Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Bregje Bleeker
VROUW magazine

'Mijn moeder werd ineens
mijn kind'

journalist

Lotte Gerritse

B

Bregje Bleeker (46) zorgde jarenlang voor haar moeder, die door een zeldzame hersenziekte langzaam geestelijk en lichamelijk aftakelde. Maar er zat ook een mooie kant aan: eindelijk kreeg ze liefde van haar moeder. 

“Ik herinner me een moment dat ik samen met mijn moeder ging shoppen. Ze kon zich toen al niet meer zelf aankleden, maar probeerde het nog wel. Met haar blouse achterstevoren aan kwam ze het pashokje uit. ‘Breg, staat dit?’ Daarna schoten we allebei in de lach. Ze wist dat er iets niet klopte, maar kon niet meer zien wat dat dan was. We konden er hard om lachen.

Mijn moeder is altijd een harde werker geweest. Ze is opgegroeid in een arm gezin, maar was slim en heeft het gymnasium en een studie medicijnen met gemak afgerond. Eind jaren tachtig werkte ze zich op tot hoogleraar. Dat was heel bijzonder in die tijd; maar drie procent van de hoog-leraren was vrouw. Ze komt uit een generatie waarin vrouwen moesten vechten voor een carrière naast hun gezin. Ze was supertrots toen ze professor werd. In die tijd begon het wel slechter met haar te gaan. Ze had last van een stijve arm, had moeite met zinnen formuleren en haar humeur wisselde sterk. 

De huisarts noemde het stress en weet het aan het feit dat ze naast haar gezinsleven ook nog een drukke baan had. Iets wat in de jaren tachtig not done was. Er werd haar een sabbatical aangeraden. Mijn moeder wilde er alles aan doen om beter te worden, dus nam ze met tegenzin vrij van haar werk. Ze wist toen nog niet dat ze nooit meer fulltime aan de slag zou gaan. 

Naakt in een leeg bad

Ondanks dat het een tijd beter met haar leek te gaan, logisch want ze hoefde opeens niets meer, ging het juist bergafwaarts met haar. Haar karakter veranderde, ze vergat steeds vaker woorden en ze had moeite met dagelijkse dingen. Soms at ze de hele dag niet, omdat ze de koelkast niet open kreeg of vond mijn vader haar naakt in een leeg bad. Het heeft vijf jaar geduurd voordat er een diagnose werd gesteld. Corticobasale Degeneratie is een zeldzame ziekte en een combinatie van MS, Parkinson en Alzheimer.

De artsen wisten dat ze langzaam zou aftakelen, alleen konden ze niet zeggen op wat voor manier de ziekte zich zou ontwikkelen. Mijn moeder zette alles op alles om beter te worden. De gedrevenheid die ze altijd in haar werk stopte, stopte ze nu in haar herstel. Wij voelden vooral onmacht en ontkenning. Binnen ons gezin werd er weinig over haar ziekte gepraat. We hadden het vooral over praktische zaken.

Mijn moeder vertelde ook nooit hoe slecht met haar ging. Het heeft lang geduurd voordat we beseften dat ze echt heel ziek was. 

Lees het hele verhaal van Bregje dit weekend in VROUW magazine! 

Gerelateerde onderwerpen