Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

VROUW magazine

'Ik stel me verdekt
op bij de coole moederplek'

Maaike Olde Olthof

O

Over een week is Mieke Kosters terug van vakantie, maar Maaike Olde Olthof neemt het dan over van Daphne Deckers. Ze is moeder van dochters Puck en Charlie, voor wie de eerste schooldag weer is aangebroken.

“Kom lieverd, je moet er nu echt uit,” zeg ik. Ondertussen masseer ik zacht haar onderrug. Het is geen pretje om mijn kind wakker te maken, aangezien ik er zelf een hekel aan heb als iemand me uit m’n slaap haalt.

Ik ben toch geen kleuter?

“Nee, ik wil niet naar school,” kreunt Puck. Zij staat zelden met plezier op. Het is de eerste schooldag en ze begint vandaag in groep 5. Blijkbaar is dat het aangewezen moment om je moeder voor altijd uit je klaslokaal te weren. Ze wil niet dat ik meega, dat heeft ze me al ruim voor de zomervakantie duidelijk gemaakt. “Hoezo?” was mijn vraag. “Ik ben toch geen kleuter?!” het verongelijkte antwoord. Welk scenario had ze dan in gedachten? “Nou, dat je me snel een kus geeft en meteen naar de groep van Charlie loopt.”

Gisteren tijdens het avondeten vertelden mijn dochters nog dat ik een veel leukere mama ben in de vakantie. “Dan ben je vrolijk en doe je minder vaak bozig,” lichtte mijn 5-jarige toe. “Dan loop je niet zo te stressen,” concludeerde Puck.

Coole moederplek

Ze had nog gelijk ook. Vergis je niet: het was niet een week Texel of het strand van Kaapverdië dat dit effect gaf, maar de afwezigheid van een dwingend schoolrooster en bijbehorende ochtendsleur. Lunch klaarmaken, huiswerk zoeken, ruzies over kleding, wel of geen tijd voor tandenpoetsen; de race tegen de klok. Ik heb het geen seconde gemist.

Net als de small talk op school met andere ouders. Daarom stel ik me altijd expres verdekt op. Dan hang ik op het schoolplein quasi nonchalant tegen de dierenren aan. Het is de ‘coole moederplek’, althans dat hebben mijn BFF en ik ervan gemaakt. We staan er als enige twee. Ik ontmoette haar voor het eerst tussen de klagende kippen. Zij woont net als ik in de stad, is sarcastisch, werkt en heeft een duidelijke mening. Belangrijker nog: ze drinkt graag en veel wijn.

Grappige kattenfilmpjes

Aan dat hek roddelen we trouwens niet. Ook blijven we ver uit de buurt van de juf, omdat zij wel iets beters te doen heeft dan luisteren naar ouders van wie hun hoogbegaafde kinderen niet genoeg uitgedaagd worden. Belangrijkere dingen vragen onze aandacht.

Zoals grappige kattenfilmpjes, mannen in het algemeen en uitgebluste vijftigers in het bijzonder. Tegen haar klaag ik graag, zonder enig schuldgevoel, over vroeg opstaan omdat ook zij een vreselijk ochtendhumeur heeft.

'Dat vind ik gênant'

Terug naar vandaag. We stappen uit de auto en lopen naar de ingang van school. Ik vraag Puck of ze het spannend vindt, een nieuwe meester. “Nee, helemaal niet.” Maar ik zie dat ze zenuwachtig aan de randjes van haar spijkerbroek plukt. De outfit van vandaag is met uiterste precisie uitgekozen. Als het maar stoer is, niet meisjesachtig en compleet anders dan de prinsessenkleding van haar zus Charlie. “Wil je niet mee naar binnen lopen, mam? Dat vind ik gênant.”

“Is prima. Je ziet me vanmiddag, ik haal je om drie uur op.”

“Oké.” Ze geeft me vlug een kus. “Wil je dan alsjeblieft wel in het coole hoekje gaan staan?”