Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Marjolein en therapiepaard Krianza
Foto: Eigen foto
VROUW magazine

In therapie bij een paard...
'Sorry lieve collega’s, jullie zijn mijn obstakel'

journaliste

Marjolein Hurkmans

J

Ja, dat kan! VROUW-collega Marjolein Hurkmans legde haar ziel en zaligheid neer bij paard Krianza, dat met baas Tirza Brouwer samenwerkt als loopbaancoach. Hoe was hun eh... gesprek?

Krianza bijt in mijn hand. Niet hard, maar toch.

Op de manege

"Tja", zegt Tirza Brouwer, "je had het net over je kinderen. Ze vindt dat je die wat meer moet loslaten." Dat hoor ik wel vaker. Niet in de laatste plaats van mijn kinderen zelf, als ik me weer eens te intensief met hun leven bemoei. Als een paard het dan ook al zegt…

Krianza is dan ook geen gewoon paard. Ze is de assistente van Tirza die jaren in het HR (HumanResourcesmanagement, red.) heeft gewerkt. In die hoedanigheid kwam ze bij een groot bedrijf terecht. Een van de werknemers zat zwaar overspannen thuis en er moest een reïntegratietraject worden gestart. "Maar ze kreeg al een paniekaanval als ze alleen maar het logo van dat bedrijf zag. 'Waar voel je je wel veilig?' vroeg ik. 'Op de manege' antwoordde ze.

Bokkige ruin

Ik had zelf als kind pony gereden. Ik ging met haar mee naar de manege - en ik was verkocht. Ik ging les nemen en werd verliefd op een bokkige ruin: Yenthel. Maar ik kreeg hem niet onder controle. Toen ben ik een cursus gaan volgens in Natural Horsemanship, het leren communiceren met een paard."

Inmiddels werkt Tirza als zelfstandig loopbaancoach en haar paarden helpen haar bij het begeleiden van de cliënten. "Een paard is heel gevoelig. Hij voelt de emoties van een mens, pikt stresssignalen op en reageert daar op. Want een paard is een kuddedier en beschouwt jou als kuddegenoot.

Wat hem betreft kunnen er overal gevaren schuilen. Er kan zomaar een wolf uit de bosjes springen. In dat geval moet hij jou beschermen of jij hem, al naar gelang wie van jullie de leider is. Hij moet zeker weten dat jullie allebei in staat zijn veilig weg te komen."

Veel petten

Er schijnt een lentezonnetje op het weiland waar Tirza en Krianza mij loopbaanbegeleiding gaan geven. Daarvoor moeten we eerst bepalen wat voor hindernissen ik ondervind op mijn weg naar de top. Het lastige is dat ik niet zo'n 'omhoogloper' ben; ik vind mijn baan zoals-ie is, leuk genoeg. "Maar waar loop je tegenaan?" Tja, het is wel een beetje druk. "Ik heb nogal veel verschillende petten op", leg ik uit.

"Ik schrijf voor de VROUW kranten-pagina en het VROUW magazine en ben verantwoordelijk voor de culinaire  stukken. Ook heb ik een blog op VROUW.nl, waarvoor ik af en toe ook Opinie's schrijf én komt de nieuwsdienst van De Telegraaf weleens vragen of ik ook nog iets voor hen kan maken. Soms voelt het alsof iedereen aan me trekt. En ik ben niet zo goed in 'Nee' zeggen."

Vier miskramen

"Heb je broers en/of zussen?" vraagt Tirza. "Geen? Heeft je moeder misschien ooit een miskraam gehad?" "Niet één maar vier", antwoord ik. "Aha", zegt ze, "dat verklaart waarom je nooit 'Nee' zegt en zoveel hooi op je vork neemt. Dat zie je wel vaker bij kinderen van wie de moeder een miskraam heeft gehad. Onbewust probeer je de vier gemiste levens te compenseren door voor vijf personen verantwoordelijkheden aan te gaan."

Het paard staat ondertussen enorm te gapen. Kennelijk vindt ze het niet al te spannend met mij in de wei. "O jawel hoor", zegt Tirza, "je bent alleen een beetje gestrest. Dat voelt ze aan en door te geeuwen, laat ze de spanning ontsnappen. Het is haar boodschap aan jou: 'Ontspan maar. Het komt wel goed'."

Obstakel

Er komt een mand tevoorschijn vol knuffels, kussentjes en kinderspeelgoed. "Als dit het punt is waarop je nu bent", zegt Tirza, "wat is dan het punt waar je naartoe wil?" "Meer controle hebben", zeg ik. "Dat ik alleen maar 'Ja' zeg tegen dingen die ik ook echt kan doen en niet alles altijd maar op me neem, waardoor ik door de bomen het bos af en toe niet meer zie."

Ik mag twee pionnen neerzetten: een bij het beginpunt en eentje een aantal meters verderop. "En wat is het obstakel?" vraagt de coach. Sorry lieve collega’s, dat zijn jullie. Niet omdat jullie zoveel van me eisen, wel omdat jullie zoveel aan me vragen. Ik mag van Tirza een symbool uitkiezen dat voor mijn collega’s staat. Het wordt een smileykussentje met hartjesogen. Want ik heb wel de leukste collega’s van de wereld!

Het hele therapieverhaal lees je nu in VROUW Magazine (elke zaterdag bij De Telegraaf).