Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Het geheim van slanke mensen aldus Mieke Kosters
VROUW Glossy

Het geheim
van slanke mensen

Afslankcoach

Mieke Kosters

L

Lekker borrelen zonder dat je in januari schrikt van de weegschaal? Afvallen mét chips en appeltaart? Mieke Kosters, VROUW columnist en schrijfster van Het geheim van slanke mensen legt uit hoe dat kan.

Vroeger ging het bij mij zo: drie periodes in het jaar begon ik met afvallen. In januari vol goede voornemens, in mei voor de bikini en in september als ik ontevreden – want te veel gegeten – terugkwam van vakantie. In oktober/november stokte die laatste poging vanzelf, waarna ik er de hele maand december de brui aan gaf. Te veel lekkere dingen – pepernoten, chocoladeletters, kerstkransjes – en te veel borrels en diners met veel wijn.

Ik startte toch wel weer in januari, dus kon ik het ervan nemen. Ik droeg wijde, zwarte kleding en ik genoot. Althans, dat zei ik tegen mezelf. Tot het dus januari was en ik weer begon met afzien en streng zijn. Wijn en chocola moesten in de ban, ik moest en zou gezond eten en sporten. Brrr.

Inmiddels ruim tien jaar geleden pakte ik het voor het eerst anders aan. Na de bevalling van mijn zoon, en onze traditionele soesjestoren, moest ik echt afvallen. Ik had alleen geen zin in wéér een nieuw dieet. Niet weer al die regels, dacht ik. Of van die menu’s met droge eierkoeken. Ik hou van koolhydraten en wijn en zoetigheid.

Diëten werkten niet voor mij. Nou ja, ze werkten wel even, maar op een gegeven moment werd ik er rebels van. "Wat een gezeur allemaal," zei ik dan. Of: "Waar doe ik het allemaal voor, hoe belangrijk is gewicht nu eigenlijk?" Waarna ik weer aankwam. 'Het leven is gewoon niet bedoeld om af te zien,' was mijn motto.

Aha-moment

Dat vind ik nu, zo’n 18 kilo lichter, nog steeds. Er is wel veel veranderd: Ik draag kleding die ik echt leuk vind (in plaats van kleding die mijn buik bedekt), ik kijk vrolijk in de spiegel, heb veel meer energie en mijn mindset ten opzichte van (gezond) eten is veranderd. Ik denk niet meer: 'Arme ik, moet ik weer streng zijn.' 

Ik switch niet meer tussen alles of niets. Ik heb de regie over mijn eetgedrag en ik ben slank. Dat begon toen ik tien jaar geleden mijn slanke vriendinnen ging observeren. Zij hadden ook kerstborrels, hielden ook van pepernoten. Waarom kwamen zij niet aan en ik wel? Ik dacht dat ik pech had.

Mijn moeder zei altijd: "Wij komen van de wind al aan en dunne types hebben geluk. Die kunnen eten wat ze willen en worden nooit zwaarder." Maar toen ik écht naar mijn slanke vriendinnen ging kijken, zag ik dat pech of geluk er niet zoveel mee te maken heeft. Mijn vriendinnen aten weliswaar alles, alleen niet alles nú.

Eén vriendin zei op een nieuwjaarsborrel: "Ik vind die chips daar ook heel lekker, ik heb er echt wel zin in, maar ik neem nu liever wijn." Ik zag daarover geen frustratie bij haar. Huh? Ik wilde altijd alles! Elke 'nee' tegen iets lekkers was voor mij een opoffering of grootse prestatie. Toen ik dat zei, reageerde de vriendin verbaasd: "Hoezo? Als je alles eet wat er voorbijkomt, word je te zwaar. Wil je dat niet, dan kies je. Dat is toch niet erg? Dat is logisch. Die chips lopen niet weg, hoor." 

Dit wilde ik ook. Alles mogen eten van mezelf en niet alles willen. Zonder frustratie keuzes maken. Van en-en naar of-of. Van al het lekkers naar alleen het allerlekkerste. Vanaf dat moment stopte ik met denken en doen als iemand die dikker is, of een 'lijner'. Ik deed slanke mensen na en ik werd slank. 

