Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Trump en Clinton
Foto: Hollandse Hoogte / John Minchillo
VROUW magazine

Een korte spoedcursus Donald vs Hillary
Het lijkt wel een soap!

blogger

Ingeborg Jansen

A

Al zes jaar woont Ingeborg Jansen met haar gezin in de Verenigde Staten. Zij blogt voor ons over de verkiezingen en geeft een spoedcursusje Donald versus Hillary!

Sinds 2010 woon ik met mijn gezin in een buitenwijk van New York, vanwege de baan van mijn eega. Ons huis staat onder de rook van de skyline, in een klein plaatsje aan het water van de Long Island Sound. Wij wonen hier tussen bevoorrechte en voornamelijk blanke Amerikanen. Mensen als Trump en Clinton. Het leven is hier te mooi om waar te zijn. Een echte 'bubble' waarin ogenschijnlijk niemand moeite heeft met het beleggen van een dikke boterham, het betalen van torenhoog collegegeld en waar iedereen goed verzekerd door het leven gaat.

Idiotie en krankzinnigheid

Bijna iedereen is hier, zeg maar, rijk tot superrijk. Grote glimmende Amerikaanse paleizen met wapperende Amerikaanse vlaggen, glooiende golfbanen, helderblauwe privé-zwembaden en perfect gemaaide groene gazons. Dat die grasmatjes er zo perfect uitzien, de kinderen zo perfect verzorgd worden en hun huizen zo perfect gepoetst worden door hardwerkende Hispanics, valt niemand hier meer op. Die maken gewoon deel uit van de plaatselijk goedlopende economie.

Dagelijks word ik omringd door deze Amerikanen. Op school, op sportvelden, in Starbucks, in de supermarkt, bij de kapper, in restaurants en op barbecues. En natuurlijk ben ik nieuwsgierig. Want worden zij net als ik meer en meer gegrepen door de idiotie en krankzinnigheid van deze verkiezingsstrijd tussen Trump en Clinton? Wat vinden ze eigenlijk van hun presidentskandidaten? Hoe beleven zij de strijd om het Witte Huis? En …  op wie zouden zij stemmen?

 

Wat is wel en niet waar?

De Trumps en de Clintons. Eigenlijk heeft het meer weg van een soap of een realityshow dan van een strijd om het presidentschap van het machtigste land ter wereld. Dus gaan de gesprekken op het schoolplein niet echt over de inhoud, behalve dan dat het een keuze is tussen twee kwaden. Waar het wel over gaat: de talloze complottheorieën en roddels. Ik heb nog nooit zoveel deskundigen op tv gezien die hun mening over Clinton of Trump ventileren. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat word je ermee doodgegooid. Ze doen nog net niet alsof er helemaal niets anders op de wereld gebeurt, maar het scheelt weinig.

Elke tv-zender, nieuwssite en krant meet breed uit wat Donald nu weer heeft uitgekraamd, welke bevolkingsgroep hij of Hillary nu weer heeft beledigd, welk seksschandaal de politieke arena regeert en met welke leugens Hillary ons allemaal om de tuin heeft geleid. Iedereen schreeuwt door elkaar en legt zout op slakken die ik niet eens had opgemerkt, en al die meningen zijn politiek gekleurd. Democratisch of Republikeins. Andere smaken zijn er niet. Of toch wel, maar die politici zijn niet serieus te nemen. Die weten niet eens wat Aleppo is of zijn onzichtbaar. 

Hillary heeft het in elk geval grondig verpest met 'e-mail gate' (ze had als minister van Buitenlandse Zaken berichten verstuurd via haar privémail) en het rookgordijn over haar gezondheid (zo vertelde ze niet dat ze een longontsteking had). Bovendien is zij het vleesgeworden establishment en is ze getrouwd met Bill en zijn affaires. Gaat er met dit stel iets veranderen voor de ontevreden Amerikaan?

