Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: hollandse hoogte - David Rozing
VROUW magazine

‘Cadeaustress? Dit jaar heb ik het
redelijk goed voor elkaar!’

journalist

Suus Ruis

S

Steeds neem je je voor om vroeg te beginnen, en dan ren je alsnóg vlak voor Pakjesavond in blinde paniek door drukke winkelstraten. Journalist Suus Ruis vertelt hoe zij de stress van het cadeaus kopen iets liet dalen.

Elk jaar neem ik me voor om in januari al langzaam te beginnen met het kopen van sinterklaascadeautjes. Nou goed, in september dan. En elk jaar loop ik op 4 december inwendig vloekend door overvolle winkelstraten en sta ik met het zweet op mijn rug en zware tassen hangend aan mijn gestriemde polsen te wachten bij de inpakrij van de Douglas, Bruna en Intertoys.

Kortetermijngeheugen

Mijn lijstje met cadeau-ideeën ben ik doorgaans na tien minuten kwijt, en aangezien mijn kortetermijngeheugen wordt aangetast door de immense stress, moet ik dat in die drukkewinkels alsnog opnieuw gaan verzinnen. Nou ja, zo ging het de laatste jaren. Dit jaar heb ik het voor het eerst redelijk goed voor elkaar. En omdat ik iedereen een stressvrije decembermaand gun, deel ik graag mijn verworven wijsheid met je.

Opschrijven

Allereerst is het voor de innerlijke rust essentieel om op zijn laatst in oktober te beginnen met het opschrijven van cadeau-ideeën. Ik zei al dat ik briefjes altijd kwijtraak, dus zet ik het tegenwoordig in mijn telefoon. Dat is sowieso handiger, omdat je dat ding vrijwel altijd in de buurt hebt. En als je dan een reclame ziet van bijvoorbeeld de Steaming Suzy – een pop waar je water en azijn in doet en die je in je magnetron zet om die te reinigen (wil ik!) – kun je dat meteen op je digitale verlanglijstje zetten.

Maar het is vooral slim in het licht van de mannencadeaus. Want wat moeten we in vredesnaam nu weer voor die kerels verzinnen? Uiteindelijk koop ik in die totale haast en wanorde voor de heren in mijn familie wederom een boek, Staatslot, of Rituals scheerschuim. Heel saai, ja. Dus loop je gedurende het jaar tegen leuke mannenhebbedingen aan, ogenblikkelijk kopen! Of op z’n minst in je telefoon zetten. 

Niet thuis

Ik heb ontdekt dat veel stress te voorkomen is door online te shoppen. Daar was ik een paar jaar geleden al wel voorzichtig mee begonnen, maar op een totaal verkeerde manier. Ik winkelde online namelijk precies zo als live: veel te laat, en in blinde paniek. En laat nou net de levertijd van al die online spullen rond Sinterklaas (maar ook met Kerstmis) veel langer zijn.

Vorig jaar had ik een geweldige high tech, op afstand bestuurbare raceauto voor mijn zoon gekocht. Ik was niet thuis toen het ding op de dag voor kerst werd geleverd (inderdaad, toen rende ik als een hijgend hert door het dichtstbijzijnde winkelcentrum), dus werd het pakket bij de buren afgeleverd. Die vijf minuten nadat ze het van de bezorger overnamen voor een tweeweekse vakantie naar Mauritius vertrokken.

Veertien dagen lang keek ik vanaf de verkeerde kant van hun glazen voordeur naar de grote, grijze doos met daarin het ‘hoofdcadeau’ voor mijn kind. Toch is online cadeautjes kopen veel relaxter dan als een dolle winkel in, winkel uit lopen. Mits je het dus op tijd doet. 

Inpakdrama

Waar je trouwens ook rustiger van wordt, is het niet zelf inpakken van je cadeaus. Ik ben nogal een perfectionist, en krijg een trekkend oog van cadeaus die allemaal in ander (lelijk) papier zijn verpakt, omdat ze uit verschillende winkels komen. Daarnaast heb ik ook geen geduld om als zesentwintigste in de rij aan te sluiten voor de inpakkers van Bart Smit.

Ik kocht dus altijd zelf een paar rollen smaakvol, feestelijk en kleurrijk inpakpapier en zat de dag voor Sinterklaas steunend en kreunend tot drie uur ’s nachts cadeautjes in te pakken – eerder had ik daar geen tijd voor, omdat ik die spullen nog aan het kopen was. 

Ook hierin heb ik heus geprobeerd om mezelf te verbeteren. Vorig jaar heb ik zeker de helft van mijn buit in de winkel laten inpakken. Het loslaten van bepaalde neuroses kost soms gewoon wat tijd. Wat ik toen alleen niet deed, was meteen de namen van de ontvangers erop schrijven. ‘Dat onthou ik wel aan de grootte en vorm,’ dacht ik.

En ik zou er toch snel superschattige etiketten op plakken. Enfin, lang verhaal kort: mijn zoon die toen zeven was, kreeg op Sinterklaasavond Rituals scheerschuim, opa ovenwanten met een pastelkleurig dessin van Marjolein Bastin-vogels, en mijn schoonzusje de jaaruitgave van Autovisie. 

Dezelfde cadeaus

Zoals gezegd, kom je door de jaarlijkse stress heel vaak uit bij dezelfde items. En wijk je dan een keer af van het geijkte Staatslot-pad en denk je iets origineels te kopen, blijkt de rest van de familie hetzelfde te doen.

Het kopen van cadeaus die hoog in ‘bestverkocht’- lijstjes staan, kan uiteindelijk ook voor stress zorgen en dan vooral na afloop, omdat je bonnetjes moet gaan vragen en dingen moet gaan ruilen. Geen grap: vorig jaar kregen de meeste volwassenen van mijn omvangrijke familie drie (!) exemplaren van Rudolph van Veens Kerstkookboek.

Mijn moeder ontving daarnaast ook nog twee keer het boek Lieveling van Kim van Kooten. Mijn zoon, die nog een klein beetje dacht dat de Goedheiligman echt bestond, was meteen 100 procent van zijn geloof af.

“Als Sinterklaas echt was, zou hij nooit drie dezelfde cadeaus voor iedereen kopen,” zei hij. “Jullie hebben dit gewoon zelf gedaan.” Ik opperde nog dat de Sint misschien een meervoudig persoonlijkheidssyndroom had en niet goed had overlegd met zijn alter ego’s, maar het kwaad was al geschied. 

Verlanglijstje

Cadeaus uitzoeken en kopen kan een tijdrovende militaire operatie zijn, dat hadden we al vastgesteld. Maar je kunt daarnaast ook een stressaanval krijgen van de kosten die hiermee gemoeid zijn.

Ook in dit licht is het slim om lijstjes te maken en eerder te beginnen. Je kunt dan gebruik maken van aanbiedingen en als je de kosten spreidt over een paar maanden, voel je het minder in je portemonnee. 

Gezelligheid

Ik merkte sowieso dat ik de laatste jaren begon door te slaan. Honderden euro’s gaf ik uit aan de mooiste cadeaus – op 1 januari stond er meestal nog zo’n 64 cent op mijn rekening. Dit jaar heb ik het iets kleiner gehouden. Scheelt veel stress en het is ook niet nodig om zo exorbitant te doen. Het gaat tenslotte om de gezelligheid. 

Dit verhaal verscheen al eerder in VROUW magazine.

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een bijzonder Sinterklaasverhaal dat je wilt delen?

Dat kan hier!