Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Eigen beeld
VROUW magazine

Caroline en haar dochter emigreerden naar Kaapverdië:
Nederland mis ik niet

Freelance journaliste

Marielle Wisse

B

Bijna een jaar geleden verruilden Caroline Mourik (49) en haar dochter Nathasja (24) het Zuid-Hollandse Nieuw-Beijerland voor het Kaapverdische eiland Boa Vista. Daar doen ze er nu alles aan om de lokale bevolking te helpen. "Mocht Nathasja ooit terugwillen naar Nederland, dan zou ik dat heel jammer vinden. Maar ik denk wel dat ik hier zou blijven wonen." 

Caroline: “Vijf jaar geleden ging ik rond de feestdagen samen met mijn dochter Nathasja op vakantie naar Kaapverdië. Nathasja’s vader was weinig in beeld, allebei mijn ouders zijn overleden en we hadden geen zin om met kerst alleen thuis te zitten. 

Boa Vista

Zo kwamen we op Boa Vista - een van de eilanden - terecht en raakten we tot over onze oren verliefd op de zee, de mensen en de rust. Ik weet nog dat ik dacht: ‘Als ik ooit met pensioen ga, dan wil ik hier wonen.’ Ik had toen niet verwacht dat die kans zich al zo snel zou voordoen. 

Na die eerste keer, gingen Nathasja en ik keer op keer terug naar Boa Vista. In plaats van in de grote hotels, verbleven we bij vrienden. Op die manier leerden we het eiland pas écht kennen. Want de kinderen uit de sloppenwijken die op blote voetjes moeten lopen omdat er geen geld is voor schoenen, zie je natuurlijk niet als je onder een palmboom aan het zwembad ligt. 

Verliefd

Sinds we ook de mindere kant van het eiland hadden gezien, namen we iedere keer hulpgoederen mee op onze vakanties. Langzaam maar zeker groeide de behoefte om te helpen.

Dat kwam mede doordat Nathasja en ik allebei letterlijk de liefde vonden op het eiland en wij daardoor veel meer in contact stonden met de bevolking dan het geval zou zijn geweest op een ‘gewone’ vakantie.

Na een tijd te hebben gedate, ontstond de vraag of onze vriendjes naar Nederland zouden komen, of dat wij die kant op zouden gaan. Iemand naar Nederland halen is heel moeilijk en eigenlijk hadden Nathasja en ik het hier ook wel een beetje gezien. Die drukte, dat gehaast, het individualistische… Misschien moesten wij maar gewoon gaan!

Ontwikkelingsland

Zo gezegd, zo gedaan. Stapje voor stapje bereidden we ons voor op de grote verhuizing. Want wat wilden we daar precies gaan doen en hoe gingen we dat regelen?

Toen we hadden besloten een reisorganisatie op te zetten, zegde ik ons huis en mijn baan van 17 jaar op. Veel mensen vonden het maar gek. Waarom zou je zoveel opgeven voor een onzeker bestaan in een ontwikkelingsland? 

Maar Nathasja en ik zetten stug door. We besloten dat het beter was om ergens achteraf spijt van te hebben, dan het niet eens te hebben geprobeerd. Nathasja vertrok al eerder naar Boa Vista om te werken als schildpaddengids en om bij haar vriend te gaan wonen.

Emigreren

Toen mijn relatie stukliep, heb ik wel even getwijfeld. Wilde ik écht emigreren? De gedachte dat ik mijn ex dan regelmatig zou tegenkomen - Boa Vista is een klein eiland - vond ik lastig, maar feit was dat ik mij daar meer thuis voelde dan in Nederland. En kom op zeg, ik laat me toch zeker niet wegjagen door een man?!

En zo zat ik april 2017 bepakt en bezakt op een vlucht richting Boa Vista. Een huisje had ik via vrienden kunnen regelen, maar toch vond ik de eerste periode lastig. De inwoners vonden het leuk om ons terug te zien, maar stonden wel even gek te kijken toen we bleven hangen. Omdat ik de taal nog niet sprak, voelde ik mij vaak eenzaam.

Caroline op het schooltje dat zij en Nathasja sponsoren | Eigen beeld

Krap bij kas

Gelukkig gaat het steeds beter en ziet de lokale bevolking ook wel dat wij zoveel mogelijk voor hen proberen te betekenen. Zo sponsoren we een schooltje - dat we altijd met toeristen bezoeken en waar we schoolspullen uitdelen - en werken we zoveel mogelijk met de lokale bevolking. Ik zeg expres ‘met’, want we zijn hier om de bevolking vooruit te helpen, niet om de baas uit te hangen. 

Nathasja en ik verdienen niet meer dan de gemiddelde Kaapverdiaan en zitten soms redelijk krap bij kas. Omdat alles moet worden ingevoerd vanuit andere landen, zijn boodschappen ontzettend duur. Om moeilijke momenten voor te zijn, zorg ik dat ik altijd blikjes eten in de kast heb staan. 

Gezellig

Mocht Nathasja ooit terugwillen naar Nederland, dan zou ik dat heel jammer vinden. Maar ik denk wel dat ik hier zou blijven wonen. Ik ben zo gek op dit eiland. De mensen hier leven nog echt mét elkaar. ’s Avonds zit iedereen heerlijk op het stoepje van hun huis te barbecuen, te drinken en te babbelen; zo gezellig! En hoe arm de mensen hier ook zijn, ze delen alles en iedereen is altijd welkom.

Natuurlijk zijn er ook dingen die ik mis. Boa Vista bestaat vooral uit woestijn en soms kan ik echt verlangen naar dropjes, de geur van het bos, een wandeling door de bladeren of het bewonderen van paddenstoeltjes in de herfst. Maar Nederland het land? Nee, dat mis ik niet.”

Jij op VROUW

Heb jij je leven omgegooid, net als Caroline en Nathasja?

Vertel ons je verhaal!