Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Yfke Sturm
VROUW magazine

Yfke Sturm: Alleen met eten
had ik soms moeite

Ebru Umar

J

Je ziet het niet aan haar af, maar model Yfke Sturm (35) zit al twintig jaar in het vak. Inmiddels is ze moeder, maar alleen voor haar zoontje Alexander zorgen, da’s niks voor haar. "Ik wil niet alleen maar thuis zijn."

Elegant en bescheiden. Rustig en bedachtzaam. Beeldschoon en mooi gekleed - dat laatste hoort bij de verwachting. Yfke Sturm woont in Londen met haar vriend Gilles en zoontje Alexander, maar is één week in Nederland om te werken. Niet alleen als model, maar ook als presentatrice voor FOX, waarbij ze onder andere backstage vanaf de Victoria’s Secret Show en de BAFTA’s, de Britse Oscars, verslag doet. 

Een heel ander leven

Ondertussen zit ze alweer twintig jaar in het modellenvak; ze werd op haar 15e ontdekt. Had ze ooit verwacht dat ze het zo lang zou volhouden? "O, helemaal niet, het lijkt wel een heel ander leven! Twintig jaar geleden dacht ik dat ik dit twee jaar zou doen, daarna weer terug naar school zou gaan omdat het weer afgelopen zou zijn." 

"Ik had nooit verwacht dat het zou blijven doorgaan; het voelt ook helemaal niet als twintig jaar. Modellenwerk is geen negen tot vijf baan. Als je een mindere dag hebt, kun je die in een baan de dag erop goedmaken. Als model kan dat niet: je moet 120% geven en als je er een keer niet top staat, zijn er honderd andere meiden die het willen overnemen."

Vond je die druk als jong meisje niet vervelend?  

"Eigenlijk niet. Je moet jezelf nooit meten met anderen, ik was altijd superblij en dankbaar als iemand me boekte - nog steeds. Ik weet nog dat Ralph Lauren me een keer niet boekte, dat is balen, natuurlijk. Maar ze vroegen wel een vriendin van me en ik was superblij voor haar. Er zijn mensen die het vreemd vinden dat ik zo denk, maar ik geloof erin dat dingen op mijn pad komen. Dat ze meant to be zijn." 

Is er een dag dat je te oud wordt voor dit vak?

"Ik heb een vriendin van 65, zij werkt nog steeds elke dag. Als model, ja. Ik blijf dit doen zolang ik het leuk vind; daarbij zit ik in de luxepositie dat ik mijn opdrachten kan kiezen. In welke studio is het, wie is de fotograaf, uit welke mensen bestaat het team? Ik heb de indruk dat 'oud' hoort bij 'vroeger', tegenwoordig worden modellen ook op oudere leeftijd geboekt."

Zou je iets aan jezelf veranderen? Rimpels laten weghalen?

"Nee, dan kan ik altijd nog reclames voor anti-rimpelcrème doen. Ik ben wel blij met hoe het is. Mijn moeder zegt altijd dat ik goed geld heb verdiend met mijn uiterlijk 'dus het zal wel goed zijn'."

Is het niet ook hard werken?

"Modellenwerk is topsport. Ik ben áltijd weg van huis, moet áltijd op mijn eten letten, naar de sportschool en geen enkele dag is het hetzelfde. Ik werk continu met andere mensen, dat moet je aankunnen. Daarnaast zijn de tijden veranderd: social media is veel belangrijker geworden, het gaat allemaal heel snel. Ook opdrachtgevers willen vaker nieuwe gezichten.
Ik vind het in ieder geval nog steeds een boeiend en interessant vak."

Hoe is het om te presenteren?

"Heel anders dan model zijn. Het grote verschil is dat ik nu ook iets mag zeggen! Ik krijg training, ik leer veel en daar geniet ik van. Het is een nieuwe uitdaging en ik ben er best relaxt onder. Ik heb het geluk dat ik met leuke mensen mag werken, het is een hecht team. En het is afwisselend: ik heb opnames gehad in Antwerpen, persconferenties gegeven voor nieuwe programma’s en was backstage bij Victoria’s Secret tijdens de show."

"Die show heb ik vroeger ook gelopen en het is leuk om het vanaf de andere kant mee te maken. Filmen bij de Bafta’s, de Britse Oscars, was ook leuk. Weet je, het zijn beroemde acteurs maar als ik actrice was geweest, had ik misschien ook over die rode loper gelopen. Het zijn ook maar mensen."  

Na het watersportongeluk werd je in coma gehouden. Had je gedacht dat het goed zou komen?

"Ja. Eigenlijk ging dat best snel. Het ongeluk gebeurde in september 2015 en in januari 2016 voelde ik dat ik er weer voor kon gaan. Ik moet wel zeggen dat ik het heel rustig aan heb gedaan. Weet je, de artsen zeiden dat het goed zou komen, dus daar heb ik niet aan getwijfeld."

"Ze zeiden ook dat hoe rustiger aan ik zou doen, hoe sneller alles zou helen. Alles werkte ook, ik kon gewoon lopen. Het enige waar ik soms moeite mee had was met eten. Ik kon mijn mond niet goed openen en niet goed kauwen, maar ook daarvan zeiden de artsen dat het goed zou komen. Ze hadden gelijk."

Lees de rest van het interview in VROUW magazine: 'Mijn oppas vindt mij ook een natuurlijke moeder'