Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De Belgische Petra Van Kalmthout (56)
Foto: Eigen foto
Verhalen achter het nieuws

Petra verloor haar oog:
Ik wist niet dat je met lenzen niet mag douchen

Anne Noorman

E

Een zeiltripje met een vriendin eindigde voor Petra Van Kalmthout (56, moeder van vier) in 2015 in een nachtmerrie. Na een snelle douche met haar lenzen in, kreeg de vrijgezelle verpleegkundige last van haar oog. Een parasiet - die in ons kraanwater leeft - was haar oog aan het opvreten. "Dat je met lenzen niet mag douchen, zwemmen en zelfs niet mag zeilen wist ik niet. En met mij veel anderen." 

"We gingen een weekje zeilen in Akersloot", vertelt Petra, die werkzaam is in Centrum voor Verloskunde ROOS in Roosendaal. "Na het bootje varen namen we een douche in de haven om daarna een hapje te eten. Ik droeg maandlenzen, waar ik altijd heel hygiënisch mee omging.

Maandlenzen

Ik wist dat ik ze niet met water maar met lenzenvloeistof moest schoonmaken en ik waste mijn handen altijd goed voor ik aan mijn ogen zat. Ik was dus best voorzichtig. Maar in een douche met lenzen in zag ik geen gevaar. 

Toen ik na dat weekje thuiskwam, kreeg ik last van mijn oog. Dat was heel rood en bleef tranen. Ik ben verpleegkundige en werkte vroeger met blinde kinderen, hoe ironisch. Ik was dus heus niet gek en voelde dat er iets niet goed zat.

Ziekenhuis

De huisarts schreef oogdruppels voor. Maar na een week zag ik haast niks meer. Ik ging van oogarts naar oogarts, maar niemand wist wat het was. De last bleef dus op 29 september in 2015 werd ik opgenomen in het ziekenhuis.

Daar bleek dat de normaal onschuldige parasiet acanthamoeba, die in ons kraan- vijver en zeewater leeft, in mijn oog zat. En die was begonnen mijn hoornvlies weg te vreten. De pijn was ondraaglijk; ik voelde dat er aan mijn zenuwen geknabbeld werd. Dat gevoel gun je je ergste vijand niet. 

Transplantaties

Dag en nacht moesten elke twintig minuten mijn ogen gedruppeld worden met Chloredexine. Het spul waar zwembaden mee schoongemaakt worden, dus dat was ook geen pretje. Toen de parasiet doodging, voelde ik dat gelijk. Het knagende gevoel was weg.

Maar ondertussen was er weinig van mijn oog over en ook mijn wang was kapot. Ik heb veel operaties en twee hoornvliestransplantaties gehad, maar telkens verdween mijn zicht weer en ik bleef hele hoge oogdruk houden. Het voelde als migraine, maar dan boven één oog. Ik had het gevoel dat ik gek werd. 

Piratenlapje

Die pijn was zo erg dat ik niet meer kon functioneren. Steeds als ik weer wilde gaan werken, kwam de pijn op. Ik lag hele dagen te lijden in bed. Ik besloot dat ik koste wat het kost van de pijn af wilde." Dus besloot Petra - vijftien operaties en heel veel pijn later - haar oog te laten verwijderen en een prothese te nemen.

"Dat was op 23 juni vorig jaar. Vijf maanden lang liep ik met een piratenlapje met daaronder een gapend gat. In de spiegel kijken was moeilijk. Toen het Halloween was en er kinderen langs de deur kwamen zei mijn dochter voor de grap: 'Jij ziet er veel enger uit mam!'.

Single

Toch was ik vooral blij dat de pijn weg was. Hoe het eruitzag, nam ik voor lief. Maar het maakte me wel onzeker. Ik ben single en wilde best een leuke man ontmoeten. 'Maar wie wil er nou een vrouw met maar één oog?', dacht ik.  In november kreeg ik dan eindelijk mijn 'nieuwe' oog.

Zodra de arts het oog bij mij indeed, moest mijn vriendin die mee was huilen. 'Dit is de Petra van vier jaar geleden', zei ze. Toen ik in de spiegel keek dacht ik hetzelfde. Het kunstoog is zo ontzettend mooi geworden.

Verschil

Mensen zien het verschil niet eens. Ik kan er niet mee zien, maar het oog beweegt wel mee. Met zicht aan één oog valt goed te leven. Aan het begin heb ik wel wat paaltjes geraakt met de auto haha, maar alles went." 

Petra wil anderen waarschuwen. "Lenzen kun je zomaar overal kopen. En er zit amper gebruiksaanwijzing bij. Dat je met lenzen niet mag douchen, zwemmen en zelfs niet mag zeilen wist ik niet. En met mij veel anderen. 

Kraanwater

Als je over een parasiet praat, denken mensen aan vies water in verre landen. Maar in ons kraanwater zitten ook parasieten. Die zijn niet gevaarlijk, tenzij ze achter je lens gaan zitten. Je denkt 'Dat gebeurt mij niet', maar het overkomt tientallen mensen per maand. Ik ben het levende bewijs van hoe erg het kan misgaan."

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook iets vertellen?

Dan kan dat hier...