Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Martien & Erica
Foto: Studio Chapp
VROUW Glossy

Martien en Erica uit 'Ik vertrek'
terug op tv: Het blijft platonisch

journaliste

Eline Doldersum

M

Martien Meiland en Erica Renkema waren in 2006 te zien in Ik vertrek. Vanavond is in het SBS-programma Chateau Meiland te zien hoe het veelbesproken stel het opnieuw probeert (met een kasteel in de Franse stad Limoges). Afgelopen januari deden Martien, Erica en hun dochters al hun verhaal in VROUW Glossy. Vanwege de actualiteit herplaatsen we dat stuk.

De familie Meiland werd in één klap beroemd door hun deelname aan Ik vertrek. Vooral de geaardheid van Martien was het gesprek van de dag. Samen vertelden ze over die reacties, hun liefde voor elkaar én hun nieuwe kasteelmissie.

Erica

Erica Renkema (55): "Onze deelname aan het programma Ik vertrek was Martiens idee. We hadden al jaren de droom om samen naar Frankrijk te verhuizen en het leek hem geweldig om daarmee op televisie te komen. Niet wetende wat het allemaal los zou maken.

Na de uitzending had bijna heel Nederland het over zijn geaardheid: over zijn vrouwelijke trekjes en bijzondere manier van praten. Mensen waren verbijsterd dat hij een gezin had, want hij móest toch wel homo zijn? Ze noemden mij zelfs 'een domme koe' omdat ik dat niet zou zien. 

Studio Chapp

Natuurlijk is die negativiteit niet leuk, maar echt pijn heeft het mij niet gedaan. Ik heb veel verdriet gehad van Martiens coming-out, maar toen wij samen naar Frankrijk vertrokken wist ik al zo’n vijf jaar dat hij op mannen viel, dus ik had het al een plek gegeven.

Gek genoeg heb ik daarvoor nooit getwijfeld aan zijn geaardheid. Hij heeft altijd vrouwelijke trekjes gehad, maar dat vond ik juist leuk. Hij deed de vrouwentaken in huis, terwijl ik de stoere klussen voor mijn rekening nam. We waren de perfecte match. Althans, dat dacht ik. 

Totdat Martien rond zijn veertigste voor het eerst met een man zoende. Er kwamen gevoelens naar boven die hij nog nooit had gehad. Hij was er doodziek van, maar ook voor mij kwam het als donderslag bij heldere hemel.

Ineens stond ons leven compleet op de kop. Martien was in de war en ging zich steeds vreemder gedragen. Hij maakte zich op, trok uitbundige kleding aan en praatte heel raar. Ik kon daar totaal niet mee omgaan; hij was mijn man niet meer. 

We konden niet anders dan elkaar even loslaten. Dat was heel zwaar. Ik heb altijd gedacht dat ik oud zou worden met Martien, maar ineens viel die droom in duigen. Ik was in een klap mijn beste vriend, man en vader van mijn kinderen kwijt.

De periode na zijn coming-out ging met ups en downs. We zijn samen naar Frankrijk vertrokken, maar eenmaal terug in Nederland toch van elkaar gescheiden. Het ging gewoon niet. Want hoe leef je verder als je nog heel veel van elkaar houdt, maar eigenlijk geen relatie meer hebt? Dat was te ingewikkeld. 

Lange tijd hebben we als goede vrienden ieder ons eigen leven geleid, maar een klein jaar geleden zijn we met onze jongste dochter Maxime en haar dochtertje Claire toch weer in een huis gaan wonen.

Want we misten elkaar enorm. Het voelt heel vertrouwd om weer samen te zijn. In januari zijn we zelfs opnieuw getrouwd! Wat anderen daarvan vinden kan mij eigenlijk niet zoveel schelen. Het gaat er toch om dat wij gelukkig zijn? 

Na Ik vertrek is het bij mij altijd blijven kriebelen om het nog eens te proberen in Frankrijk. Het is zo’n bijzondere belevenis! Vooral omdat je leven een totaal andere invulling krijgt. Alles wat je ziet, meemaakt en de mensen die je ontmoet... Dat maakt zoveel impact. Dat vergeet je de rest van je leven niet meer.

In februari vertrekken we opnieuw om een chateau om te toveren tot een bed & breakfast. Veel mensen verklaren ons voor gek dat we weer vanaf nul beginnen, maar ik vind het opknappen van zo’n oud kasteel juist fantastisch.

