Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Fockeline Ouwerkerk
VROUW magazine

Actrice Fockeline Ouwerkerk:
Mijn vriend heeft mijn leven gered

journaliste

Marjolein Hurkmans

W

We zitten al zo’n vijf minuten een meter of tien van elkaar aan verschillende tafeltjes als ik toch maar even ga vragen of het meisje met het lange, steile haar misschien de vrouw met de krullenbol is die ik verwachtte te ontmoeten. "O, dat haar, ja!" zegt Fockeline Ouwerkerk (35).

"Naarmate ik ouder word, krijg ik steeds minder krullen. Heel raar. Mijn moeder heeft dat ook." En dan hebben we het al snel over hoe ze als kind was... verlegen. 

"Ik ben een streber. Ik ga altijd voor een 10, maar die krijg je nooit. Als kind had ik daar last van. Noem het faalangst, maar ik vond alles spannend. Een rondje voorstellen vond ik al eng. Dat je in zo’n kamer kwam met allemaal onbekenden en dat ik dan iedereen een handje moest geven: 'Hallo, ik ben Fockeline Ouwerkerk.'"

"Maar zodra ik op een podium stond en kon doen alsof ik iemand anders was, was er niks meer aan de hand. Ik stond op mijn vierde op de salontafel van mijn opa en oma Like a virgin te playbacken en ook op dansles ging ik helemaal los. Ik speelde altijd toneel. Waren we op vakantie in de bergen, dan voerde ik in mijn eentje heel Sound of music op. 'Pien, we gaan eten!' 'Ja mam, ik kom zo. Heel even nog! The hills are alive…'

Voor een verlegen meisje is de toneelschool toch best een grote stap?

"Mijn wiskundeleraar zei het als eerste: 'Moet jij niet naar de toneelschool?' Ik wist niet eens dat die opleiding bestond, was pas 17. Ik ben begonnen aan de vooropleiding. Een jaar lang was ik heel intensief bezig met theater en dans, en daarna dacht ik: 'Ja, dit is het.'"

"Het is geen gemakkelijke opleiding. Je wordt echt door de mangel gehaald. Maar ik kan goed tegen kritiek, voel me niet snel gekwetst. Ik heb liever dat iemand zegt dat ik iets niet goed doe, dan dat ze niks zeggen."

Maar natuurlijk heb ik mijn kont ook wel tegen de krib gegooid: 'Hoezo moet ik een gebakken ei spelen. Je bent zelf een gebakken ei!' Pas achteraf snap je het nut van dat soort opdrachten; het gaat erom dat je geen schaamte hebt om wat dan ook te kunnen spelen. Soms moet je een heel naar iemand spelen en soms een gek, ga het maar aan."

Je hebt nooit een naar iemand gespeeld, toch?

"Ik ben in series en films nooit een echte slechterik geweest. Wel in een theatervoorstelling. Lastig... Ik bleef maar zoeken naar haar kwetsbare kant, kwam er chagrijnig van thuis. Mijn vriend zei: 'Ga jij eens terug naar buiten en kom opnieuw binnen. Laat haar maar bij de voordeur achter.' Dat werkte." 

Jij en je vriend kennen elkaar inmiddels zeven jaar. Hoe ging dat?

"Joeri heeft mijn leven gered, voor mijn gevoel. Het was onze eerste date en ik voelde me niet lekker. Ik dacht alleen maar: 'Die jongen moet weg, want ik ga zo overgeven en dat is echt niet spannend.' Maar hij had door dat het niet goed met me ging en bracht me naar huis. Ik zei: 'Ga maar weg, het komt wel goed.' Maar hij voelde aan dat ik hulp nodig had en zei: 'Ik blijf.'" 

Ik werd ’s nachts wakker in de gang. Was ik buiten bewustzijn geraakt! Hij heeft me naar het ziekenhuis gebracht; daar bleek dat ik een inwendige bloeding had. Ik werd meteen naar de operatiezaal gereden. Als hij er die nacht niet was geweest, weet ik niet hoe het was afgelopen. Waarschijnlijk was ik gewoon weer in mijn bed gaan liggen, met alle gevolgen van dien."

"Terwijl ik onder narcose was, heeft hij mijn ouders gebeld: 'Hallo, ik ben Joeri en ik was op date met uw dochter en die is dus eh… ziek geworden.' Hoe lief is dat?! Het was naar en superromantisch tegelijkertijd. Toen ik bijkwam uit de narcose, zei de verpleegster: 'Uw man zit op de gang.' 'Mijn man?' antwoordde ik, 'het was onze eerste date!' Ze lag in een deuk. 'Ik zou hem houden', zei ze. En dat heb ik gedaan. Hij heeft me op mijn slechtst gezien en is toch gebleven. Dat betekent wel wat."

Het hele interview met Fockeline Ouwerkerk lees je dit weekend in VROUW magazine!