Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Marianne werd mishandeld door haar dochter
Foto: B. BOISSONNET
Verhalen achter het nieuws

Marianne* werd mishandeld door haar dochter:
Ik hoop dat ik haar niet tegenkom

journaliste

Daphne van Rossum

O

Op oudermishandeling rust een taboe. Daar weet lezeres Marianne* alles van. Zij werd ruim acht maanden dagelijks door haar toen 19-jarige dochter mishandeld. Pas toen ze de politie en haar huisarts in vertrouwen durfde te nemen, ging het roer om.

Marianne wil dit verhaal wel vertellen maar niet onder haar eigen naam. Daarvoor is de schaamte te groot. Er zijn maar weinig mensen die weten van de hel waar ze doorheen is gegaan.

Hersentumor

"Mijn man heeft tien jaar een hersentumor gehad. We waren ons ervan bewust dat hij zou komen te overlijden, maar we wilden toch graag een kindje samen. Hij heeft slechts vier jaar onze dochter meegemaakt. In de laatste jaren ging hij hard achteruit en deed ook weleens gekke dingen die werden veroorzaakt door de tumor in zijn hoofd. Als hij een broodje belegde aan de ontbijttafel deed hij daar bijvoorbeeld alle soorten beleg op. Hij stierf toen hij 53 was.

Mijn dochter was een vaderskindje. Mijn man was heel charismatisch en goed in mensen aan zich binden. Ik zag dat die twee een hele sterke band hadden. Na zijn overlijden klampte zij zich aan mij vast. We waren heel close. Tot ook haar toeziend voogd, een hele goede familievriend, overleed. Ze heeft het daar heel moeilijk mee gehad; weer een begrafenis!

Wurgen

Ze was wel pittig, maar heeft bijna niet gepuberd. Tot ze een jaar of 18 was en een vriend kreeg die in mijn ogen een slechte invloed op haar had. Ik kreeg het idee dat ze drugs ging gebruiken door hem. Ik zag hoe ze veranderde, ze werd agressief. De eerste keer dat ze me een klap verkocht zal ik nooit vergeten. Ze was 19, ik was in de veertig. Ik was zo verbouwereerd, zag het totaal niet aankomen.

Daarna dreef ze me steeds vaker in de hoek en verkocht ze me klappen. Er was vaak niet eens een aanleiding, maar het liep helemaal uit de hand. Ik werd bont en blauw geslagen door haar. Ze trapte ook tegen mijn schenen. Een keer heeft ze geprobeerd mij te wurgen. Dat was voor mij de druppel.

Politie en huisarts

Ik ben naar de politie gegaan en heb verteld over de situatie bij ons thuis. Ik vond het belangrijk dat zij ervan wisten, voor het geval het een keer echt zou misgaan. Ik moet zeggen dat de politie uiteindelijk niets met mijn aangifte heeft gedaan, al zeiden ze wel dat ze het belangrijk vonden om te weten.

Ik heb ook mijn huisarts in vertrouwen genomen en uiteindelijk heb ik mede door hem ingezien dat ik weg moest uit mijn huis. Want zij ging niet vertrekken! Ik heb tijdelijk elders onderdak gekregen en haar met behulp van een advocaat uit mijn huis gekregen.

Bang

Dat heeft me veel moeite gekost. Ik was zo bang voor haar! En nog steeds. Ze is groter en grover gebouwd dan ik. Ze is fysiek mijn meerdere. Ik heb haar nooit terug geslagen - dat zit niet in mijn aard -, probeerde alleen haar slagen af te weren. Ik hoop dat ik haar niet tegen het lijf loop.

Ik heb via via gehoord in welke stad ze woont en als ik daar weleens moet zijn voor een officieel document loop ik met angst in mijn lijf door de straten. Ik denk haar op elke hoek te zien en ben dolblij als ik weer veilig thuis ben.

Achtervolgd

Het gebeuren heeft me jarenlang achtervolgd. Inmiddels heb ik het een plekje kunnen geven. Een keer ben ik haar nog tegengekomen. Ze keek me dreigend aan en zei: 'Ik weet waar je woont'.

Als ik wist waarom ze zou boos zou zijn op mij, dan kon ik er iets aan doen. Ik heb geprobeerd zo goed mogelijk een moeder voor haar te zijn, vind het moeilijk om te zien hoe het zo ver heeft kunnen komen. Soms zie je moeders en dochters gezellig samen winkelen, dan gaat er schok door me heen. Waar ging het mis?

Boos

Ik was dan wel streng voor haar, maar altijd redelijk. Redelijker dan mijn ouders tegen mij waren. Bij ons thuis viel er niet te onderhalen, kregen mijn broer en ik klappen. Van vader én moeder. In die zin herhaalde de geschiedenis zich; ik was het wel al gewend om geslagen te worden.

De vraag 'waarom' spookt natuurlijk al jaren door mijn hoofd. Waar ging het mis? Het enige wat ik kan bedenken is dat ze boos is dat haar vader er niet meer is. Dat is ook verdrietig natuurlijk. En als ik daar iets aan had kunnen doen, had ik dat natuurlijk ook gedaan. Ik denk dat ze daar kapot aan is gegaan."

*De naam is gefingeerd. De echte naam van Marianne is bij de redactie bekend.

Vermoed jij ook (ouderen)mishandeling? Ga dan naar deze site om te kijken wat jij kunt doen.

Jij op VROUW.nl

Heb jij een verhaal dat je met ons wil delen?

Dan kan dat hier...