Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Rossana Kluivert
Foto: Stef Nagel
VROUW Glossy

Rossana Kluivert heeft non-hodgkinlymfoom
én borstkanker

V

Vijf jaar geleden kreeg Rossana Kluivert (46) non-hodgkinlymfoom (NHL), kanker van het bloed- en lymfestelsel. Vorig jaar kwam daar borstkanker bij. Toch vond ze de energie om zwerfhonden te redden, voor de derde keer - want na Laren en Las Vegas in Barcelona - te trouwen met Patrick Kluivert (42) én leuke dingen te doen met hun kinderen.

Hoe gaat het met je?
"Eigenlijk wel goed. Voor de borstkanker heb ik 21 bestralingen gehad en eind vorig jaar zijn mijn eileiders en eierstokken verwijderd. Dat zijn dingen, daar kom je wel doorheen. Volgens de dokter is het nare van deze hormoongerelateerde vorm van borstkanker, dat ik nog vijf jaar pillen moet slikken die zoveel mogelijk de hormonen uit mijn lichaam verdrijven. En die medicijnen kunnen veel klachten geven, waardoor je continu pijn ervaart, van je rug tot je gewrichten. En ik zit meteen in de overgang, met alles wat daarbij komt kijken. Misschien krijg ik nu wel een baard, haha."

Hoe kwam je erachter dat er iets niet goed zat in je borst?
"Omdat het vanwege de lymfeklierkanker belangrijk is dat mijn weerstand goed is, ging ik op aanraden van mijn dokter op een suikervrij dieet. Ik ben dan meteen heel extreem en at zelfs geen fruit meer. Of pasta, nadat ik op de verpakking las dat er 9 gram suiker in zit. Daardoor was ik in acht weken tijd 12 kilo afgevallen. En mijn borsten vielen als eerste af. Ik stond mijn tanden te poetsen en ineens voelde ik aan de zijkant van mijn borst iets naar voren komen. Het was het laatste wat ik verwachtte, want ik voelde me supergoed."

Terwijl je je, voordat er lymfeklierkanker bij je werd vastgesteld in 2013, al heel lang niet goed voelde...
"Precies. Twee jaar lang liep ik de deur bij de dokter plat met griep, keelpijn, voorhoofdsholteontsteking, blaasontsteking. De lijst was eindeloos. En ondanks de antibioticakuren kwamen de klachten terug en bleef ik me maar belabberd voelen. Al die tijd dacht ik: 'Het klopt niet, er is echt iets aan de hand'. Ik was zelfs 'opgelucht' toen ze met de diagnose non-hodgkin kwamen: 'Zie je wel, ik ben niet gek!'"

Mensen met non-hodgkinlymfoom hebben een overlevingskans van 50%. En in het gunstigste geval krijg je de ziekte onder controle. Voelt het alsof je in reservetijd leeft?
"Het is een tijdbom in mijn lichaam waarvan niemand weet of en wanneer hij afgaat. Elke drie maanden moet ik voor controle naar het ziekenhuis, levenslang. Dat is heftig, eng en heel onwezenlijk. Na twee jaar intensief chemo was het in 2015 onder controle, dat wil zeggen dat het slapende is.

Ik denk sindsdien alleen maar: 'Laat het niet terugkomen, laat het niet terugkomen, laat het alsjeblieft niet terugkomen...' Dus je begrijpt dat toen ik hoorde dat ik borstkanker heb, ik wel even steil achteroversloeg. 'Hè, hoe kun je nou twee kankers tegelijkertijd hebben?', dacht ik.

'Wat is er met mij aan de hand? Zit ik elke drie maanden in het ziekenhuis, komt er nog een andere om de hoek kijken. What the f*ck is this?! Ik eet gezond, leef gezond, heb nooit gerookt!' De arts zei: 'Ja sorry, Ros, bad luck.'"

Lukt het dan om positief te blijven?
"Ik probeer altijd iets positiefs te zoeken. Al is het maar mij bedenken dat het altijd erger kan en dat niemand een garantie heeft. Tijdens mijn chemo’s voor lymfeklierkanker ging Patrick tussen de middag vaak eten halen bij een tentje waar een heel lief vrouwtje stond dat ik al van kinds af aan ken.

Een gezonde vrouw, die goed in het leven stond en ongelooflijk bezorgd om mij was. Uiteindelijk zat zij in de MH17. Dan denk ik: 'Je kunt je wel blindstaren op ziek zijn, maar je kunt ook ineens, pats boem, dood zijn.'"

Tekst: Jeroen Mei 

Lees het hele interview met Rossana Kluivert in de VROUW Glossy. Vanaf morgen in de winkel!