Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Daphne Deckers
VROUW magazine

Daphne Deckers: 'Het uitvliegen van mijn kinderen
gaf mij geen vleugels'

columnist

Daphne Deckers

S

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers geeft haar kijk op het leven. Deze week vertelt ze over uitgevlogen kuikens en het nieuwe leven van de moederkip. 

Pasen staat in het teken van het nieuwe leven. Voor gelovigen in de vorm van de wederopstanding van Jezus, maar de traditie gaat nog verder terug: naar de oude Germaanse cultuur en de verering van de lente. Dan keerde de zon terug, brak het groen door, en niet te vergeten: de kippen gingen weer eieren leggen. Vóór de komst van het kunstlicht deden ze dat in de donkere wintermaanden niet.

Nieuw leven

De laatste jaren wordt Pasen steeds meer in de markt gezet als een tweede Kerstfeest, met paastakken en paasdecoraties, plus twee dagen van paasdiners en paasontbijt. Maar ja, dit jaar blijf ik met de geverfde eieren zitten, want Emma woont in Los Angeles, Alec is in Spanje op een trainingsstage en Richard is als coach met de proftennisser Roanic onderweg. Tijdens dit soort familiedagen merk ik eens te meer dat ik inderdaad een heel nieuw leven heb. 

Zeik niet zo

Nadat ik begin januari een column had geschreven over de emotionele dag waarop ik mijn man en kinderen naar Schiphol had gebracht en vervolgens een maand alleen thuis was (een unicum sinds ik negentien jaar geleden moeder werd) kreeg ik een mailtje van een lezeres met de opbeurende woorden: “Zeik niet zo.”

Tja. Zo kun je ook in het leven staan. Leeg nest? Allemaal gezeik! Gewoon doorpakken! Huphup! Ik heb ervoor gekozen om het juist geen gezeik te vinden; om mezelf níet te overschreeuwen, maar deze transitie naar een nieuwe levensfase daadwerkelijk te vóelen.

Niks huphup en dóór, maar een pas op de plaats, en echt ervaren wat het met me doet. Ik had eerlijk gezegd gedacht dat het uitvliegen van mijn kinderen ook míj vleugels zou geven door de ongekende hoeveelheid vrije tijd waarover ik zou gaan beschikken. Maar dat pakte in de praktijk iets anders uit. Ik heb een aantal weken, misschien wel maanden, he-le-maal niks gedaan. Ja, ik heb behoorlijk wat gereisd, om iedereen te zien.

uitzwaaien

Zo ben ik net naar Emma in Los Angeles geweest, om haar te bezoeken voor haar verjaardag, met cadeautjes van familie en vriendinnen. Én met een hele tas stroopwafels, die in Amerika – uitgesproken als “stroepwaffels” – als een ware delicatesse worden gezien. Ik ben trots als ik mijn zoon uitzwaai op Schiphol (kijk ’m gaan met z’n tennistassen) en ik ben trots als mijn dochter míj uitzwaait op het vliegveld van LA.

Op de lange vlucht naar huis bedacht ik dat het misschien líjkt alsof ik een hele tijd heb stilgestaan, maar dat de situatie misschien nog het beste te vergelijken is met de lente. Want opeens komen er toch weer bollen uit de grond: ik heb volop ideeën, plannen en zin in nieuwe avonturen – maar eerst heb ik mijn roman Dubbelzes weer opgepakt.

Inmiddels komt het schrijven lekker op stoom, alsof ik uit een winterslaap ben ontwaakt. Laat het nieuwe leven maar komen. Deze moederkip is er klaar voor. 

 

 

Gerelateerde onderwerpen