Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Desiree Janssen (56)
VROUW magazine

Desiree was verpleegkundige in Saoedi-Arabië:
'Mijn vrijheid stelde niets voor'

V

Vrouwen in Saoedi-Arabië mogen niks zonder hun mannelijke ‘voogd’. Desiree Janssen maakte het als verpleegkundige van dichtbij mee in het streng islamitische land en besloot haar ervaringen op te schrijven.

“Al in het vliegtuig terug besloot ik: ooit ga ik hier een boek over schrijven. De wereld moet weten hoe het er hier echt aan toe gaat. Tussen nu en twintig jaar moet ik mijn belevenissen op papier hebben gezet. Best lang ja, maar ik voelde dat het verhaal tijd nodig had om te rijpen. Maar aan die strikte afspraak met mezelf heb ik me gehouden.''

Avontuur

''Begin dertig was ik toen ik me aanmeldde om als verpleegkundige te gaan werken in een kliniek in Saoedi-Arabië. Ik had me ontworsteld aan een zeer strenge katholieke jeugd en gestort in de armen van een veel oudere man. Toen die relatie op de klippen was gelopen, lonkte het avontuur. Als klein meisjes droomde ik al weg bij de sprookjes van de legendarische koningin Scheherazade.''

''In Nederland vertelde een collega over de mogelijkheid om in Saoedi-Arabië te werken. Een land dat bulkte van het geld, en bovendien zo’n vijfduizend prinsen telde. Wat als daar toch eentje voor mij bij zou zijn! Natuurlijk had ik ter voorbereiding wat boeken gehaald over het land en ook iets gelezen over de strikte richtlijnen voor vrouwen. Maar ik was ervan overtuigd dat die voor mij als westerse vrouw niet zouden opgaan. Hoezeer ik me had vergist, werd al snel duidelijk.''

Indoctrinatieweek

''Tijdens de introductieweek, die ik ’de indoctrinatieweek’ noemde, werden de heilige regels opgedreund: geen alcohol, geen varkensvlees, niet autorijden en niet uitgaan met een man, tenzij het je echtgenoot is, en niet elders blijven slapen. ‘Doe je dat wel, dan kun je rekenen op zware straffen,’ vertelde de directrice me. ‘Executies zijn hier heel normaal.’''

''De daaropvolgende maanden werd me duidelijk dat mijn vrijheid inderdaad niets voorstelde. De mutawa, de religieuze politie, lag constant op de loer. Het geluid van de stokken in hun handen, klaar om flinke tikken uit te delen aan eenieder die de regels overtreedt, komt nog altijd terug in mijn nachtmerries.''

''In het begin zocht ik de spanning nog op. Met Kate, een collega uit Schotland, bezocht ik verboden feestjes, dronk alcohol en kwam na de avondklok van het ziekenhuis terug. Heel link achteraf, als de religieuze politie ons met drank had betrapt... Inmiddels ken ik genoeg verhalen van vrouwen die om deze reden zweepslagen kregen. Later werd ik wat gehoorzamer. Maar als ik die vreselijke zwarte ' over mijn kleding droeg, droeg ik als stille daad van verzet altijd mijn rode pumps eronder.''

Onthoofding

''Een harde reality check was de onthoofding die ik heb gezien tijdens een bedrijfsuitje in Jeddah. Ik hoorde van een buschauffeur dat dit vlak bij ons hotel zou worden voltrokken. Ik vond het zo middeleeuws, ik kon niet geloven dat zoiets nog echt werd toegepast. In mijn eentje ging ik naar het plein bij de moskee, waar mannen met grijze baarden me belaagden. ‘Haram,’ (verboden) riepen ze. De politie schoot me te hulp en ik mocht zowaar blijven staan.''

''Een arme Pakistaan die drugs gesmokkeld zou hebben, waarschijnlijk in opdracht van een rijke Saoedi die de dans was ontsprongen, werd geboeid naar voren gebracht. Zijn ogen waren bedekt met een doek. Hij moest op zijn knieën zitten en de beul sloeg met een sabel zijn hoofd eraf. Als verpleegkundige ben ik wel wat gewend, maar zoveel bloed had ik nog nooit bij elkaar gezien. Ik was onthutst toen iedereen weer overging tot de orde van de dag. Een ambulance maakte ruimte voor een reinigingswagen, die het plein schoonspoelde – en dat was het.''

''De mannen in hun thobes en doeken op hun hoofd... eerlijk gezegd vond ik dat best sexy. Ik kreeg een geheime verhouding met Abdullah, een tolk uit het ziekenhuis. Ik was verliefd, maar al snel legde hij volledig beslag op me.''

Desiree Janssen (56) schreef het boek Vrij onder de sluier over haar tijd in Saoedi-Arabië. Het is inmiddels overal verkrijgbaar.

Tekst: Bernice Breure

Lees het hele interview in VROUW magazine: ''We zijn gaan rennen voor ons leven en konden gelukkig in een andere taxi duiken.''

Gerelateerde onderwerpen