Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

VROUW magazine

Maresa voedt haar dochter
genderneutraal op

journaliste

Hester Zitvast

M

Maresa Jacobse (30, schrijver) en Stefan (33, IT-professional) voeden hun dochter Ivy (4) genderneutraal op. Dus niet automatisch een pop voor haar verjaardag of roze kleertjes, omdat dat nou eenmaal bij meisjes ‘hoort’. 

 

“Ik heb met gekromde tenen gekeken naar het programma Het geheime leven van kleuters, dat onlangs op de Nederlandse televisie werd uitgezonden. Voortdurend zeiden de deskundigen dingen als: ‘Kijk, je ziet dat meisjes zus doen…’ of ‘Jongens reageren zo…’ Je kunt niet alle jongens of alle meisjes over één kam scheren."

Alle meisjes doen zo…

"Veel ouders van jongens en meisjes benoemen de verschillen tussen hun kinderen en koppelen dat aan hun geslacht. Maar mijn zussen en ik waren heel anders. Dat heeft volgens mij vooral te maken met karakter, en dus niet alleen met sekse, gender. Een kind dat voortdurend ‘álle meisjes doen zo…’ hoort, leert zwart-wit te denken. Een kind dat ‘véél meisjes vinden…’ hoort, denkt: er zijn dus ook meisjes die anders zijn. Als Ivy alleen maar een prinsessenjurk aan wil, dan mag dat uiteraard. Ze mag aantrekken waar zij zich lekker in voelt. Maar ik hang geen prinsessenjurk voor haar klaar, omdát ze een meisje is. Tegelijkertijd dring ik ook geen ‘typische jongenskleding’ aan haar op."

Vooroordelen

"Uit onderzoek blijkt dat we tegen jongetjes minder praten. Dat begint zelfs al voor de geboorte! Zodra we weten dat we zwanger zijn van een jongetje, praten we al minder tegen onze buik dan wanneer daarbinnen een meisje in de maak is. En daarmee gaan we door als de jongetjes geboren zijn. Het is dus niet zo gek dat veel jongens geen echte praters zijn. Er is een keer een experiment gedaan, waarbij een groep mensen twee huilende baby’s te horen kreeg. De ene baby had een meisjesnaam, de andere een jongensnaam. De toehoorders bestempelden vervolgens het huilen van de meisjesbaby als ‘verdrietig’ en het huilen van het jongetje als ‘boos’. Maar wat bleek? Ze hadden dezelfde baby laten horen met hetzelfde huiltje! Zo bevooroordeeld zijn we dus."

"We zouden ons daarvan meer bewust moeten worden. Als ik Ivy met allemaal man/vrouw-vooroordelen opvoed, kan ik haar onmogelijk meegeven dat ze kan worden wat ze wil. En dát vind ik nou juist zo belangrijk. Ze houdt van superhelden én prinsessen. En dan heeft ze dus ‘geluk’ dat ze een meisje is, want als meisje wordt het door de omgeving veel makkelijker geaccepteerd dat je jongensdingen doet dan omgekeerd."
 

"Een jongen die bijvoorbeeld graag een jurk aan wil, heeft grote kans dat hij gepest gaat worden. Dat vind ik erg. Onlangs kwam er hier een jongetje dat duidelijk met de barbies wilde spelen, maar het toch maar niet deed. Ik vroeg hem of hij wilde meedoen. ‘Nee, barbies zijn voor meisjes,’ zei hij. Ik antwoordde dat dat niet klopte. ‘Het is speelgoed en speelgoed is voor alle kinderen.’ Toen ging hij overstag en speelde vrolijk mee. Ik hoop zo dat het hem geholpen heeft."

"Als Ivy iets zou willen waarmee ze mogelijk gepest zal worden – in voetbalkleren naar school bijvoorbeeld – zal ik haar duidelijk steunen. Het belangrijkste wat ik haar dan zal meegeven is dat ze moet doen wat zij wil, niet wat anderen willen. Stel dat ze stekeltjeshaar wil, dan zou ik dat best even heftig vinden, maar van mij mag ze."

Leer je kind zichzelf zijn

"Wat mijn advies zou zijn: probeer je kind geen stereotypen op te leggen. Het kan echt geen kwaad als je je kind lekker zelf laat kiezen. Je zoon wordt heus niet homoseksueel, omdat hij nagellak op wil. Leer je kind gewoon zichzelf te zijn. We hebben niet eens door hoe vaak er een jongens- of meisjesstempel op dingen of situaties wordt gezet. Neem de populaire kinderserie Paw Patrol. Ivy heeft daar een shirtje van, maar het enige meisje van de Paw Patrol-groep staat er niet op. Waarom? Dat is natuurlijk omdat de ontwerpers hebben bedacht dat die T-shirts door jongens worden gedragen en dat jongens geen meisjes-tekenfilmfiguur op hun kleding willen."

"Ik stoor me ook aan de borden met ‘jongens’ en ‘meisjes’ boven het speelgoed in speelgoedwinkels. Daar laten ouders zich door leiden. Hoe moeilijk is het om die borden weg te laten? Ook in de speelgoedfolders zou wat mij betreft veel meer variatie te zien moeten zijn. Waarom niet zowel jongens als meisjes met al het speelgoed op de foto in de folder zetten? In plaats van meisjes met een roze keukentje en barbiepoppen en jongens met een laserzwaard en een auto? If you can see it, you can be it. Het lijkt me sowieso een stuk gezonder om kinderen samen te zien spelen, dan de jongens en meisjes apart."

Lees het hele artikel nu in VROUW magazine: 'Ivy’s kamertje is lichtblauw. Dat vinden Stefan en ik een mooie kleur; ook onze trouwkleuren waren blauw en wit. Toch krijgen we soms negatieve reacties op onze keuzes.'