Aan de andere kant vinden veel Amerikanen Donald een leugenaar, een islamofoob en een seksist die racistische trekken vertoont. Bovendien is hij nogal impulsief. Zijn twittergedrag in het holst van de nacht baart iedereen zorgen. Hij zou nog heel rare, onverwachte dingen kunnen doen als president. Vertrouwen we die man met zijn vinger bij de knop van een nucleair wapen, vragen veel Amerikanen zich af. 

Wat te doen met Melania en Bill? 

Bill Clinton krijgt hopelijk wel wat anders in handen dan de dagelijkse leiding over het personeel van het Witte Huis. Iets wat hem behoorlijk bezighoudt, want als Bill zich te veel verveelt, kan hij zijn broek niet omhooghouden. Zal hij – als zijn vrouw op reis is – stiekem achter het bureau in The Oval Office kruipen en een sigaar opsteken?

En Melania? Zal zij, net als Michelle, haar spierballen laten zien en zichzelf opdrukken? Haar zoontje voorlezen in de salon of crocket op het grasveld spelen? Of zal ze, net zoals in een fotoreportage voor een of andere glossy, toch halfnaakt op een glimmende vleugel naast Donald poseren?  

En dan circuleren er onder Amerikanen nog andere belangrijke vragen, zoals: hoe noemen we Bill? First Gentleman? First Dude? First Man? Ja, dat kan in Hillary's geval. Dan is First Lady voor Melania als derde mevrouw Trump al wat lastiger.  En wat voor een hond nemen ze? Van Clinton weten we dat ze dol is op viervoeters. Ze heeft twee poedels voor de nodige liefde, ontspanning en geborgenheid. Trump is nog nooit gezien met huisdieren en ik vermoed dat hij ze kan missen als kiespijn. Maar als het dan toch moet, wat voor schoothondje wordt het dan? 

Pantsuit of Glamourdress? 

Al zijn de Clintons en Trumps al heel lang publieke figuren, het blijft natuurlijk spannend hoe een ex-president als 'First Man' de staf van het Witte huis gaat bestieren. Zal hij deze keer vreemdgaan met de huishoudelijke hulp? Of zal hij Hill de hele tijd van alles influisteren? En het wordt nog opwindender om te bedenken dat een ex-fotomodel en immigrante uit Slovenië het kerstbanket als First Lady inricht. Melania zal op dat gebied haar rijke en overvloedige smaak zeker laten gelden. Ik denk dat er in no time een gigantisch portret van The Donald in de hal hangt en dat het interieur nog nooit zoveel goud en glitter heeft gekend. Een waar kitschpaleis!

Ook heel belangrijk: wat moeten we met ons gevoel voor fashion als Clinton wint? Geen pastel mantelpakjes, hoge hakken en hoedjes à la Jacky Kennedy. Geen zwierige jurkjes met blote armen à la Michelle. Wel oerdegelijke pant suits en platte schoenen. Ze zouden de Noord-Koreaanse president niet misstaan, zeg maar. En Bill maakt ook niet echt een fashion statement in zijn conservatieve kostuums, om over 'brave' dochter Chelsea nog maar te zwijgen. Niet bepaald spannend allemaal. 

Dan de familie Trump! Laten we zwijgen over Donalds kapsel en oranje gelaat – de vrouwen om hem heen zijn absolute stijliconen. Melania in smetteloos wit met een figuur waar menig Amerikaanse van droomt. Dochter Ivanka in het fuchsiaroze, met blozende glanzende huid, toonbeeld van perfectie. Ook dochter Tiffany ziet eruit om door een ringetje te halen. Hij heeft ook nog drie zonen – Donald jr., Eric en Barron – maar dit terzijde.  

