaan we in ieder geval niks kopen en afsteken en blijven we binnen op 31 december. We proberen er samen iets moois van te maken, maar het is natuurlijk moeilijk, dit eerste jaar na het ongeluk. Vanuit mijn eigen ervaring zou ik aan andere ouders wil zeggen: let goed op! Een ongeluk zit in een klein hoekje.”

Gekkenwerk

“Het is voor ons echt onbegrijpelijk dat wij in Nederland op een meter afstand van elkaar vuurwerk afsteken. Wij wonen in een grensgebied bij België en een paar kilometer verderop werd vorig jaar vanwege de wind de professionele vuurwerk shows afgelast. Wij gingen gewoon naast elkaar onprofessioneel vuurwerk afsteken, dat is toch vragen om gewonden.

Wij hopen dat hier in Nederland het besef ooit gaat komen dat het gekkenwerk is dat iedereen zomaar vuurwerk af kan steken. Het is een wonder als het wel goed gaat! Mijn wens zou zijn dat we alleen van een echt veilige afstand van professioneel vuurwerk op een centrale plaats kunnen genieten. Tot die tijd blijven we binnen.”

Verminkt

“Mensen beseffen te weinig dat je voor het leven getekend bent als er een ongeluk gebeurt, zoals bij Luc. Hij zal voor de rest van zijn leven verminkt zijn. Ook zijn zussen die het hebben zien gebeuren, zijn voor het leven getekend.”

Tips

Vuurwerktips van de Nederlandse Brandwonden Stichting:

1. Houd afstand, ook als je geen vuurwerk afsteekt.

2. Steek alleen veilig en goedgekeurd vuurwerk af.

3. Houd vuurwerk nooit in je handen.

4. Maak van vuurwerk geen knutselwerk: haal het niet uit elkaar en maak het ook niet aan elkaar vast.

5. Draag geen brandbare kledingstukken, gemaakt van synthetische materialen en met name polyester.

6. Doe altijd een vuurwerkbril op.

7. Gebruik een lont.

Kijk hier voor meer informatie. 

Mocht het misgaan, dan is het belangrijk de eerste hulp-regels te weten.