Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Monique werd overvallen in haar huis: Ik ben nog vaak warrig
Foto: Eigen beeld
Verhalen achter het nieuws

Monique werd overvallen in haar huis:
Ik ben nog vaak warrig

Sigrid Stamkot

H

Het verhaal van de mishandelde agent Koen Simmers - wiens dader in eerste instantie pas begin 2020 zou moeten voorkomen - roept pijnlijke herinneringen op bij Monique Braam (50). Als slachtoffer van een brute woningoverval pleit zij voor een snellere en meer slachtoffervriendelijke afhandeling van dergelijke zaken.

"Elke keer wanneer ik in de media het verhaal lees van een slachtoffer, beleef ik die nacht van 8 op 9 mei 2010 weer. Ik sliep die nacht alleen op de begane grond van mijn bungalow in Nieuw-Wehl (een dorpje in Gelderland, red.). Ik had een verjaardag van een vriendin gehad, een paar wijntjes gedronken en lag net te slapen toen ik wakker werd van glasgerinkel.

Vermoorden

Ik woon naast een boerderij en dacht dat er een loslopende koe tegen mijn raam was gelopen, maar toen hoorde ik voetstappen. Ik zat in een klap rechtop in mijn bed, en stond doodsangsten uit. Want ik wist niet wat diegene die inmiddels kennelijk binnen was, wilde. Geld? Spullen? Mij verkrachten? Mij vermoorden? Alles ging door mijn hoofd.

Ik draaide de deur van mijn slaapkamer op slot en ben een inbouwkast gekropen. Van daaruit heb ik 112 gebeld. Ik kon nauwelijks ademhalen, had het gevoel dat ik ieder moment vermoord kon worden. Helemaal toen ik de klink van mijn slaapkamerdeur naar beneden hoorde gaan.

Politie

Ik durfde niets te zeggen, terwijl de mevrouw van de alarmcentrale alleen maar 'Mevrouw, mevrouw?' bleef roepen. Het enige wat ik durfde uit te brengen was 'Sssst'. Omdat ik bang was dat de inbreker haar zou horen. 

De alarmcentrale had intussen de politie gebeld, en mijn geluk was dat die toevallig in de buurt aan het surveilleren was. De politie was er binnen een kwartier, al duurde het voor mijn gevoel uren.

Ex

De mevrouw van de alarmcentrale, die al die tijd aan de lijn was gebleven, vertelde dat de politie er was, waardoor ik heel voorzichtig uit de kast durfde te kruipen en de deur durfde te openen. Ik vloog de agenten in hun armen. Ik had tien jaar niet gerookt, maar toen heb ik een sigaret gebietst en opgerookt. 

Uiteindelijk is de dader, samen met een tweede persoon die op de oprit stond, op heterdaad aangehouden. Het bleek de ex van mijn vriend, een vrouw met borderline die me iets wilde aandoen. Wat en hoe precies is nooit duidelijk geworden; ze wil er niets over zeggen.

Bloed aan de muur

Haar nieuwe vriend stond op de uitkijk. Beiden hebben geen gevangenisstraf gekregen, moesten alleen de schade vergoeden. Die was groot: de tv en computer waren op de grond gesmeten, en er zat bloed op de muur omdat ze zich bezeerd had tijdens het ruitje inslaan.

Het ergste vind ik nog het stukgaan van het beeld dat ik van mijn vlak daarvoor overleden vader had gekregen. Dat is ook precies waarom ik zo word geraakt door de verhalen in de media: daders weten niet wat ze hun slachtoffers aan doen.

Confrontatie

Of het nu een overval of mishandeling betreft: de persoon in kwestie blijft er zijn/haar leven lang last van houden. Terwijl de daders er vaak heel makkelijk mee wegkomen. Wetmatig zou ik willen dat de dader-slachtoffer-confrontatie verplicht wordt.

Zodat het slachtoffer zijn/haar vragen kan stellen en de dader kan confronteren met wat hij/zij heeft gedaan. De dader moet zich realiseren wat hij/zij heeft gedaan en wat het voor invloed heeft op het slachtoffer. Al was het maar om excuses aan te bieden. 

EMDR

Na EMDR- en EFT-sessies, waarbij ik onder meer alles opnieuw moest beleven, kan ik er inmiddels goed over praten. Maar nog altijd slaap ik slecht, ben ik op mijn hoede. Dat heeft invloed op mijn functioneren: ik ben nog vaak warrig.

Ik ben een gevoelsmens, voel mee met alle slachtoffers. Ik hoop met mijn verhaal anderen een steuntje in de rug te geven. Te laten zien dat ze niet alleen zijn, dat de emoties waarmee ze worstelen, niet gek zijn. Je kan dit niet zomaar vergeten: slachtoffer blijf je voor de rest van je leven. Terwijl daders er vaak (te) makkelijk mee weg komen."

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook een verhaal vertellen?

Dan kan dat hier...