Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Mieke Kosters
Foto: Eigen Beeld
VROUW magazine

'Dit jaar wilde ik onze kunstboom
eens stijlvol versieren...'

Afslankcoach

Mieke Kosters

M

Mieke Kosters is ondernemer en auteur van o.a. Het geheim van slanke mensen. Ze woont samen met Jaap en heeft drie kinderen. Deze week heeft ze het over de stijlvolle kerstboom, die er dit jaar wéér niet gaat komen. 

Afgelopen weekend hebben we de kerstboom opgetuigd. Elk jaar een heuse happening hier in huis. Nu wil ik al heel lang graag een keer een echte boom.

Kunstboom

De geur van dennen heb ik in m’n hoofd nogal geïdealiseerd. Het lijkt me heerlijk zo’n winterse sfeer en geur in huis. Met een kop warme chocolademelk en warme kerstsokken, is mijn ideale kerstplaatje compleet. 

Man prefereert een kunstboom. Van plastic. En hij wint elk jaar onze bomenstrijd. In eerste instantie omdat hij me had overtuigd van het gemak. Zeker met kleine kinderen leek het me wel zo praktisch een stevige boom te hebben. En al die naalden onder de boom waren ook niet handig.

Te lui

Nu stoppen onze kinderen al jaren geen kleine dingen meer in hun mond, en hebben we inmiddels een hippe stofzuiger en kruimeldief. Maar nog altijd halen we de kunstboom uit de kelder.

Het is een soort traditie geworden om met elkaar de plastic takken te sorteren. Maar de belangrijkste reden is dat ik te lui ben om zo’n grote echte boom uit de kou mee te slepen naar huis en dan ook nog eens rechtop staand in een standaard of pot te krijgen.

Lelijk

Man weigert me ermee te helpen. En dus kies ik de makkelijke weg. Elk jaar opnieuw. Nu wilde ik dit jaar de kunstboom dan maar een keer stijlvol versieren. Want niet alleen de boom is van plastic, we scoren ook hoog qua plastic als het gaat om versiering. Dit jaar wilde ik geen geknutselde ballen en kerstmannetjes in onze boom.

Dat soort dingen zijn schattig omdat de kinderen zelf zo trots zijn op hun kunstwerkjes. Inmiddels geven ook mijn kinderen eerlijk toe dat die zelfgemaakte ballen gewoon erg lelijk zijn. En dus besloot ik nieuwe, alleen witte, versieringen te kopen.

Nieuwe ballen

Als we zondagochtend de takken op kleur gelegd hebben en we verder gaan met het bouwen van de boom, haalt dochter toch de oude dozen met kerstspullen van beneden. 'Dat hoeft niet, schat', zeg ik nog, 'ik heb nieuwe ballen gekocht.'

Maar het is te laat. Jongste Dochter is al bezig het kersthuisje van Dick Bruna in elkaar te zetten. Zo’n kartonnen huisje waarvan we het bijbehorende boek allang kwijt zijn, de helft van het dak ontbreekt en de herders en schapen continu omvallen en de hele maand slordig door elkaar liggen.

Eigen werkjes

Zoon heeft een blauwe bal in z’n hand met de tekst Mijn eerste kerst. 'Ah mam, dat was mijn eerste kerstbal, die mag toch wel?' Jongste Dochter ontdekt ook nog een zelfgemaakte kerstman. 

'Deze is toch niet zo lelijk, mama?' Ze is met haar 7 jaar nog te jong om haar eigen werkjes als kindergepruts af te doen. Ik kan het niet over m’n hart verkrijgen. 'Nee, die is best mooi', lieg ik. Oudste Dochter houdt haar lachen in. 'Ach mam, kerst hoort gewoon elk jaar precies hetzelfde te zijn. Dat maakt het juist zo leuk.'

Jij op VROUW.nl

Heb jij een bijzonder (kerst)verhaal dat je wil vertellen?

Dan kan dat hier!