Afvallen zonder dieet: hoe het werkt

In de kern komt afvallen zonder dieet dus neer op bewuste keuzes maken en minder eten. Dat is geen wereldschokkende conclusie. Maar het riep wel meer vragen bij me op:

1. Hoe eet ik minder op een goede en vooral houdbare manier?

2. Waarom is het zo moeilijk, oftewel: waarom eet ik steeds te veel?

Ik ben er ingedoken, heb een opleiding tot gewichtsconsulent gevolgd en ben me gaan verdiepen in de psychologie achter (eet)gedrag. De theorie uit mijn boeken is gebaseerd op wetenschappelijk bewezen methoden, met name ACT (Acceptance and Commitment Therapy), die ik vertaal naar de dagelijkse afslankpraktijk. En ik vond antwoorden. 

Bij afvallen zonder dieet mag alles, daar draait het om. Er is géén lijst met ‘verboden middelen’. Geen goeroe die bepaalt of je nog een snoepje mag. Geen strenge regels. Jij bent volwassen en zelf verantwoordelijk voor wat je in je mond stopt. Je kiest een eigen manier van eten. Voor altijd. En dat hou je alleen vol als je dingen eet die jij lekker vindt en die passen in jouw leven. Niemand kan een leven lang afzien. Zorg dat je geniet van wat je wОl eet. De beste dieetgoeroe ben je zelf!

Een nieuwe levensstijl draait om een nieuw (eet)patroon, niet om incidenten. Elke discussie over goede of slechte producten is daarmee zinloos. Als je eetpatroon slank en gezond is, is er altijd ruimte voor af en toe ongezonde dingen. Eet incidenteel gerust die frikandel, chips of appeltaart met roomboter en suiker. Geniet ervan zonder schuldgevoel Оn val af. Dat geeft echt een kick. Ik viel blijvend af mét chocola en wijn. En nog steeds heb ik een gezonde basis met ruimte voor lekkers. Ik geloof daarom ook niet zo in de hype van zogenaamde gezonde appeltaarten en ik vind pure chocola te bitter. Ik eet toch geen chocola of appeltaart om gezond te zijn? Ik eet het af en toe omdat het écht lekker is. Gezond betekent wat mij betreft: niet doorslaan, maar je gezonde verstand gebruiken.

TIPS OM MINDER TE ETEN ZONDER DIEET

1. Houd een eetdagboek bij. Noteer alles wat je in je mond stopt (ook dat kleine snoepje of die mespunt chocopasta). Dit maakt je bewust van je keuzes en dat is heel effectief! Eet je minder dan je verbrandt, dan val je af.

2. Geef je happen een cijfer. Als je dan toch minder eet, eet dan tenminste dingen die je heel lekker vindt. Als je alleen nog achten, negens en tienen eet, val je af. Is iets niet eens een acht waard? Weg ermee. Zonde van de calorieën.

3. Gebruik de vuistregel: als ik minimaal één keer per dag 'nee' zeg tegen iets waar ik wél zin in heb, blijf ik op gewicht. Zeg ik dagenlang helemaal geen 'nee'? Dan kom ik aan. Zo houd je de juiste mindset. Om af te vallen is vaker 'nee' (minimaal drie keer?) per dag nodig. 

4. Stel lekkers uit. Bijvoorbeeld: ik neem nu geen koekje, maar vanavond wel die verse kokosmakroon. Of: ik neem nu geen ijs, maar wijn. Dat ijs komt morgen wel weer. Zo komt je geest tot rust, terwijl je er vaak de hele tijd aan denkt als je jezelf iets verbiedt.

5. Vooraf compenseren is makkelijker dan achteraf. Als je weet dat je ’s avonds een kerstdiner hebt, is het makkelijker om overdag minder te eten. Houd van tevoren (en niet achteraf) rekening met je agenda en plan het eten van die dag in.

Zo voorkom je overeten

Het lastigst aan afvallen is dat het een langetermijnproces is. Je bent niet binnen twee weken slank. Helaas. En dat langetermijndoel is op moeilijke momenten (honger, feestje, eenzaam) erg ver weg. Dan ben je zo weer geneigd toe te geven aan je kortetermijnhunkering: overeten. Wat je vervolgens weer goedpraat voor jezelf en anderen: "Kan mij het schelen, morgen loop ik wel hard, iedereen heeft zo z’n zwaktes, dit is gewoon te lekker, te gezellig." 

