Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Pruilend jongetje
Foto: Hollandse Hoogte | Muller
Verhalen achter het nieuws

Hesters zoon (9) wordt in elkaar geslagen:
De school doet er niks aan

Anne Noorman

D

De zoon (9) van Hester (36) komt regelmatig vol blauwe plekken thuis van school. Hij wordt gepest door een schoolgenoot (11). Hester is radeloos. Na meerdere meldingen bij het schoolbestuur is er namelijk nog niks gebeurd. "De dader kruipt elke ochtend weer vrolijk achter zijn tafeltje, terwijl mijn zoon bang thuis zit."

Hester: "Het pesten is na de zomervakantie, vrij plotseling, begonnen. Mijn zoon Mats was eerst bevriend met de jongen die hem nu lastigvalt. Die jongen is twee jaar ouder dan hij. Toen ze met elkaar omgingen, was hij ook al niet heel aardig tegen hem, dus besloot mijn zoon om de vriendschap te beëindigen. Sindsdien heeft die jongen het op hem gemunt.

Bont en blauw

Al drie keer is Mats aangevallen tijdens de 'overblijf'; de lange middagpauze. Ouders letten dan vrijwillig op de kinderen, maar zij kunnen niet iedereen tegelijk in de gaten houden. Dat begrijp ik ook wel.

Een week geleden was het de druppel voor ons. Mijn zoon kwam opnieuw thuis met krassen en een beurs gezicht; hij was op de grond gegooid en tegen zijn hoofd geschopt. Dit is dus geen geduw en getrek tussen kinderen waar we het over hebben, dit is gewoon mishandeling. 

Beschermen 

Mijn man en ik hebben de school al meerdere keren benaderd. We willen dat ze onze zoon in bescherming nemen en vooral dat ze de dader straffen. Maar dat doen ze niet. Elke keer als er iets gebeurt, zit hij de volgende dag weer lachend om 9 uur aan zijn tafeltje. Terwijl mijn zoon angstig naar school toe moet. De omgekeerde wereld, is het niet? 

Na heel lang smeken, kreeg ik het voor elkaar dat de pester twee weken niet naar de overblijf mocht komen, zodat mijn zoon - letterlijk en figuurlijk - rust aan zijn hoofd had. Meer wilde de school niet doen.

Maatregelen

Later ontving ik per abuis een mailtje dat niet voor mij bedoeld was, waarin de intern begeleider schreef dat ik 'niet op hun stoel moest gaan zitten' en 'het er maar mee moet doen'. En waar we al bang voor waren, gebeurde: op de dag dat hij terug mocht komen, was het meteen weer raak. Ik voel mij machteloos: ik wil mijn kind helpen, maar niemand luistert.

Het enige wat ik wil, is dat Mats ziet dat de pester wordt gestraft. Anders lijkt het alsof dit gedrag oké is. De school zegt dat ze maatregelen nemen, maar als wij er niets van zien, hebben we er niks aan. Wat mij betreft had die jongen allang geschorst moeten worden. We hebben ook al geprobeerd om aangifte te doen, maar omdat de pester nog geen 13 jaar is, kan dat niet.

Montessori

'Respect, vertrouwen en veiligheid zijn de waarden die hoog in het vaandel staan bij de Openbare Montessorischool', zei de directrice in een interview over de school. Ironisch, mailde ik naar haar: 'Ik en mijn zoon krijgen dat gevoel van veiligheid nou niet bepaald mee'. 

Sinds het incident is mijn kind niet meer naar school geweest. Hij wil graag, maar ik maak me zorgen. Wat als het weer gebeurt? En wat als hij er echt wat aan overhoudt? Dat vergeef ik mezelf niet. Maar ik kan hem ook niet voor eeuwig thuishouden. Hij heeft de lessen hard nodig en bovendien is hij leerplichtig. Ik ben strafbaar als hij niet naar school gaat. 

Wijkagent

Dat is toch gek? Dat ik de veiligheid van mijn kind moet beschermen en dat ík dan strafbaar ben. Van school wisselen wil ik niet, want hij heeft al eens moeten wisselen toen zijn vorige school failliet ging. Hij is hier net gewend, heeft vriendjes en de school is bij ons om de hoek. 

Het is nu voorjaarsvakantie. Mijn zoon moet zijn rapport ophalen en ik heb gevraagd of de school ervoor kan zorgen dat zijn pester er dan niet is. Zodat hij op zijn minst met een gerust hart langs school kan komen. Het is echt een rotsituatie, heb er slapeloze nachten van. Ik hoop dat de school ons toch tegemoet gaat komen. Wat ik wil maar een ding: dat mijn zoon weer onbezorgd naar school kan." 

* De namen in dit artikel zijn wegens privacyredenen aangepast. De echte namen zijn bekend bij de redactie.