Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Stef Nagel | VROUW Glossy
VROUW Glossy

Mechteld (37): Ik werd ontslagen
om een sexy foto

journalist

Marion van Es

V

Voor Mechteld Geesing (37) was het een meisjesdroom die uitkwam: als pin-up in Panorama. Haar ouders Johan en Edith, aan wie ze de foto opdroeg, waren apetrots. Geen van drieën zag aankomen dat ze hierdoor haar baan zou verliezen.

Mechteld (37): “Vroeger hadden we thuis de leesmap, waar ook de Panorama in zat. Ik herinner me dat ik als vijftienjarige door het blad bladerde en vol ontzag keek naar de vrouwen die in mooie lingerie op de foto gingen.

‘Voor mijn man’, stond er dan bij. Ik was ervan overtuigd dat zoiets voor mij volstrekt onhaalbaar was. Zo mooi als die vrouwen zou ik immers nooit worden. Ik vond mezelf lelijk en dik.

Eetstoornis

Al vanaf mijn twaalfde was ik aan het klooien met eten. In één keer een pak roomboterkoekjes leegeten en dan de volgende dag vasten, bijvoorbeeld. Ik mocht ook alleen eten van mezelf als ik daarna ging sporten.

Dat ik steeds magerder werd en dus alleen maar verder van mijn ideaalbeeld verwijderd raakte, zag ik zelf niet. Op mijn dieptepunt woog ik nog geen dertig kilo.

Mijn ouders hebben alles gedaan om me te helpen, maar ik had me van iedereen afgesloten. Het is dus een wonder dat ik het überhaupt heb overleefd. Van een eetstoornis genees je nooit helemaal, maar inmiddels heb ik alweer jarenlang een gezond gewicht. Ik ben trots op wie ik ben en wat ik heb bereikt.

Vamp

Dus toen ik vorig jaar per toeval weer een keer de Panorama inkeek en zag dat die rubriek nog steeds bestond, besloot ik me op te geven. Ik had geen man om de foto aan op te dragen, maar het leek me mooi om er ‘Voor mijn ouders’ boven te zetten. De reden daarvoor hoefde de rest van Nederland niet te weten, dat was iets tussen ons.

De fotoshoot was fantastisch. In de spiegel van de visagiste zag ik mezelf omgetoverd worden tot een vamp! Meteen was ik al mijn onzekerheid kwijt: ik was écht zo mooi als al die vrouwen die ik als meisje bewonderde. Toch wachtte ik met angst en beven het moment af dat het blad in de winkel lag. Wat als mijn buik toch dik zou lijken?

Schade

Apetrots deelde ik het eindresultaat op Facebook en binnen een mum van tijd stroomde mijn inbox vol berichtjes. Mails van onbekende mannen die met me uit wilden, berichten van familieleden, kennissen en collega’s die me stoer vonden, eigenlijk alleen maar positief.

Natuurlijk zeiden sommige mensen wel: ‘Dat zou ik zelf nooit hebben gedaan.’ Maar geen moment heb ik me veroordeeld gevoeld. Tot ik de maandag erop een telefoontje kreeg van mijn projectleider.

Ik werkte voor een detacheringsbureau als gebiedsmakelaar en was op een project gezet voor een plattelandsgemeente in Twente. De projectleider was woedend. ‘Heb je enig idee hoeveel schade je hebt aangericht?’ vroeg ze. ‘Dit gaat consequenties krijgen!’

Ik snapte er niks van. Waarom zou het mijn klanten iets uitmaken dat ik in lingerie in een blad stond? Ik liep toch ook in bikini op het strand?

Plattelandsgemeente

We werden het niet eens, maar besloten het te houden op een privékwestie. Ze waren immers tevreden over mijn werk. Maar tot mijn verbazing werd ik er twee weken later opnieuw op aangesproken.

Tijdens een vergadering werden dingen gezegd als: ‘Je had moeten weten dat zoiets niet kan in een plattelands­gemeente’ en ‘Als je nou achter de kassa had gezeten, maar in jóúw positie’. Ze praatten me aan dat ik mezelf te schande had gemaakt, alsof ik het ergst denkbare had gedaan. Dat ze ook nog zeiden dat hun onvrede over de foto binnenskamers moest blijven, maakte me ­woedend.

Vroeger had ik mijn mond gehouden, maar nu was ik sterk genoeg om mijn rug recht te houden. Dus schreef ik alles van me af in een brief aan Panorama, die ook werd gepubliceerd.

Dat de werkverhouding daarmee op scherp zou komen te staan zag ik wel aankomen, maar ik vond dat het algemeen belang zwaarder woog. Iemand moest opkomen voor alle vrouwen die zichzelf durven te laten zien.

Geen spijt

Uiteindelijk heb ik niet alleen mijn ontslag gekregen bij het project, maar probeert ook het detacheringsbureau onder de verdere looptijd van mijn contract uit te komen. Voor mij was dat het dieptepunt in een toch al uit de hand gelopen discussie.

Ik vind dat mijn werkgever zich niet zou mogen bemoeien met wat ik in mijn vrije tijd doe, en heb daarom een advocaat in de arm genomen. De kwestie loopt op dit moment nog, evenals mijn zoektocht naar een nieuwe baan. Al maak ik me geen zorgen of ik weer ergens aan de bak kom.

Naar aanleiding van alle media-aandacht rondom mijn ontslag heb ik juist al verschillende aanbiedingen gehad van bedrijven die met me wilden praten. Opvallend is dat ik veel berichten heb gekregen van vrouwen die me voorgingen in de Panorama en daarvoor ook op het matje werden geroepen op hun werk, of van wie het contract niet werd verlengd. Ik vecht niet alleen voor mezelf, maar ook voor hen.

De foto staat nog steeds op mijn Facebook en gaat er ook nooit af. Ook niet als een toekomstige werkgever me dat vraagt. Hoe vervelend de gevolgen ook zijn, ik heb geen moment spijt gehad.”

Heb jij ook een bijzonder verhaal te vertellen? Stuur het naar de redactie.

JIJ op VROUW

Het verhaal van Mechtelds ouders lees je in VROUW Glossy die nu in de winkel ligt. Het zindert in dit nummer: We leren onder andere vijf vrouwen kennen die met seks hun brood verdienen. We hebben een interview met Dionne Stax. Verder ook: het seksdieet, verslaafd aan de zon, losse handjes binnen een relatie en een dossier over vrouwen en mannen die op verschillende manieren ruziemaken. VROUW Glossy is vanaf 10 juli overal verkrijgbaar voor 4,95 euro.

Van de partners van VROUW