Die (onbewuste) keuze voor de korte termijn is vergelijkbaar met het gedrag van een peuter die in de supermarkt met z’n vuisten op de grond slaat. IK WIL HET TOCH NU. Een peuter heeft alleen een goed excuus: hij overziet de langetermijngevolgen van zijn gedrag niet. Wij wel. Stoppen met overeten betekent vaker kiezen voor je langetermijndoel. Kiezen voor wie je wilt zijn en niet altijd voor wat je nu wilt hebben. Vaker kiezen voor dat bikinilijf kan alleen als je het peuterstemmetje in jezelf (h)erkent en leert er niet naar te luisteren. Grow up! Neem verantwoordelijkheid voor je eigen eetgedrag. Eet wat je écht wilt, maar niet alles nu.

Verder raad ik je aan om voortaan als je de neiging hebt te veel te eten, jezelf eerst deze vraag te stellen: waar zit je trek, in je maag of in je hoofd? Maaghonger stil je met eten. Hoofdhonger niet. Als honger niet je probleem is, is eten nooit de oplossing. Wat is je echte behoefte op het moment dat je eetdrang hebt? Je kunt dan merken dat je hoofd met allerlei vergoelijkende gedachten komt: ach, neem het toch lekker, eentje kan wel, iedereen doet het, je hebt het al zo zwaar…

Je geest wil niet dat jij het moeilijk hebt! Maar als je daarnaar luistert, beland je van de regen in de drup. A. Je lost je echte issues niet op door eten. B. Je valt niet af, maar wordt zwaarder. Gevolg: je baalt van jezelf. Elke keer dat je jezelf te veel lekkers ‘gunt’, gun je jezelf dus eigenlijk een slecht gevoel en meer kilo’s. Dat is zo zonde!

Speculaas of echte steun?

Stoppen met overeten en kiezen voor echte oplossingen gaat niet vanzelf. Het vraagt oefening, doen. Mijn hoofd zegt nog steeds weleens: niets is zo’n goede steun als speculaas. Maar dat is natuurlijk niet waar. Als ik ’s avonds moe ben en vind dat ik te veel alleen doe, heb ik meer aan een gesprek met mijn man of aan een arm om me heen.

Koekjes helpen niet. Ook niet als je ergens tegenop ziet, je machteloos voelt, verdrietig, gekwetst of moe bent, of bij verveling en gezelligheid. Dus gun jezelf de vraag (soms met je hand al in de koektrommel): wat speelt er? Wat heb ik nu echt nodig? Heel vaak kun je daar gewoon om vragen, al voelt dat misschien vreemd of kwetsbaar: "Wil je even tegen me zeggen dat ik het goed doe?" 

Is er geen directe oplossing, bijvoorbeeld als je moe bent en moet overwerken, of weet je niet wat er precies speelt (je kunt je onrust niet verklaren of hebt geen zin om erin te duiken), dan gaat het erom te erkennen Оn te verdragen dat het niet altijd makkelijk is. Nou en? Je kunt veel meer aan dan je denkt. Ik zei vaak: "Is het 100% waar dat ik nu geen 'nee' kan zeggen tegen eten?" Dat hielp me kiezen. Je voelt je al na een paar minuten beter als je NIET overeet. Daarvan word je ook op de lange termijn blijer, zelfverzekerder én slanker. 

Pak de regie

Je wordt niet dik tussen kerst en oud en nieuw, maar tussen oud en nieuw en kerst. De crux van afvallen en slank blijven zit ’m dus nooit in incidenten, zoals een te uitgebreid kerstdiner. De crux zit hem in je mindset. Pak de regie, kies voor wie je wilt zijn. Weg met 'arme ik'. Ik moet weer streng zijn, arme ik. Ik mag geen wijn, arme ik. Ik leer het nooit, arme ik. Verwelkom liever: Ik kies zelf. Je mag alles, maar je kiest er niet voor. Je geniet van wat je wОl kiest, zonder schuldgevoel. Dus ook van dat kerstdiner met wijn. Kies je bewust voor alleen het allerlekkerste Оn duik je in je echte behoeftes op moeilijke momenten, dan ontwikkel je die nieuwe, relaxte, slanke levensstijl. Mét lekker eten, zónder dieet. Het kan!