Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

VROUW magazine

'Ik wil geen pushmoeder zijn
maar ik wil het zo graag goed doen'

Afslankcoach

Mieke Kosters

M

Mieke Kosters is ondernemer en auteur van o.a. Het geheim van slanke mensen. Ze woont samen met Jaap en heeft drie kinderen. De vakantie is begonnen, maar Mieke zit nog middenin de schoolperikelen. 

"Mam, ik heb goed nieuws. Wacht, ik pak de party-popper.” Zoon kwam een paar weken geleden enthousiast thuis. “Wat vieren we?” vroeg ik. “Ik heb m’n Cito-uitslagen,” zei hij. Wow, dat klonk goed. Zoon had al jaren moeite op school.

Confetti 

In groep 4 werd er dyslexie bij hem geconstateerd; lezen en spellen kreeg hij maar niet onder controle. De laatste anderhalf jaar was het ook bergafwaarts gegaan met rekenen en de andere vakken, waardoor de situatie er in groep 7 niet heel rooskleurig uitzag.
Hij had zelf heel goed door dat z’n scores niet richting havo of vwo wezen. Dus dat hij zo vrolijk thuiskwam, was een blije verrassing voor me. Tot hij z’n scores vertelde. Die waren lager dan de vorige keer.

“Huh?” zei ik en keek hem vragend aan. “Jij zei dat mijn scores niet uitmaken, omdat ik de laatste tijd goed m’n best doe. Daarom mag ik sowieso een party-popper afschieten.” Daar had hij helemaal gelijk in. Ik glimlachte. Zoon deed de laatste tijd echt z’n best om minder grappen te maken met zijn vrienden en meer te werken. Even later knalden we de confetti door de tuin.

Verdrietig

Toen ik ’s avonds bovenkwam, lag hij toch verdrietig in z’n bed. “Mam, ik deed alsof ik blij was, maar ik ben het niet. Ik doe echt m’n best, maar ik krijg een heel laag voorlopig advies voor de middelbare school. En dan gaat iedereen uit m’n klas naar hetzelfde lyceum en moet ik naar een school waar nog nooit iemand van heeft gehoord.” Stil ging ik bij hem liggen, ik wist niet goed wat ik moest zeggen. 

En nog steeds niet. Man en ik hebben allebei gestudeerd, oudste dochter zit fluitend op het vwo. Ergens verwacht je dan dat leren je volgende kinderen ook zo gemakkelijk afgaat. Niet dus. Nu hoeft Zoon van ons helemaal niet naar het vwo, als hij vmbo-t haalt is het ook prima, hij komt er wel. Wij zien ook wel dat hij nu geen studiebol is en vooral druk met voetbal en vrienden. Maar met een bovengemiddelde, geteste intelligentie, is het ook niet de bedoeling dat hij uit het reguliere onderwijs vliegt.

Schakelaar 

Het voelt alsof er ergens in zijn jonge hoofd een schakelaar zit, die nog omgezet moet worden om er, ook qua leren, uit te halen wat er in dit slimme, creatieve en sportieve mannetje zit. Op zijn huidige school hebben ze die schakelaar niet gevonden en met bijles is het ons ook nog niet gelukt. 

Wat nu? Ik twijfel. Ik wil het zo graag goed doen. Maar wat is goed? Moeten we het loslaten? Afgaan op zijn huidige scores, de intelligentietest vergeten? Moeten we erop vertrouwen dat het met het ouder worden vanzelf goed komt? Of moeten we op zoek naar een andere school, met kleinere klassen, meer aandacht? Andere bijles? Ik wil geen pushmoeder zijn, wel heel graag een goede moeder. Eentje die het beste kiest voor haar zoon. Kon ik maar even tien jaar vooruitkijken…