Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Gregor Servais
VROUW magazine

Minou redde haar buren
uit hun brandende woning

journaliste

Hanna Gillissen

S

Soms kabbelt een jaar voorbij zonder dat je er erg in hebt. Maar voor deze vrouwen is 2018 echt memorabel. Een jaar met grote impact, door het lot of omdat ze zelf het roer omgooiden.

Minou van der Straeten (42) redde in november 2017 haar buren uit hun brandende woning. Net op tijd, want twee minuten later verspreidde het vuur zich door het hele huis. Afgelopen september werd ze onderscheiden met een medaille, al voelt ze zich geen held. 

Vallende dakpannen

"Ik kan me die ochtend nog goed herinneren. Ik lag te slapen aan de voorkant van ons huis, met mijn jongste dochter naast me. Mijn man is militair en was op de basis. Rond halfzes hoorde ik geluiden en getik op het raam. Ik dacht eerst: 'Het is niets...'

Maar even later klonk ineens mijn naam: 'Minou, Minou!' Ik deed mijn raam open en zag vier koppies uit het raam van de buren steken. 'Ons huis staat in brand en we kunnen er niet uit', riepen ze. Ik kleedde me razendsnel aan en rende naar buiten.

Vallende dakpannen

Aan de voorkant was nog niks te zien, maar toen ik naar achteren liep, schrok ik van vallende dakpannen, knallend glas en grote rookpluimen. De hele achterkant van het huis stond in lichterlaaie.  

Ik dacht: 'Er is geen tijd te verliezen, ze moeten springen!' Eén voor één heb ik ze opgevangen. Eerst de twee kinderen, dat ging gemakkelijk. Toen de buurvrouw. En als laatste de buurman. Hij en ik vielen op de grond, maar ik voelde geen pijn; er gierde te veel adrenaline door mijn lichaam.

Brandweer

Toen bleek dat iedereen ongedeerd was, is het hele gezin veilig ondergebracht bij andere buren. Niet veel later arriveerde de brandweer. Ze hadden geen twee minuten later moeten springen, vertelde een brandweerman.

Toen sloeg het dak eruit en verspreidde het vuur zich door het hele huis. Dat hadden ze waarschijnlijk niet overleefd. Mijn dochters hebben alles vanuit hun raam zien gebeuren, de oudste heeft nog lang last gehad van nachtmerries. 

Onderscheiden

Afgelopen september ben ik als held onderscheiden door Stichting Carnegie Heldenfonds en de burgemeester. Op initiatief van de brandweer, 'omdat het heel anders had kunnen aflopen'. Maar ik voel me helemaal geen held. Iedereen had hetzelfde gedaan.

Dat ik zo kalm bleef, heeft misschien te maken met mijn achtergrond, ik heb ook in de krijsgmacht gezeten en raak niet zo snel in paniek. De buren waren zichtbaar geëmotioneerd toen ze me bij de onderscheiding bedankten. Dat was een bijzonder moment.

Huurhuis

Ik had ze maanden (de brand was in november 2017 en de onderscheiding in september 2018, red.) niet gezien want hun woning is nog steeds niet hersteld; zij wonen momenteel in een huurhuis. Wij wonen zelf ook pas sinds een maand weer in ons eigen huis.

We hadden heel veel vuur- en waterschade van het blussen. Met mij gaat het nu goed, maar ik krijg nog steeds een hartslag van 300 als ik een brandweersirene hoor. En ik besef nu hoe snel het leven je kan ontglippen..."

Tekst : Hanna Gillissen & Anne Noorman 

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook iets memorabels meegemaakt in 2018 en wil je dat met ons delen?

Vertel het dan hier...