Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Amaury Miller
Verhalen achter het nieuws

Grace ging van leven op straat
naar de spotlights

journaliste

Marjolein Hurkmans

H

Haar appartementje in Amsterdam is kakelvers: pas een maand geleden kreeg Grace Workala (29) de sleutel. Voor die tijd woonde ze, na een tijdlang dakloos te zijn geweest, bij het Leger des Heils. Daar leerde ze weer een bestaan op te bouwen met haar dochtertje én ontdekte ze dat ze over een bijzondere zangstem beschikt.

Vol trots laat ze de kinderkamer zien. "Vind je mijn spulletjes mooi?" Ze biedt koffie aan en thee en verdwijnt naar de keuken. Ik blijf achter met Kim Hulscher, manager vrije tijd bij het Leger des Heils. Terwijl onze gastvrouw reddert op de achtergrond, laat Kim filmpjes zien van Grace op het podium van de Kleine Komedie.

Keuken

"Ik was net even zo gelukkig" zegt Grace als ze terugkomt met twee mokken. "Gewoon omdat ik kon zeggen: 'Ik ga even naar mijn keuken om thee te zetten'. En dat ik jullie toen in de huiskamer hoorde kletsen.

Ik stond daar te wachten tot het water kookte en dacht alleen maar: 'Ik sta in mijn keuken en in mijn woonkamer zitten mensen op de bank…' Hoe lang heb ik dat niet kunnen zeggen? Mijn keuken... Mijn woonkamer…"

Verkeerde vrienden

Eigenlijk heeft Grace nooit een zorgeloos leven gekend: haar vader overleed toen ze nog heel jong was en haar moeder kon zijn dood moeilijk verwerken. Dat had uiteraard grote impact op het gezin.

"Een instabiele jeugd heeft verstrekkende gevolgen. Ik heb mijn middelbare school niet afgemaakt, maakte een rommeltje van mijn leven en koos verkeerde vrienden."

Op straat

Er kwam een moment waarop ze moest kiezen, vertelt ze. "Ik woonde met mijn partner en dochter (die Grace kreeg van een vorige partner, red.) in een tijdelijke woning, de huur liep af. We moesten eruit. Tussen mij en mijn vriend ging het niet goed. Grote vraag was toen: 'Ga ik alleen verder met mijn dochtertje of blijf ik in een ongezonde relatie?'

Ik koos voor het eerste. Ik was immers moeder, wilde mijn dochtertje in een veilige omgeving laten opgroeien. Maar daardoor belandde ik wel op straat en was het iedere nacht zoeken naar een slaapplek."

The Passion

Grace vond uiteindelijk onderdak bij het Leger des Heils. Daar schreef ze ook haar eerste gedicht, dat ze deels op muziek zette. "Ik wist niet eens dat ik kon zingen." Daarna ging het snel. Ze zong bij de opening van een nieuw gebouw voor onze koning, werd gehoord door iemand van de EO en gevraagd voor The Passion (vanaf minuut 0:38, red.) terecht.

Onlangs schreef ze samen met andere (oud-)cliënten en medewerkers Ricardo en Jimmy het nummer Speak to me, dat live werd uitgevoerd tijdens het Kunst- en Theaterfestival van het Leger

Respect

"Een keer shinen op het podium is belangrijk voor mensen die verder iedere dag vooral bezig zijn met wat ze moeten eten, waar ze kunnen slapen of met andere zorgen zitten, niet in zichzelf geloven en/of niet gezien worden.

Ik heb inmiddels een huisje, maar kom regelmatig cliënten van het Leger des Heils tegen op straat. Ik zie dan wat anderen zien: de stereotype dakloze met smoezelige kleren en een slecht gebit. Maar dan staan ze op dat podium en groeit het respect.

Dat voel je als deelnemer: je bent even een ster, ontvangt applaus en krijgt complimenten. Ineens ben je meer dan dat stereotype, ben je een mens die over talenten beschikt.

Warm bad

Want dat is óók wat het Leger des Heils voor je doet; ze geven je niet alleen eten en een dak boven je hoofd, ze geven mensen ook de kans om even die dagelijkse strijd om het bestaan los te laten en te voelen dat je wordt gewaardeerd. Ik weet hoe dat voelt: als een warm bad. Zo voelt het voor mij ook nog steeds. En dat is een abnormaal groot cadeau."

De rest van dit verhaal kunt u vandaag lezen op de pagina VROUW in de Telegraaf.