Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Brenda van Leeuwen
VROUW Glossy

‛Mijn man ging weg toen mijn zoontje
een half jaar oud was’

Redactie VROUW

I

‘Ik ga bij je weg.’ Als je geliefde deze vijf woorden uitspreekt, zakt de grond onder je voeten vandaan. Het overkwam ook Monique Zwart (44, officemanager). Zij zag zes jaar geleden niet dat zij op een totaal ander spoor zat dan haar man. Toen hij vertrok en zij een alleenstaande moeder met twee jonge kinderen (nu 8 en 6) werd, raakte ze zowel emotioneel als financieel aan de grond.

Mijn partner ging weg toen mijn zoontje een half jaar oud was en mijn dochtertje twee. We hadden het begrip voor elkaar totaal verloren. De relatie verliep al langere tijd stroef, maar naïef als ik was, weet ik dat aan ons jonge en drukke gezin.

Het zou wel goed komen als we er  aan bleven werken en de tropenjaren met jonge kinderen voorbij zouden zijn. Ik zag niet dat hij de ruimte die ik hem gaf, gebruikte om aan een toekomst zonder mij te werken.

Ook mijn baan kwijt

Er heerste bij mij ongeloof, boosheid en verdriet. Ik zat nog midden in het verdriet en hij werkte al aan een nieuw leven aan de andere kant van Nederland! Een keuze waar ik mij grote zorgen over maakte. De kinderen waren nog zo jong en de afstand zo groot.

Door de crisis was ik mijn baan kwijtgeraakt en op onze koopwoning zat een restschuld door de ingestorte huizenmarkt. De studie die ik was begonnen om mij om te scholen tot basisleerkracht moest ik opgeven. Ik was overweldigd door de situatie, maar het bleek ook mijn redding.

Het ging op zoveel vlakken niet goed, dat ik murw werd voor tegenslag. Ik werd juist strijdbaar. Vooral als ik naar mijn kinderen keek, voor hen moest ik doorgaan. 

Genieten van ieder moment

Op een dag nam ik het besluit: hoe vreselijk de situatie ook is, ik moet genieten van ieder moment met de kinderen. Ik ben trots dat dit is gelukt. En dat ik – ondanks alle onrust – de kinderen een stabiele basis heb kunnen geven.

Gelukkig vond ik een huurhuisje. Lieve familie kwam bijna elke dag klussen. Vriendinnen kwamen in het weekend en een vriend zorgde in de avonduren voor een mooie vloer. Dat was hartverwarmend en daar ben ik eeuwig dankbaar voor. Iedereen had wel een meubelstuk over om er een echt thuis van te maken voor de kinderen.

Ik had enorme haast om alles zo snel mogelijk op de rit te krijgen. Maar er bleek veel meer tijd voor nodig. Na het strijden binnen de relatie en daarna het overleven, moest ik onder ogen zien dat ik moegestreden was. Ik moest mijn toekomstbeeld bijstellen.

Voordat ik mijn ex ontmoette, had ik een goede baan en een rijk leven. Ik leefde voor to do-lijstjes en mijn bucketlist. Nu leef ik meer in het moment. 

Ik heb mezelf leren kennen

Ik heb mezelf goed leren kennen en weet nu dat tegenslagen mij slechts tijdelijk van de wijs brengen. Ik durf veel meer voor mezelf op te komen en cijfer mezelf niet meer weg voor een ander. Financieel heb ik het zwaar gehad en geld is nog steeds een bron van zorg. Maar ik red het iedere keer weer.

Ik ben creatief geworden in het zoeken naar oplossingen. Vanuit die aangewakkerde creativiteit ben ik gaan schrijven en tekenen. Dat deed ik vroeger al graag. Ik neem niets meer voor vanzelfsprekend en ben vooral dankbaar.

Ook dankbaar dat ik enigszins goed contact heb met mijn ex en dat mijn kinderen hun vader goed kennen. Wat ik nog hoop, is een leuke partner tegen het lijf te lopen. Dat staat stiekem nog wel op een lijstje...”

Dit verhaal verscheen in VROUW Glossy van maart 2019.

Gerelateerde onderwerpen