Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

VROUW magazine

'Als vriend vind ik hem leuk,
maar niet als vader'

I

In deze rubriek kunt u anoniem uw geheim delen. Dit keer vertelt een lezeres over haar scheiding... door de kinderen.

"De aantrekkingskracht tussen mijn ex en mij was vanaf de allereerste seconde voelbaar. Er was een onbeschrijflijke heftige chemie tussen ons. Die eerste avond in het café kusten we al, de volgende dag spraken we af voor lunch en die date eindigde 48 uur later toen we beiden weer aan het werk moesten.

Stapelverliefd

Ik was 30, hij 35 en we waren vanaf dat eerste moment stapelverliefd. Met hem wilde ik oud worden, dat wist ik zeker. Hij had net een huis gekocht en ik trok bij hem in. Toen hij na een paar maanden over kinderen begon, was ik enthousiast. Natuurlijk ging ik met hem dat avontuur aan, hij zou een fantastische vader zijn!

Amper een jaar na onze eerste kus was ik zwanger van onze eerste. We konden ons geluk niet op. Hij leek zich bijna nog meer te verheugen op de baby dan ik. Hij ging mee naar alle ­'pufklasjes' en we kozen ook samen de inrichting voor de babykamer uit. 

Krulletjes

Onze zoon werd in de zomer geboren. Een prachtig jochie met de mooiste lach. Hij had de kleur ogen van mijn man en binnen een paar maanden had onze kruimel de allerschattigste ­witblonde krulletjes. Ik verloor mijn hart opnieuw, dit keer aan dit heerlijke wezentje.

Ik ging binnen mijn bedrijf een parttime ­functie bekleden maar hij wilde liever niet minderen; hij aasde nog op een promotie. Ook een wekelijkse dag ouderschapsverlof opnemen wilde hij niet. Dat viel me tegen; we verdienden samen genoeg geld, hij zou best die een dag kunnen inleveren. 

Een oppas

Vanaf het moment dat onze zoon ging lopen en wij onze handen dus nog voller kregen, veranderde mijn man. Hij zou het liefst het hele weekend een oppas inhuren, zodat wij andere dingen konden doen.

De uitstapjes naar de kinderboerderij of de buggywandelingen door het bos, verveelden hem. Regelmatig verzuchtte hij dat het leven met een kind hem vies tegenviel.

'Niets mis met die ­kruimel, maar ik mis mijn oude leven. Ik wil gewoon weer spontaan kunnen doorzakken zonder dat ik de volgende dag om 7 uur uit mijn bed gekrijst wordt.'

Niet gepland

We stonden wat dat betreft lijnrecht tegenover elkaar. Ik genoot van ons nieuwe gezinsleven en had de moederrol omarmd. Hij werd steeds ontevredener en dat uitte zich ook in zijn relatie met onze zoon. Zijn lontje werd steeds korter en ik vond hem ronduit onaardig tegen ons mannetje. Daardoor clashten wij zelf ook steeds vaker.  

Mijn tweede zwangerschap was niet gepland, maar ik was er blij mee. Voor hem was het een onwelkome verrassing. Hij stelde zelfs een abortus voor; hij voelde zich gevangen in het gezin.

Misschien kwam het door de hormonen, maar dat viel helemaal verkeerd bij mij. Ik wilde bij hem weg. Mijn kinderen en hun geluk voelden veel belangrijker op dat moment. Dus ondanks dat ik nog steeds van hem hield en eigenlijk nog doe, ging ik bij hem weg.

Moeilijk

Met mijn zoon onder mijn arm en onze tweede in mijn buik vertrok ik naar mijn ouders. Gelukkig vond ik net voor de bevalling een eigen huisje waar wij nog altijd met z’n drieën wonen.

Mijn ouders helpen me één dag per week met de opvang en mijn ex komt om de zoveel tijd langs om zijn kinderen te zien. Ik vind dat nog steeds moeilijk, want ik houd nog steeds zo veel van hem. Alleen dus niet als vader.

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook iets - anoniem - opbiechten?

Dan kan dat hier!