Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Martha Wefers
Foto: Corné van der Stelt
Verhalen achter het nieuws

Martha heeft insomnia:
2 keer in de week slaap ik niet

Madelief de Weerd

N

Naar aanleiding van het onderzoek dat chronische slapeloosheid (insomnia) genetisch aangelegd blijkt te zijn, herplaatsen we het interview met Martha Wefers (59) die aan insomnia (slapeloosheid) lijdt. Ze is vrijgezel, heeft twee volwassen dochters, runt een bedrijf met haar ex en doet vrijwilligerswerk.

Ik slaap…

"... gemiddeld vier uur per nacht. Twee keer in de week slaap ik helemaal niet. De slapeloosheid begon tien jaar geleden. Mijn relatie liep niet goed en mijn toenmalige man ging een stuk later naar bed. Er werd niet meer gepraat. Hierdoor lag ik ’s nachts te piekeren over de gekste dingen, en had ik grote behoefte om tegen iemand te praten of aan te kruipen. Hij wilde dit niet en dat vond ik heel erg."

Tobbend lig ik in bed…

"... en denk dan: 'Ik moet slapen! Ik moet slapen!' Vervolgens hoor ik de kerkklok elk uur luiden: 2 uur… 3 uur… 4 uur… Ik word daar zó moedeloos van! Het niet-slapen en piekeren heeft ervoor gezorgd dat ik mij heb afgesloten voor de buitenwereld. En sinds twee jaar is mijn eetlust ook compleet verdwenen, waardoor ik nog maar 49 kilo weeg. Omdat ik veel thuis werk, haal ik vooral voldoening uit vrijwilligerswerk; dan ben ik weer een beetje onder de mensen en dat voelt fijn.

Elke nacht neem ik…

"... een spierverslapper om te ontspannen. Rustig wacht ik tot die werkt en sta ik half slapend mijn tanden te poetsen. Dan denk ik: 'Nu ga ik heerlijk slapen'. Maar zodra ik in bed lig, begint het piekeren weer. Doordat ik veel met mijn hoofd werk, kom ik niet tot rust.

Nu ik vrijgezel ben, is het nog erger geworden omdat ik alleen in bed lig. Peinzend denk ik: 'Wat nou als er iets gebeurt met mij?' Wanneer ik eindelijk in slaap ben gevallen, word ik alsnog vaak wakker. Dan ben ik compleet doorweekt. Voordat ik insomnia kreeg, sliep ik acht uur per nacht. Nu is dat minder dan de helft!"

Mijn oudste dochter…

"... heeft ook last van slapeloosheid. Ze slikt hiervoor zware slaappillen. Ook zij is een piekeraar. En er is nog een ander familielid dat eraan lijdt. Ik heb er hulp voor gezocht, maar het heeft niet gebaat: na al die jaren slaap ik nog steeds slecht. ’s Middags dommel ik wel vaak een half uurtje in. En na het eten drink ik vaak een kop thee en dan kan ik soms zomaar  tien minuutjes voor de tv wegdoezelen."