Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

VROUW magazine

‘Ik voel me een aso-moeder
en schaam me voor voorbijgangers’

Afslankcoach

Mieke Kosters

M

Mieke Kosters is ondernemer en auteur van o.a. Het geheim van slanke mensen. Ze woont samen met Jaap en heeft drie kinderen. Deze week heeft ze het over knal-qualitytime met haar zoon. 

Een week geleden... 
“Mam, mag ik vuurwerk kopen?” Zoon springt enthousiast op en neer. “Vuurwerk?” vraag ik verbaasd, “het is nog helemaal geen oud en nieuw.” “Ja, je kunt het kopen bij de Big Bazaar. Het is categorie 1 vuurwerk. Ik heb het op YouTube gezien. Dat mag het hele jaar door. Maar je moet wel 14 zijn.” Ik kijk naar zijn blije gezicht. 

Machtig mooi

Als we de dag erna toevallig in het winkelcentrum zijn, sleept-ie me naar de winkel. En inderdaad, je kunt er vuurwerk kopen; knalerwten en grondbloemen en zo. Het ziet er onschuldig uit. Ze verkopen ook kleine raketjes, die knallen als je ze op de grond gooit. Die had ik vroeger zelf ook. “Vooruit,” zeg ik, “die mag je van mij wel.” Zoon koopt een pakket van z’n eigen geld. 

“Kijk,” zeg ik als we buiten zijn, “je doet een plastic rondje op de kop van het raketje. En dan gooi je ’m... zo!” Boem! Het raketje knalt hard door de winkelstraat. Iedereen kijkt verschrikt om. Zoon vindt het machtig mooi: “Goede moeder ben jij. In een winkelstraat je kinderen uitleggen hoe je moet knallen.”

Glinsterende ogen

Ik heb direct spijt van de aankoop. Dat wordt nog veel erger als hij thuis aan z’n eigen pakket begint. Het knalt helemaal niet kinderachtig. “Denk je dat we met oud en nieuw veel vuurwerk hebben?” vraagt Zoon met glinsterende ogen. Ik zucht. Wat is dat toch met mannen en vuurwerk?

Ik kan me herinneren dat mijn broer vroeger ook dagenlang rotjes en strijkers afstak. In Kampen, waar ik vandaan kom, schoten jongens zelfs deksels van melkbussen af, met carbid. Dat deed echt pijn aan je oren.

Vuurwerktwinkeling

Ik zie de vuurwerktwinkeling ook altijd in de ogen van vrienden met wie we oud en nieuw vieren. Hoe groter de potten en pijlen, hoe beter. Alleen mijn man houdt toevallig niet van vuurwerk. Hoe meer champagne hij drinkt, hoe voorzichtiger hij wordt.

Hij staat om 24.00 uur met vuurwerkbril op achter het raam. Hij wil dan ook niks van Zoons nieuwe hobby weten. Maar die heeft een oplossing: “Mam, ga jij mee een rondje door de buurt lopen, dan knal ik alles af zonder dat papa of de buren er last van hebben.” 

Aso-moeder

Hoe eerder we van dat spul af zijn, hoe beter, denk ik. En dus lopen we even later samen in het donker. Zoon houdt een aansteeklont vast als sigaret. Om de zoveel meter steekt hij een grondbloem aan. Het rookt en knalt en ik voel me een aso-moeder.

Ik schaam me voor voorbijgangers. Als we thuiskomen omhelst zoon me stralend: “Dat was echt leuk samen, hè?” Ik wil z’n pret niet bederven en dus houd ik me in. We zijn er vanaf tot de 31e.
Als ik de volgende dag thuiskom, rent Zoon op me af. “Mam, tijd voor nog meer quality time. Ik heb wat vuurwerk van een vriendje gekregen, doe jij je jas vast aan?”