Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Sasha Lambert
VROUW magazine

Toch nog pakjes door
de Sinterklaasbank!

journaliste

Marjolein Hurkmans

I

In veel Nederlandse gezinnen liggen de cadeautjes allang verstopt in de kelder of op zolder. Maar er zijn ook moeders die 5 december met angst en beven tegemoet zien, want hoe vertellen ze hun kind
dat er simpelweg geen geld is voor pakjes? Gelukkig bestaat er zoiets als de Sinterklaasbank. Initiatiefneemster Elisa (links op de foto): "Ik dacht: ik moet iets voor die kinderen doen. Voor kinderen die buiten de boot vallen, waar geen instantie oog voor heeft..."

De tafel ligt bezaaid met pepernoten en strooigoed. Het is aftellen tot 5 december. Voor Elisa Nuij (54) van de Sinterklaasbank zijn het hoogtijdagen. “Er zijn altijd wel gevallen die me zo aan het hart gaan, dat ik een uitzondering maak op de regel,” zegt ze, terwijl ze met vaardige handen een gezelschapsspel inpakt. “In principe moeten mensen ingeschreven zijn voor de Sinterklaasbank voor begin november.

Maar dan is de sluitingsdatum voorbij en krijg je plotseling een telefoontje van een schrijnend geval! Dan wil ik toch iets doen. Gelukkig heb ik altijd cadeautjes op voorraad. Ik krijg weleens wat opgestuurd van bedrijven die pakjes over hebben van het personeelsfeest. Of van speelgoedketens die te veel hebben ingekocht. Die bewaar ik voor dit soort gelegenheden.”

Zedenpolitie

In het dagelijks leven werkt Elisa bij de zedenpolitie, maar twaalf jaar geleden ontstond het idee van de Sinterklaasbank. “Beroepsmatig kwam ik bij veel gezinnen thuis. Niet alleen vanwege zedenzaken, ook sociale probleemgevallen. Op een dag, het was vlak voor sinterklaas, stond ik in een volledig kaal appartement. Geen meubels, geen vloerbedekking, alleen matrassen op de grond.

Op een van de wanden prijkte een felgekleurde tekening van Sinterklaas op een boot. Het was het enige vrolijke in de kamer. Plotseling dacht ik: hoe moet het nou met kinderen in dit soort gezinnen. Zij geloven in de Sint, verheugen zich op pakjesavond. Maar komt hij hier wel langs? Ik ging naar huis, stopte mijn kinderen in bed en keek naar de hoopvol gezette schoentjes, die ik die avond nog zou gaan vullen.

Ik dacht: ik moet iets voor die kinderen doen. Voor kinderen die buiten de boot vallen, waar geen instantie oog voor heeft... En zo ontstond de Sinterklaasbank, een stichting die ervoor zorgt dat kinderen in gezinnen die nét boven de armoedegrens leven (en dus niet voor andere programma’s in aanmerking komen) toch nog een leuke sinterklaasavond kunnen beleven.

Schuldhulpverlening

Patricia Ritsema (36) heeft zo’n gezin. Ze is moeder van Jennifer (16), Jaimy (12), Julian (10) en Jowenne (6). Met een flinke zak pakjes onder mijn arm, heel genereus gedoneerd door vriendin Marjolijn die in de speelgoedbranche zit, bezoek ik haar in Groningen. “Mijn man en ik hadden allebei een goede baan. Hij werkte als uitvoerder, ik in de zorg voor terminale patiënten,” vertelt ze.

“Financieel hadden we het prima voor elkaar. We verhuisden naar een mooier huis en staken ons spaargeld erin. We kochten alles nieuw. Zes weken later stak de buurman zijn huis in brand - het vuur sloeg over naar ons pand. We waren alles kwijt! Ik was vergeten de verzekering over te zetten naar ons nieuwe adres.

We vonden een andere woning, moesten alles nieuw aanschaffen en betaalden dubbele woonlasten: voor het huis waarin we woonden en voor het huis dat we niet meer hadden. Ik heb schuldhulpverlening aangevraagd en inmiddels staan we alweer zes jaar onder bewind. Ik kan niet eens iets lekkers kopen voor mijn kinderen. En een keer per week ga ik naar de Voedselbank. Mijn man wacht dan buiten; hij durft niet naar binnen, hij schaamt zich te veel.” 

Sinterklaasbank

Via de school van haar kinderen kwam Patricia bij de Sinterklaasbank terecht. Want zo werkt de stichting van Elisa: “Wij helpen alleen gezinnen die door een intermediair zijn aangemeld. Dat kan een bewindvoerder zijn, maar ook de docent van de kinderen of een wijkagent. We moeten wel.

Noem me argwanend, maar er zijn heel veel mensen die precies weten via welke loketten ze gratis dingen kunnen binnenhalen. Daar zijn wij niet voor. Als je bij een voedselbank zit die iets organiseert rond sinterklaas, heb je ons niet nodig. En we krijgen geen subsidie. Ons budget moet van giften komen en van wat we kunnen bijverdienen. 

Verlanglijstje 

De Sinterklaasbank werkt met verlanglijstjes. “We willen voor de kinderen de sinterklaaservaring zo mooi mogelijk maken,” vertelt Elisa. “En dus krijgen ze een brief waarop ze hun verlanglijstje kunnen invullen. Daarop staat een code en met dat lijstje kunnen ouders dan naar de winkel om de cadeaus te kopen. Er is een budget van 25 euro per kind beschikbaar.

Die voorzorg met dat verlanglijstje is echt nodig. In het verleden hebben we gezinnen gehad die bijvoorbeeld drie dochters hadden en één zoon, en toch alleen maar jongensspeelgoed kochten van het budget. En hoe raar het ook klinkt: er zijn ook ouders die het geld aan zichzelf besteden. Geef je ze een cadeaubon, dan zetten ze het om in huishoudelijke apparatuur of hebbedingen voor zichzelf. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. 

Kinderbijslag

Door met de lijstjes met code te werken, bouwen we een extra controle in: de mensen achter de kassa. Die houden in de gaten of er wel echt kinderwensen worden vervuld.”  Voor Patricia is die voorzorg niet nodig. Als ze al wat extra’s heeft, gaat dat naar de kinderen. “Als de kinderbijslag komt, ga ik meteen met hen nieuwe kleren kopen. Leuke merken die niet zo duur zijn.

Verder doe ik vrijwilligerswerk. Daarvoor krijg ik VVV-bonnen die ik opspaar voor december. Want hebben we sinterklaas gehad, dan komt Kerstmis er nog aan. En dit jaar moeten we ook nog verhuizen. Het huis waarin we nu wonen, wordt gesloopt.

Ik hoop op een nieuwe woning buiten Groningen; in Hogezand waar mijn familie woont. Die zie ik nu bijna nooit. We hebben geen auto en voor het openbaar vervoer zijn we met ons gezin 30 euro kwijt. Dat geld heb ik niet.”

De hele reportage lees je in VROUW Magazine (elke zaterdag bij de Telegraaf).

Jij op VROUW

Is er een verhaal dat je met ons zou willen delen?

Stuur ons dan een berichtje