Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte/Sabine Joosten
VROUW magazine

'Slik, mijn kind
wordt brugpieper'

journaliste

Marjolein Hurkmans

A

Acht jaar basisschool, ze vlogen voorbij. Voor je het weet, zie je je kind zwaar beladen met boeken richting middelbare school fietsen. VROUW-collega Marjolein Hurkmans blikte eerder al terug op het brugklasjaar van haar 'prinses'.

Volgende week begint ze in de tweede. Wij hadden niet anders verwacht. De prinses zelf wel.

Stress

Ik zie haar nog zitten, de laatste schooldag voor de vakantie begon. Naast de telefoon. Woedend op ons omdat we het lef hadden boodschappen te gaan doen. "Dadelijk belt de mentor om te zeggen dat ik blijf zitten. En dan ben ik hier alleeheen." Dat ze het hele jaar nauwelijks onvoldoendes had gehaald, maakte de stress niet minder. "Als ik nou in de proefwerkweek alles heb verknald", verzuchtte ze, "en het wordt dan naar beneden afgerond..."

Het was een jaar vol commoties, beginnende met de emotionele afscheidstaferelen van groep 8 en veel paniekerig overleg met grote broer, die immers al in de vierde zat. Welke tas was zo totally onhip dat je als beginnende brugpieper meteen op de allereerste dag zwaar voor schut staat? Kon een agenda van Hello Kitty of was een neutraal exemplaar beter? "Koop gewoon eerst eens een spijkerbroek", zei de huispuber met een nonchalante blik op de hippie-jurken, waar ze van kleins af aan al in grossiert. Binnen een halve dag was het hele gezin overstuur.

Erbij horen

Er moest geshopt worden. Onmiddellijk. Helemaal in de restyling wilde ze. Niks jurken en lange haren in twee vlechten, maar spijkerbroeken en sneakers. "Gelukkig heeft ze een oudere broer die als vraagbaak kan dienen", zegt pedagoge Eveline Groeneveld van onlinepedagoog.nl. "Niet iedere aankomende brugpieper heeft die mazzel. Als een kind de overgang naar de brugklas spannend vindt, probeer het dan eens te laten praten met een leerling die nu naar de tweede van de middelbare school gaat, zodat hij of zij leert hoe de gang van zaken daar is, wat cool is en wat juist niet en hoe de leraren zijn."

Wij hadden nog mazzel, vervolgt ze, want soms moet de nieuwe outfit alsnog worden omgeruild. "Erbij horen is heel belangrijk voor de brugklasser. Heb er daarom begrip voor als de zorgvuldig gekozen agenda toch niet cool genoeg blijkt en dat de onzekerheid kan toeslaan bij het uitzoeken van de beste spijkerbroek voor op de nieuwe school. Sommige brugklassers kunnen ineens van mening veranderen onder invloed van klasgenoten en hebben veel last van stress, als ze het gevoel hebben dat ze niet aan de standaard van 'de groep' voldoen." 

Verkeerssituaties

We wilden dochterlief graag wegbrengen, de eerste dag. Even netjes afleveren. Zeker weten dat ze goed is aangekomen, dat ze niet halverwege de rit naar de andere kant van de stad is bezweken onder het gewicht van die enorme tas vol boeken. "Ze hoeven niet allemaal mee", had haar broer nog gezegd. Ze had hem aangekeken of-ie gek was. Dat hij nou zo’n lapzwans was die een paar blaadjes en zijn agenda voldoende vond.

Zij ging het serieus aanpakken. Maar wegbrengen... dacht het niet! Pedagoge Groeneveld: "Wegbrengen vindt de gemiddelde twaalfjarige enorm kinderachtig. Wat je wel kunt doen, is nu alvast - als niemand het ziet - een keer samen met je kind 'proeffietsen' naar de nieuwe school. Neem dan een kijkje bij het schoolgebouw en wijs het ook op gevaarlijke verkeerssituaties onderweg."

Verdwaald

De eerste weken ging alles mis wat er kon misgaan. Ze wilde niet met haar grote broer meefietsen, want dat was kinderachtig, en miste meteen het eerste uur. Verdwaald! Al wegdromend boven haar boeken, ging een mededeling van de mentor over een roosterwijziging totaal langs haar heen, waardoor ze ongewild een paar uur spijbelde. Ze raakte de sleutel van haar kluisje kwijt en haalde haar eerste onvoldoende, omdat ze niet bij haar boeken kon. Moesten we nu ingrijpen, vroegen we ons af, of zou ze het zelf redden?

VROUW-psycholoog Jeffrey Wijnberg: "Een kind dat naar de brugklas gaat, wordt al een beetje volwassen en zo wil het ook worden behandeld. Ze hebben je minder nodig dan voorheen en daaraan moet je jezelf aanpassen. Ga dus niet bellen met een leraar als je kind thuiskomt met een onvoldoende. En ga zeker niet met hem of haar mee naar school. Ze willen nu eenmaal liever niet met je worden gezien. Leer daar nou maar mee leven."

Vriendinnen

Zelf zegt de prinses, nu het eerste jaar achter de rug is, dat onvoldoendes halen niet haar grootste angst was. "Ik was alleen maar bang dat ik geen vriendinnen zou krijgen, dat niemand me aardig zou vinden. 

Ik had zelf gekozen voor een school en klas waar niemand van mijn basisschool heen ging, maar toen het eenmaal zo ver was, vond ik dat ook best eng. En dan al die verhalen over oudere kinderen die je uitschelden voor 'brugpieper' of 'kleintje' en die je duwen in de gang..."

Gepest

Gepest worden is een van de grootste angsten van een brugpieper. Pedagoge Groeneveld: "Meestal kun je bij de aanmelding al aangeven dat je kind het liefst bij een bepaald vriendje in de klas wil. En ook bij wie het per se níet in de klas wil. Die ene pestkop bijvoorbeeld. Komt je kind alleen in een nieuwe klas? Maak dan duidelijk dat alle klasgenoten het net zo spannend vinden en ook graag nieuwe vrienden willen maken."

Dit artikel verscheen eerder in VROUW Magazine van 15 augustus 2009.