Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Mieke Kosters
Foto: Stef Nagel | VROUW Magazine
VROUW magazine

'En dan realiseer ik me
hoe weinig ik weet over computers'

Afslankcoach

Mieke Kosters

M

Mieke Kosters is ondernemer en auteur van o.a. Het geheim van slanke mensen. Ze woont samen met Jaap en heeft drie kinderen. Deze week heeft ze het over hoe een hacker op kantoor haar kijk op gezondheid en daten uitdaagt.

Ik heb sinds kort een tweede technische man op kantoor. Werkelijk een heel leuke vent, begin twintig en onze oude oppas. Naast dat-ie heel goed met kinderen is, is hij ook een echte hacker.

Computers integreren in jezelf

Ik ben erdoor gefascineerd. Wat hij kan met computers is echt niet normaal. En dan realiseer ik me hoe weinig ik eigenlijk weet als het gaat om programmeren, beveiligen, data verzamelen en ontwikkelingen zoals Artificial intelligence (A.I.). En met mij vrijwel iedereen van mijn leeftijd. 

"Het zou toch fantastisch zijn" zegt Hacker bij de lunch, "als je A.I. kunt ­integreren in jezelf. Bijvoorbeeld met een bril of zelfs met een chip bij je oor of zo. En dat je dan razendsnel informatie kunt verwerken.

Salestrechter voor dates

We kijken hem allemaal ontzet aan: "Je wilt een soort robot worden?" "Dat zijn we al", pareert Hacker, "alleen zit de chip nu in je broekzak in plaats van bij je oor." "Spreek voor jezelf", zeg ik. Ik weet dat hij fan is van biohacking, een proces waarbij je door data te verzamelen én te analyseren, probeert je lichaam zo optimaal en gezond mogelijk te gebruiken.

Op basis van medische testen bepaal je dan bijvoorbeeld welke supplementen je nodig hebt. Als je wakker wordt, kijk je eerst even in de data op je app hoe je geslapen hebt. "Ik weet gelukkig zelf nog wel of ik een goede nacht heb gehad", grap ik. Mijn collega’s lachen.

Meer matches

"O, het gaat nog veel verder hoor", vertel ik. "Hij heeft ook een tool waarmee hij automatisch de eerste tien Instagramposts van zijn vrienden liket. Hij houdt niet van Instagram, maar zo is-ie toch lekker attent. En toen hij nog vrijgezel was, had hij een soort salestrechter voor dates ingericht", verklap ik.

Hacker glundert, vindt het zelf machtig mooi en legt uit: "Uit onderzoeken op Tinder bleek dat als je op foto’s lachend wegkeek van de camera, je meer matches scoorde. En al helemaal als je een keer met kinderen - niet van jezelf - of schattige ­dieren op de foto stond.

Geïnteresseerde v­rouwen

Dat soort plaatjes verdeelde ik dan over mijn social media-accounts: de wat stoerdere foto’s op Instagram, en als geïnteresseerde v­rouwen dan verder speurden, ontdekten ze op Facebook mijn sociale, zachte kant." "Met dank aan mijn kinderen", zeg ik.

"Als ik opnieuw zou moeten daten, zou ik ook een remindersysteem ontwikkelen", zegt Hacker. "Dan wordt er na twee dagen ­zonder contact automatisch een leuk berichtje verzonden."

App

Mijn collega’s luisteren vol verbazing. "Had je er succes mee?" vraagt een van hen. Hacker knikt: "Data liegen niet." Ik kan het alleen maar bevestigen: "Hij kon in die tijd bijna nooit ’s avonds oppassen, hij was altijd op date."

De lunch is voorbij. Hacker en ik stappen het kantoor uit op weg naar een afspraak. Ik voel druppels. "Shit", zeg ik, "het regent." "Nee hoor", antwoordt Hacker met z’n neus in een app, "het is nu droog maar over vijf minuten gaat het wel regenen."