Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Paul en Monique op reis
Foto: Eigen foto
Verhalen achter het nieuws

Monique en Paul zijn na een online oproep
al 7,5 jaar op wereldreis

Jolien van de Griendt

H

Hij plaatste een oproep op een grote datingsite: Wie wil er met me mee op wereldreis? Zij antwoordde met één zin: Wanneer gaan we?. Inmiddels zeilen Monique (56) en Paul (56) al 7,5 jaar samen de wereld rond.

"Ik was halverwege de 40 en had mister right nog niet echt gevonden. Maar een van mijn exen zeilde veel en dat vond ik erg leuk. Toen ik Paul zijn profiel zag op een datingsite met zijn oproep om te gaan reizen was ik snel om. Maar vervolgens hoorde ik niets van hem…

Getrouwd

Na twee weken had ik de moed eigenlijk al opgegeven. Maar toen kwam er toch een reactie: hij was op vakantie geweest." De dates waren een succes en Monique en Paul kregen een relatie. "In 2010 zijn we getrouwd en in 2011 gingen de trossen los.

We hadden allebei heel veel zin om aan de reis te beginnen, maar het is natuurlijk altijd lastig om familie en vrienden achter te laten. Ik was al best lang vrijgezel, dus ik had een groot vriendennetwerk opgebouwd.

Eigen foto

Twee dochters

Paul heeft twee dochters uit een vorige relatie. Die waren al wel in de 20 toen wij vertrokken, maar dan nog is het best gek als je vader opeens zo’n reis gaat maken. 20 jaar geleden moest je dan ergens op een eiland op brieven gaan zitten wachten. Dan was het een ander verhaal geweest. Nu houd ik leuk contact met iedereen via Skype en WhatsApp. En je krijgt er zoveel moois voor terug op reis!

Monique en Paul hebben ook regelmatig vrienden een stuk laten meereizen. Daar moesten ze wel voor betalen, legt Monique uit. "Als we dat niet zouden doen, zouden we niet meer kunnen rondkomen.

Enige bron

Wij reizen altijd met gasten. Via onze website kun je zien waar we ongeveer zijn, wat onze planning is en wanneer je zou kunnen opstappen. Je boekt dus eigenlijk een vakantie bij ons. Paul was vroeger zeilinstructeur en ik kom uit de hotelwereld, dus eigenlijk is dat een perfecte combinatie.

Maar het is ook onze enige bron van inkomsten, het is waarvan we leven op reis. En het is best lastig om iets op te bouwen. Tegen de tijd dat je wat bekendheid hebt rond een plek, wil je zelf eigenlijk weer verder: je bent niet voor niets op wereldreis."

Vakantiegevoel

Ook al moeten Paul en Monique dus gewoon werken op de zeilboot, toch overheerst het vakantiegevoel. "De bestemmingen waar we komen, zijn voor ons ook nieuw. Gasten vragen en of vertellen ons vaak allerlei dingen, die wij dan dus ook nog niet weten. Soms is dat dus ook wel spannend.

Een boot hebben betekent trouwens ook dat je heel veel moet klussen. Er komt veel onderhoud bij kijken en er kunnen veel dingen stuk gaan. We zijn nu een paar weken op Sint Maarten, en we zijn deze weken alleen maar bezig met aan de boot werken.

Orkaan

Een van de hoogtepunten van die 7,5 jaar rondreizen zijn de Pacifische Eilanden Tonga en Fiji. "Het is daar nog zo ongerept, je moet er eigenlijk haast wel met een boot naartoe. Bij Tonga hebben we met bultruggen gezwommen, dat kan maar op twee plaatsen in de wereld. Heel bijzonder: die beesten zijn zo kolossaal, maar tegelijkertijd ook zo lief!

Of Sint-Helena, een afgelegen eiland in de Atlantische Oceaan, waar je anders nooit zou komen. Toen we daar waren was het eiland net getroffen door een orkaan. We hebben toen een inzamelingsactie opgezet om de mensen daar te helpen."

Eigen foto

Ruzie

Maar samen op wereldreis op een boot betekent ook: 24/7 op elkaars lip. "En zelfs als we ergens aan land zijn, doen we bijna alles samen. Als je de uren die we niet bij elkaar zijn in een jaar bij elkaar zou optellen, komen we waarschijnlijk amper tot twee weken. Inmiddels hebben we dan ook aan een half woord genoeg.

Al hebben we natuurlijk ook wel eens ruzie. Ik ben zo iemand die het opspaart en het er dan in een keer uit gooit. Maar als dat gebeurt, kun je natuurlijk niet van de boot af. Eén keer heb ik me toen ergens aan boord verstopt. Paul kon me urenlang echt niet vinden, hij ging zelfs twijfelen of ik naar de kant gezwommen was!"

Jaarplanning

Toch komt de wereldreis binnenkort tot einde. "In juni 2018 waren we precies de wereld rond. Maar we hebben altijd tegen elkaar gezegd: 'Als een van ons geen zin meer heeft, dan stoppen we.'

We moeten wel altijd ver vooruit kijken en een jaarplanning maken: je moet rekening houden met gasten die mee willen, maar bijvoorbeeld ook met de orkaanseizoenen. Maar toen we de laatste keer bezig waren met de planning om misschien de oostkust van Amerika te doen, hadden we allebei zoiets van: 'Hebben we daar eigenlijk nog zin in?'

Terug naar Nederland

Nu zijn we nog op een leeftijd dat we nog iets kunnen opstarten in Nederland. We zien onderweg soms ook weleens stellen die eigenlijk te oud en slecht ter been zijn om de boot nog goed op en af te kunnen. Zo willen wij niet worden.

Maar we vinden het ook wel heel spannend. We zijn zo gewend om altijd samen te zijn, dat ga ik wel missen. Ik ben ook benieuwd hoe de Nederlandse cultuur weer gaat bevallen.

Mensen lijken op veel andere plekken happier dan in Nederland, met alle hectiek en met z’n allen op een kluitje. Maar we passen ons snel aan. En als we het toch te erg missen, kopen we misschien toch weer een bootje en gaan we weer op pad."

Jij op VROUW.nl

Heb je ook een bijzonder (liefdes)verhaal en wil je erover vertellen? 

Laat het ons weten!