Wie er ook zal winnen, er wordt in ieder geval gezegd dat de dochters de klassieke rol van First Lady op zich gaan nemen. Want wie bedenkt welk porselein er op tafel moet komen, hoe de kerstboom dit jaar versierd gaat worden, wat de kleur van de bloemstukken moet zijn en wat het menu wordt bij het staatsbanket? Chelsea natuurlijk, dat kun je Bill volgens velen niet aandoen. En mooie Ivanka, de oudste dochter van Donald? Zij zal toch vooral het vrouwelijke presidentiële gezicht naast haar vader worden die zijn 'menselijke' kant probeert te promoten. Helemaal nadat Melania de speech van Michelle Obama gekopieerd leek te hebben, is het vertrouwen in haar podiumkunsten nogal gezakt. 

De stand in New York? 

Donald en Hillary zijn twee New Yorkers en daarmee wordt de keuze voor 'echte' New Yorkers toch erg lastig. Trump is geboren en getogen in Queens. En dat laat hij graag weten. Hij heeft naast zijn toren op 5th Avenue zijn stempel gedrukt op een rij wolkenkrabbers langs de Hudson en dan heeft 'ie ook nog de snelweg die erlangs loopt naar zichzelf vernoemd. Als je over de stad vliegt, zie je zijn naam in grote witte letters op zíjn golfbaan staan. New York is Trump en Trump is New York. 

Hillary is weer gouverneur van NYC geweest. Zij heeft zich populair gemaakt toen ze op de puinhopen van 9/11 haar vrouwtje stond. En ja, in deze wereldstad zijn ze eerder Democraat dan Republikein, al tientallen jaren. Ik vraag het aan mijn taxichauffeur; die kan nog beide kanten op. De mevrouw van de deli op de hoek bij Grand Central Station weet het ook nog niet zeker. Ze vertrouwen beide kandidaten niet zo. Maar wie de flashmob op Union Square met honderden dansende gekleurde pant suits heeft gezien, krijgt toch het gevoel dat Hillary hier net wat meer aansluiting vindt. Trump stond er laatst als wassen beeld in zijn nakie met micropenis. Da's toch net even anders. 

Maar even terug naar The Bubble waar ik woon. De Amerikaanse sprookjeswereld waar ik dagelijks mee te maken heb. Het leven kabbelt hier wel voort, wie er ook president wordt. Daar ben ik van overtuigd. De meeste stelletjes zijn de stad ontvlucht toen er kinderen kwamen. Sommigen van mijn vriendinnen werken nog steeds in de stad, maar de meesten leven een prinsessenleven in hun buitenwijk. Ze spelen tennis en golf, of liggen op hun matjes bij de yogales. En wat betreft perfectie in hun uiterlijke verschijning kunnen ze zich aardig meten met Ivanka of Melania. De kapper, de nagelsalon, een botoxprikje of fillertje. Een persoonlijke stylist voor de kledingkast en je huis. Het kan allemaal.

De stress in hun leven wordt gevormd door de planning van vakantietripjes en feestdagen en de activiteiten van de kinderen. Die doen allemaal minstens twee sporten, hebben voor ieder vak op school een tutor en worden klaargestoomd voor een van de Ivy League-colleges die 40.000 tot 60.000 dollar per jaar kosten. Ondertussen chaufferen ze zich een ongeluk om overal op tijd te zijn en zijn ze dag en nacht bezig met groene sapjes en andere dieetrituelen. Maar … ze hebben hier nauwelijks last van criminaliteit, geldgebrek, slechte gezondheidszorg of slechte scholen.

Maar wie maait het gras? 

Dus ja, voor wie zouden zij kiezen? Nou ja, dat collegegeld zou best omlaag mogen. Hillary? Maar de belastingen ook. Trump? De gezondheidszorg dan? Meningen verdeeld. Onderwijs? Meningen verdeeld. Banen? Trump. Buitenland? Hillary. Ik kan er geen peil op trekken. Al die illegale Mexicanen en andere immigranten dan? Ja, daar moet wel wat aan gebeuren. "Maar," vraag ik dan zo argeloos mogelijk, "wie gaat al jullie mooie gazonnetjes dan maaien?" Dan weten zij het ineens ook niet meer. Kortom: het blijft spannend! 

Ingeborg schrijft de blog 'Groeten uit de VS', klik hier voor een overzicht