Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Karlijn (28)
Foto: Chantal Spieard
VROUW magazine

Karlijn (28) heeft uitgezaaide borstkanker:
Niemand weet hoe lang ik nog heb

journaliste

Hanna Gillissen

K

Karlijn (28) ontdekte twee jaar geleden een knobbeltje in haar borst. Na intensieve behandelingen werd ze vorige zomer 'schoon' verklaard, maar de kanker kwam terug. Genezen zal ze niet, genieten doet ze des te meer.

"Hoe lang ik nog te leven heb, weet niemand. Die onzekerheid vliegt me soms aan. Ik kan me nergens aan vasthouden, moet alle kracht uit mezelf halen en uit de liefde van de mensen om me heen. Iets anders heb ik niet. Want mijn lijf laat me in de steek. 

Harde les

Ik was 26 toen ik een knobbeltje voelde. Mijn zus is huisarts en dacht net als ik aan een cyste, maar zei: 'Als het over een maand is gegroeid, moet je aan de bel trekken.' Dat was zo. Ik kreeg een mammografie en de 'druif' van 2 centimeter bleek een tumor… Van een onbezorgde meid naar de diagnose borstkanker. 

Het was niet te bevatten. Maar als dit de harde les was die het leven mij wilde leren, dan moest ik daar doorheen. Ik had er alle vertrouwen in dat ik beter zou worden en zei tegen mijn moeder: 'Mam, ik ga niet dood.'

Kaal plekje

Na een zwaar traject met chemotherapie en operaties, kreeg ik te horen dat ik 'schoon' was. Er waren geen kwaadaardige cellen meer gevonden. Maar een paar maanden later zag ik een raar, kaal plekje op mijn hoofdhuid.

Het zat me niet lekker, dus belandde ik via de huisarts bij de dermatoloog. Die wist niet wat het kon zijn en liet een biopt afnemen. Al mijn alarmbellen gingen rinkelen. Werd mijn ergste nachtmerrie werkelijkheid, was de kanker terug?

Uitzaaiingen

De kans dat ik als twintiger uitgezaaide borstkanker had was zo klein, dat ik mezelf geruststelde: ik kreeg vast een zalfje en klaar. Maar het bleken wel degelijk uitzaaiingen te zijn. Het is dat ik het zelf kon zien op de CT- scan, anders had ik het niet geloofd. 'Alles wat geel oplicht, is kanker', zei de oncoloog terwijl zij op het scherm wees.

Op mijn hoofd zaten gele plekjes. Zij scrolde naar beneden, naar mijn skelet. Mijn hals, ruggengraat, schouders, heupen… bijna alles was geel! De kanker zat overal in mijn botten. Ik zat met open mond te kijken, begon helemaal te shaken. 'Dit is niet waar',  dacht ik, 'zeg me alsjeblieft dat het een grap is!'"

Lees het hele interview met Karlijn nu in VROUW Magazine (elke zaterdag bij De Telegraaf).