Laat mij maar lekker sjouwen en slopen. Heerlijk vind ik dat! In eerste instantie gaan we starten met een B&B, maar het lijkt mij ook fantastisch om in ons kasteel bruiloften te organiseren. Voor mij voelt dit avontuur als nu of nooit; Martien en ik zijn nu nog fit en in staat om hard te werken, misschien is dat over een paar jaar wel heel anders.

Ondanks onze ervaring voelt dit avontuur wel heel anders dan twaalf jaar geleden: de kinderen zijn volwassen, maar ook ons leven is aanzienlijk veranderd. We zijn elkaar heel even kwijtgeraakt, maar hebben elkaar ook weer gevonden, ook al blijft het platonisch.

Dat we weer getrouwd zijn heeft vooral een praktische reden; we hebben al ons geld in het kasteel gestoken. Dus mocht een van ons overlijden, dan is alles goed geregeld. Trouwen met een ander doen we sowieso nooit meer. Het is mooi zo."

Martien

Martien Meiland (57): "Toen we besloten om mee te doen aan Ik vertrek, hadden we geen idee wat ons te wachten stond. Ik had er nooit bij stil gestaan dat mijn homoseksualiteit het gesprek van de dag zou worden.

Tegelijkertijd begrijp ik het wel. Mensen hadden geen idee hoe de vork in de steel zat. Ze wisten niet dat ik allang uit de kast was gekomen, dat Erica en ik een platonische relatie hebben. 

Studio Chapp

Die ene kus met een man, vijf jaar daarvoor, zette mijn leven compleet op z’n kop. Ik wilde helemaal niets voelen voor een man, want ik was dolgelukkig met mijn gezin. Toch was het gevoel zo sterk dat Erica en ik besloten om een tijdje uit elkaar te gaan. Zo kreeg ik de ruimte om te ontdekken wat ik wilde.

Dat was een moeilijke tijd. Vooral de worsteling met mezelf vond ik zwaar. Ik ben zelfs naar de huisarts gegaan met de vraag of ze mij hormoonprikken konden geven, zodat ik weer de oude Martien zou worden.

Vreselijk allemaal. Uiteindelijk ben ik voor twee jaar naar Amsterdam vertrokken, waar ik mezelf heb ondergedompeld in de gayscene. Dat was allemaal best gezellig, maar tegelijkertijd voelde het ook leeg. 

Ik miste Erica en de kinderen, het warme gezinsleven. Dát was mijn thuis. Ondanks alles hielden Erica en ik ook nog heel veel van elkaar. We hadden misschien geen seksuele relatie meer, maar besloten uiteindelijk toch samen verder te gaan.

Dat leek ons ook voor de meiden het beste. Niet snel daarna emigreerden we naar Frankrijk om onze grote droom na te jagen. Dat is één van de beste beslissingen geweest die we hebben gemaakt: we hebben daar zo’n fantastische tijd gehad!

Dat ondertussen in Nederland een discussie gaande was over mijn geaardheid, deed mij niet zoveel. Mensen moeten toch altijd iets te praten hebben. Of ik nou homo ben of niet, wat maakt het allemaal uit. Dat is toch niet het belangrijkste? Het belangrijkste is dat wij altijd een hecht en liefdevol gezin zijn gebleven. En dat we precies weten wat we aan elkaar hebben. Mijn gezin staat bij mij op nummer een.

Ik zou het best leuk vinden als er een leuke man mijn leven binnenwandelt, maar op dit moment heb ik mijn handen vol aan het chateau. Het was een droom van Erica, maar ik was meteen enthousiast. Samen hebben we tientallen kastelen bezocht, maar ons droomhuis zat er niet tussen.

Totdat we een chateau uit 1870 bezochten. We keken elkaar aan: 'Dit is het'. Het heeft authentieke details, is indrukwekkend groot en ligt op een prachtige locatie vlakbij het gezellige Limoges. Liefde op het eerste gezicht. 

We hopen in mei de deuren te openen. Samen met vriendin Caroline ga ik mij storten op het diner en Erica en onze dochter Maxime serveren het ontbijt. Montana, onze oudste, gaat helaas niet mee. Zij heeft haar leven in Nederland en houdt daar onze winkel draaiende. 

Ook dit avontuur wordt uitgezonden op televisie. Bang voor negatieve reacties ben ik niet. Tijdens Ik vertrek werden vooral de opmerkelijke reacties uitvergroot in de media, maar we hebben ook hartverwarmende berichten gekregen. Dát is waar wij de energie uit halen. En als mensen willen praten, dan doen ze dat maar. Wij zijn gelukkig, dat is waar om draait."

'Chateau Meiland' is maandagavond te zien op SBS6 om 20.30 uur.